นิสัยมีสัจจะรักความจริง : หน้า 40/132

ทรงกระทำ อย่างที่เราได้ศึกษาพุทธ ประวัติกันมาแล้วว่า ก่อนจะ ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เจ้าชายสิทธัตถะทรงตั้งพระทัย ว่าจะออกบวช เพื่อค้นคว้า หาความจริงของชีวิตให้พบ และมั่นพระทัยด้วยว่าจะต้องพบ เพราะพระองค์ได้ทรงค้นพบ พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบันที่ท่านตรัสรู้ได้ ก็เพราะทรง ค้นคว้าหาความจริงอันสูงสุดของชีวิต และแม้การจะ บังเกิดขึ้นของพระพุทธเจ้าในอนาคตก็ต้องทรงสำเร็จ ด้วยความจริงอย่างนี้ นิสัยมีสัจจะรักความจริงจังจริงใจนั้น โดยทั่วไปมัก เริ่มต้นจากพ่อแม่ มีพ่อแม่เป็นผู้เพาะให้ เพาะอย่างไร ? ก็เพาะจากเรื่องใกล้ๆ ตัวที่ต้องทำในชีวิตประจำวัน เช่น ถ้ามอบงานอะไรให้ลูกท่าแล้ว ก็ต้องคอยดูแล เพราะมีสัจจะรักความจริง มีความจริงจังจริงใจอย่างนี้ เขาย่อมเป็นที่ไว้วางใจจากผู้ใหญ่ และมีโอกาสได้รับมอบหมายงาน สำคัญๆ อยู่เสมอ เพราะใคร ๆ ก็รู้ว่า งานอะไรก็ตามที่ตกมาถึง มือของคนมีสัจจะเช่นเขา จะต้องได้ผลดีที่สุด ธรรมชาติของโลกแล้วว่ามันมี ธรรมชาติที่แก้กันได้อยู่ เช่น เมื่อมีมืดได้ - ก็มีสว่างได้ มีดวง อาทิตย์ตก - ก็มีดวงอาทิตย์ขึ้นได้ มีพระจันทร์ข้างแรม - ก็มีพระ จันทร์ข้างขึ้นได้ มีน้ำขึ้น ก็ มีน้ำลงได้ เพราะฉะนั้นเมื่อชีวิตมีทุกข์ได้ ก็ต้องมีสุขได้ แล้วทำอย่างไรชีวิตจึงจะมีสุขนิรันดร์ไม่ต้องเกิดไม่ต้องแก่ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องตายกันอีกต่อไป - ด้วยพระนิสัยที่พระองค์ทรงฝึกตัวเองในเรื่องความ มีสัจจะ ความจริงจังจริงใจมานับอสงไขยภพอสงไขย ชาติไม่ถ้วน ทำให้ทรงสามารถยกระดับการค้นคว้า ความจริงแบบสามัญของพระองค์ ก้าวไปสู่การค้นคว้า ในขั้นหาความจริงสูงสุดของชีวิต นั่นคือ ค้นหาอริยสัจ นี่คือ ทําไมพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำจึง บอกว่า พระพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ หรือพระพุทธเจ้า ทั้งหลายในอดีต ก็ทรงสำเร็จด้วยความจริง แม้ เอาใจใส่สั่งสอนให้ลูกทำงาน อย่างดีที่สุด เริ่มตั้งแต่ตื่นเช้า ขึ้นมา ก็หัดลูกให้พับผ้าปูที่นอน เก็บที่นอนให้ดี หัดพับเสื้อผ้า ของตัวเองให้เรียบร้อย ล้าง หน้าแปรงฟันให้สะอาดหมดจด หลังรับประทานอาหารแล้วต้อง สอนให้ล้างถ้วย ล้างจานให้ สะอาดที่สุด ถึงเวลาเขียนก็ต้อง ฝึกลายมือให้งามที่สุด ถึงเวลา อ่านก็ต้องชัดถ้อยชัดค่าที่สุด จับประเด็นให้ถูกต้องรัดกุมที่สุด ฯลฯ เมื่อใครคนใดคนหนึ่งถูก เพาะนิสัยให้รักษาสัจจะ คือรัก ค้นคว้าหาความจริงว่าดีที่สุดของสิ่งนั้นๆ อยู่ตรงไหน ตั้งแต่เป็นเด็กก่อนเข้าอนุบาลมาตามลำดับๆ เมื่อโตเป็น ผู้ใหญ่ ถึงเวลาที่เขาจะต้องเข้าไปรับผิดชอบหน้าที่การ งานต่างๆ ผลงานประเภทมักง่ายจะไม่มีทางเกิดขึ้นจาก เขาเด็ดขาด แต่เขาจะทำอย่างสุดฝีมือ เพราะ นิสัยของ เขามันเป็นอย่างนั้น คือมันรักสัจจะมีความจริงจังจริงใจ ต่อหน้าที่การงานอยู่ตลอดเวลา เพราะมีสัจจะรักความจริง มีความจริงจังจริงใจ อย่างนี้ เขาย่อมเป็นที่ไว้วางใจจากผู้ใหญ่และมีโอกาสได้ รับมอบหมายงานสำคัญๆ อยู่เสมอ เพราะใครๆ ก็รู้ว่า งานอะไรก็ตามที่ตกมาถึงมือของคนมีสัจจะเช่นเขาจะ กัลยาณมิตร ๓๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒