คุณค่าของสัจจะในชีวิต : หน้า 41/132

ต้องได้ผลดีที่สุด บุคคลมีสัจจะเช่นเขาเมื่อลงมือทำอะไร ไปแล้ว จะไม่ยอมให้ต้องย้อนมาตำหนิตัวเองในภายหลัง ได้ เพราะฉะนั้น คนมีสัจจะไม่ว่าย่างก้าวไปที่ไหน เหยียบไปถิ่นที่ใด ย่อมได้รับการต้อนรับเชื้อเชิญ ไว้ วางใจตลอดไปถึงนั่น และประสบความสำเร็จเป็น อัศจรรย์ไม่ว่าจะประกอบกิจการงานใดๆ เมื่อเพาะนิสัยมีสัจจะจริงจังจริงใจต่อการงาน ต่อหน้าที่ ต่อการพูด ต่อการคิดมาตลอด ก็จะเพาะนิสัย มีสัจจะจริงจังต่อคุณธรรมความดีทุกอย่างโดยอัตโนมัติ และเมื่อฝึกนิสัยมีสัจจะต่อคุณงามความดีจนเข้มข้น เข้าไปในใจหนักเข้าๆ นิสัยมีสัจจะต่อบุคคลอื่น คือ จริงจังจริงใจต่อทุกคนที่เข้าไปคบค้าสมาคมก็จะเกิดขึ้น คนมีสัจจะจึงยิ่งกว่าเพชร เพราะว่าใจมันใสยิ่งกว่าเพชร ทั้งแกร่ง ทั้งใส ทั้งสว่าง แต่เป็นเพชร เป็นรัตนะเป็นๆ มีชีวิตอยู่ในตัว ไม่ใช่รัตนะตายๆ อย่างก้อนเพชร ก้อน มรกต คนมีสัจจะย่อมไม่สะเพร่า ไม่มักง่าย จะต้อง รอบคอบ เขาจะต้องคิดกว้าง คิดไกล คิดลึก คิดรอบ จะทำอะไรสักอย่างเป็นต้องคิดรอบตัวว่ามันจะได้อย่างนั้น มันจะเสียอย่างนี้ เมื่ออุดช่องเสียได้เสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจะตัดสินใจเปรี้ยง ลงมือทำทันที ไม่มีลังเลรีรอ ไม่มี เงื้อง่าราคาแพง ผลงานที่ออกมาจึงดีเยี่ยมเสมอ คนมีสัจจะย่อมมีกำลังใจทับทวีขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง เหมือนคลื่นในทะเลซึ่งไม่เคยสร่างซา เพราะเมื่อเพียง ด้วยอำนาจของความจริงใจต่อทุกคนที่เข้าไปคบค้า ย้อนระลึกถึงความดีที่ทุ่มเททำมาด้วยความจริงจังจริงใจ สมาคมนั่นแหละ จึงได้ทำให้เขาเป็นที่รักของคนดีทุกๆ คน เมื่อเป็นที่รักของทุกๆ คน บรรดาความดีทั้งหลายที่ใครๆ มีอยู่ในตัว ก็อยากถ่ายทอดให้โดยไม่หวงแหนแม้แต่น้อย คนมีสัจจะก็จะได้รับความดีเยอะแยะมากมายเข้ามาในตัว แล้วก็พร้อมที่จะถ่ายทอดให้คนอื่นต่อไปอีกด้วย นี่เป็น ฤทธิ์ของสัจจะคนรักความจริง ทั้งต่อหน้าที่ ทั้งต่อการงาน ทั้งต่อคำพูด ทั้งต่อการ แสวงหาความจริงของชีวิต ทั้งความจริงใจที่ให้ต่อทุกผู้ ทุกคน ภาพแห่งความดีความจริงจังจริงใจในเรื่องเหล่า นั้นจะผุดขึ้นมาให้เห็นชัดเจนเหมือนดูโทรทัศน์ ทำให้ชุ่ม เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์จะทรง เพาะนิสัยมีสัจจะรักความจริงอย่างนี้ขึ้นมาในพระองค์ ทั้งโลก และสามารถเห็นทะลุปรุโปร่งเป็นขั้นเป็นตอน หัวอกหัวใจ เกิดกำลังใจขึ้นมาเองอย่างต่อเนื่องมหาศาล ทรงพลังไม่มีที่สิ้นสุดประมาณ คนมีสัจจะเมื่อลืมตามอง ดูโลกจะไม่มองลำพังเฉพาะคนใดคนหนึ่ง แต่มองดูคน ไปหมดเลยทีเดียว เขาเห็นชัด เพราะใจของคนอย่างนี้ เองก่อน ตั้งแต่สมัยยังเป็นพระโพธิสัตว์ เป็นต้นทางให้ ความดีทั้งหลายบรรดามีในโลกหลั่งไหลมาสู่พระองค์ท่าน เขาไม่มีเหลี่ยม ไม่มีดู ไม่มีคดในข้องอในกระดูก เหมือนดั่งกับมหาสมุทรที่เป็นที่ประชุมรวมกันของแม่น้ำ ทุกสายในโลก แต่กว่าใครจะมีคุณสมบัติดีๆ ได้อย่างนี้ ไม่ใช่ฝึกตัว เองมาแค่ชาติเดียว ต้องเพาะนิสัยมีความจริงใจ จนกระทั่งคุ้นกับความดีตลอดเวลา จนกระทั่งความดี ความจริงจังจริงใจนั้น รวมเป็นเนื้อเดียวกันกับใจเขาเลย พูดง่ายๆ สัจจะรวมเป็นเนื้อเดียวกับใจของเขาเลย เป็น เนื้อเดียวเหมือนอย่างกับ รสเปรี้ยวที่อยู่ในมะนาว รส หวานที่อยู่ในน้ำผึ้ง เมื่อความจริงกับความดีก็กลายเป็นเนื้อเดียวกัน ทั้งเนื้อทั้งตัว อย่างแยกไม่ออกแล้ว คุณค่าในตัวของ (อ่านต่อฉบับหน้า) กัลยาณมิตร ๓๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒