อุบาสกเอตทัคคะ ๑๐ (ต่อ) วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 2 หน้า 71
หน้าที่ 71 / 132

สรุปเนื้อหา

๕. เจ้ามหานามศากยะ (สกทาคามี) - เลิศกว่าอุบาสก ตรวจสิ่งต่างๆ ก็ไม่พบเหตุ เทพยดาทราบว่าเขาทั้งสอง ทั้งหลายผู้ถวายปัจจัยอันประณีต 5. อุคคเศรษฐี ชาวเมืองเวสาลี (อนาคามี) - เลิศกว่า อุบาสกทั้งหลายผู้ให้วัตถุที่ชอบใจ ๗. อุคตเศรษฐี บ้านหัตถคาม (อนาคามี) - เลิศกว่า อุบาสกทั้งหลายผู้อุปัฏฐากสงฆ์ ลำบากจึงเข้าสิงในร่างของบุรุษคนหนึ่งแล้วกล่าวว่า “พวกท่านไม่ต้องลำบาก ไม่มียักษ์กลั่นแกล้ง ไม่มีภูติผี กลั่นแกล้งหรอก เราเป็นอดีตมารดาเมื่อ ๕ ชาติก่อน ของพวกท่าน ชาตินี้เกิดเป็นภุมเทวา นั่นพระทศพล ประทับนั่งที่โคนต้นเกต ขอพวกเจ้าจงถวายบิณฑบาต ๔. สุรอัมพัฏฐอุบาสก หรือปุรพันธเศรษฐี (โสดาบัน) - เป็นครั้งแรกแด่พระองค์เถิด” เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลายผู้มีศรัทธามั่น ๔. หมอชีวกโกมารภัจ ชาวเมือง ราชคฤห์ - เลิศกว่าอุบาสก

หัวข้อประเด็น

- อุบาสกเอตทัคคะ ๑๐ (ต่อ)

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๕. เจ้ามหานามศากยะ (สกทาคามี) - เลิศกว่าอุบาสก ตรวจสิ่งต่างๆ ก็ไม่พบเหตุ เทพยดาทราบว่าเขาทั้งสอง ทั้งหลายผู้ถวายปัจจัยอันประณีต 5. อุคคเศรษฐี ชาวเมืองเวสาลี (อนาคามี) - เลิศกว่า อุบาสกทั้งหลายผู้ให้วัตถุที่ชอบใจ ๗. อุคตเศรษฐี บ้านหัตถคาม (อนาคามี) - เลิศกว่า อุบาสกทั้งหลายผู้อุปัฏฐากสงฆ์ ลำบากจึงเข้าสิงในร่างของบุรุษคนหนึ่งแล้วกล่าวว่า “พวกท่านไม่ต้องลำบาก ไม่มียักษ์กลั่นแกล้ง ไม่มีภูติผี กลั่นแกล้งหรอก เราเป็นอดีตมารดาเมื่อ ๕ ชาติก่อน ของพวกท่าน ชาตินี้เกิดเป็นภุมเทวา นั่นพระทศพล ประทับนั่งที่โคนต้นเกต ขอพวกเจ้าจงถวายบิณฑบาต ๔. สุรอัมพัฏฐอุบาสก หรือปุรพันธเศรษฐี (โสดาบัน) - เป็นครั้งแรกแด่พระองค์เถิด” เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลายผู้มีศรัทธามั่น ๔. หมอชีวกโกมารภัจ ชาวเมือง ราชคฤห์ - เลิศกว่าอุบาสก ทั้งหลาย ผู้เป็นสังฆศิลานุปัฏฐาก (ดูแลรักษาสงฆ์ผู้ป่วยไข้) ๑๐. นกุลบิดาคฤหบดี ชาวเมือง สุงสุมารคีรี (โสดาบัน) - เลิศ กว่าอุบาสกทั้งหลายผู้สนิทสนม คุ้นเคยกับพระพุทธองค์ ๑. ตปุสสะ และภัลลิกะ ตปุสสะ และภัลลิกะ สอง สองพี่น้องได้ฟังแล้วมีใจยินดี เอาข้าวสัตตุผง และข้าวสัตตุก้อนใส่ถาดทองนำ ไปถวายพระบรมศาสดา กราบ จู่ๆ โคที่เทียมเกวียนทั้ง ๕๐๐ เล่ม หยุดไม่เดินต่อไปด้วยเทวานุภาพ "นี่อะไรกันนี่ เกิดอะไรขึ้น” พวก เขาตรวจสิ่งต่างๆ ก็ไม่พบเหตุ พี่น้องเป็นบุตรชายของกุฎมพี ซึ่งเป็นพ่อค้าในเมือง อสิตัญชนะ ทั้งคู่ได้เทียมเกวียน ๕๐๐ เล่ม ทำการค้าขาย เมื่อพระบรมศาสดา ทรงบรรลุพระสัพพัญญุตญาณ พระองค์ประทับเสวยวิมุตติสุข เป็นเวลา ๔๙ วัน และ ในสัปดาห์ที่ ๗ ได้เสด็จประทับ ณ ควงไม้ราชายตนะ (ไม้เกต) ครั้งนั้นพ่อค้าทั้งสองเดินทางมายังบริเวณนั้น พร้อมกับเกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่ม ขณะนั้นภุมเทวาซึ่งเป็นอดีตมารดาเมื่อ ๕ ชาติที่ แล้วของพ่อค้าทั้งสอง นางคิดว่า “บัดนี้พระสัมมา สัมพุทธเจ้าควรที่จะได้รับพระกระยาหาร เพราะต่อแต่นี้ ไปพระองค์ปราศจากพระกระยาหารจะไม่สามารถทรง พระชนม์ชีพอยู่ได้ แล้วบุตรของเราก็อยู่บริเวณนี้ วันนี้ บุตรทั้งสองควรได้ถวายบิณฑบาตแด่พระพุทธองค์ ทูลว่า “ขอพระองค์โปรดทรงรับ โภชนาหารนี้เถิดพระเจ้าข้า" พระองค์ทรงตรวจดูอาจิณปฏิบัติ ของพระพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีต แล้วให้พ่อค้าทั้งสองใส่บาตร หลังเสร็จภัตกิจพระบรม ศาสดาทรงแสดงธรรม ในเวลา จบเทศนา เขาทั้งสองเกิดความ เลื่อมใส แสดงตนเป็นอุบาสกอ ถึงพระรัตนะ ๒ คือพระพุทธ พระธรรม เป็นที่พึ่ง (ขณะ นั้นยังไม่มีพระสงฆ์) แล้วทูลขอสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ควร อภิวาทต่างองค์พระชินสีห์ พระศาสดาทรงเอาพระหัตถ์ ขวาลูบพระเศียรแล้วประทานเส้นพระเกศธาตุ ๔ เส้น แก่บุคคลทั้งสอง พ่อค้าพี่น้องวางพระเกศธาตุในผอบ ทองคำ บรรจุที่ประตูอสตัญชนนคร ในวันอุโบสถก็มี รัศมีสีนิลเปล่งออกมา ต่อมาภายหลัง พระพุทธองค์ทรงยกย่องอุบาสก ทั้งสองว่า เป็นผู้เลิศทางถึงรัตนะ ๒ ก่อนใครในโลกที่ เรียกว่า เทววาจิกอุบาสก ๒.สุทัตตอนาถปิณฑิกคฤหบดี สุทัตตเศรษฐี เป็นบุตรชายของสุมนเศรษฐี ในกรุง จู่ๆ โคที่เทียมเกวียนทั้ง ๕๐๐ เล่มหยุดไม่เดินต่อ สาวัตถีต่อมาได้นามว่า อนาถปิณฑิกเศรษฐี (เศรษฐีผู้ให้ ไปด้วยเทวานุภาพ “นี่อะไรกันนี่ เกิดอะไรขึ้น” พวกเขา ก้อนข้าวแก่คนอนาถา) กัลยาณมิตร ๖๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More