การกล่าวร้ายและการทำบุญ : หน้า 90/132

66 เมื่อป้าปรารภ ทำนอง สงสัยว่า ทําไมคน เหล่านี้จึงไม่มี หิริโอตตัปปะ ทำงานของวัดหรือพระเดชพระคุณหลวง พ่อก็ตาม คุณอย่าไปโยงบาปกับพวกเขา คือไม่ต้องไปโกรธแค้น วัวของใครมันเข้า ดอกคนนั้นอยู่แล้ว ใครทำบาปเขาต้องได้ บาปแน่นอน สงสารแต่พวกไม่รู้ความ จริงและไม่ยอมพิสูจน์ ได้ยินข่าวอะไร ไม่ละอายแก่ใจในการ เชื่อตามทันที เชื่อแล้วไม่อยู่นิ่ง ช่วย พูดเรื่องไม่จริงใส่ความ กระจายต่อๆ ไปให้คนอื่นเชื่อผิดๆ ตาม คนบริสุทธิ์ เขาทำได้ อย่างไร จิตใจพวกเขา เหี้ยมโหดจริงๆ คำตอบของ พระเดชพระคุณหลวง พ่อ ทำให้ป้าอยาก ร้องไห้ ท่านพูดว่า “เพราะเค้ารู้ว่า หลวงพ่อจะไม่มีวันทำ อะไรเค้า เค้าจึงไม่ กลัวที่จะทําอะไร ๆ ทุกอย่างต่อหลวงพ่อ” หาบาปใส่ตัวแท้ๆ คงต้องเกิดเป็นคนไม่ ฉลาดไปนับชาติไม่ถ้วน น่าสงสารเสียจริง ป้ารู้จักหมู่คณะสร้างวัดพระธรรม กายมากว่า ๓๐ ปี ตั้งแต่พระเดชพระคุณ หลวงพ่อของเรายังแต่งเครื่องแบบนัก ศึกษามหาวิทยาลัย อยู่ในคณะบุกเบิก ทำงานสร้างวัดกันมา ทำไมป้าจะไม่รู้จัก ว่าใครเป็นใคร คนที่ให้ข่าวเสื่อมเสีย และพวกนักวิชาการหรือพระภิกษุอื่นที่ หลงเชื่อ ยอมเป็นอาวุธมาทำลาย พระพุทธศาสนาเป็นคนที่เคยอยู่ในหมู่ คณะมาด้วยกัน เหมือนไข่แมลงที่แอบอยู่ ในดอกผลไม้นั่นแหละ พอผลไม้เติบโต ขึ้นมา ไข่ก็กลายเป็นหนอนชอนไชออก มาภายนอก แล้วตั้งหน้าทำลายผลไม้ที่ มันอาศัยอยู่ ทำนองเดียวกันเปี๊ยบ ป้ารู้จักคนเหล่านี้ดีทั้ง ๔-๕ คนนั้น แต่แรกป้าก็สุดจะอดทนเหมือนกัน แม้จะ แก่ จะเจ็บป่วยใกล้ตาย ป้าก็อยากแฉ ความจริงที่ป้าพบมาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด โน่นให้รู้กันไปเสียทีว่า คนให้ข่าวน่ะเป็น คนร้ายขนาดไหน ทำไมผู้คนหลงเชื่อคำ พูดของคนที่มีเบื้องหลังอย่างนั้น คนพวกนี้รายที่ร้ายมากๆ ป้าถึง กับขอร้องคุณยายอาจารย์ให้ไล่ออกจาก วัดตั้งแต่ครั้งกระโน้น อย่ายอมให้บวช เป็นพระภิกษุในวัด แต่ด้วยความเมตตา ล้นเหลือของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ของเรา ท่านหวังว่าจะกล่อมเกลาสำเร็จ จึงยอมให้อยู่ตลอดมา เมื่อไม่ยอมรับการ สั่งสอน และแก้นิสัยตนเองไม่ได้ จึงได้ แพ้ภัยตัว พากันออกจากวัดไป แล้วกลับ มาทำพิษร้ายใส่ด้วยความอาฆาตพยาบาท ครั้นป้าเห็นว่า ปล่อยให้โจมตี ให้ร้ายโดยปราศจากความจริง หรือมี ความจริงนิดหนึ่งในทางดี กลับไป บิดเบือนให้เป็นทางร้ายโดยตลอดดังที่ทำ กันอยู่ คนไม่รู้ความจริงพากันหลงเชื่อ ทำบาปต่อ ๆ ไม่สิ้นสุด ป้าจะขอชี้แจงเสียที ทั้งเรื่องใหญ่เรื่องเล็กที่แกล้งกล่าวร้าย นั่นแหละ คำพูดของคนใกล้ตายไม่โกหก หรอก ขอป้องกันพระศาสนาแม้กระทั่ง ลมหายใจเฮือกสุดท้าย จึงขออนุญาต พระเดชพระคุณหลวงพ่อ แต่น้ำใจ พระโพธิสัตว์ของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อ คงเปี่ยมไป ด้วยเมตตาธรรมสม่ำเสมอ ไม่มี เปลี่ยนแปลง ท่านก็ห้ามป้าเอาไว้ ไม่ให้ ไปก่อเวรตอบ ให้จบสิ้นกันแค่ชาตินี้เท่านั้น เมื่อป้าปรารภ ทำนองสงสัยว่า ทำไมคนเหล่านี้จึงไม่มีหิริโอตตัปปะ ไม่ ละอายแก่ใจในการพูดเรื่องไม่จริง ใส่ความคนบริสุทธิ์ เขาทำได้อย่างไร จิตใจพวกเขาเหี้ยมโหดจริงๆ คำตอบของพระเดชพระคุณหลวง พ่อ ทำให้ป้าอยากร้องไห้ ท่านพูดว่า “เพราะเค้ารู้ว่า หลวงพ่อจะไม่มีวันทำ อะไรเค้า เค้าจึงไม่กลัวที่จะทำอะไรๆ ทุก อย่างต่อหลวงพ่อ" และท่านยังเห็นใจ พวกสื่อจ้องจับผิดทั้งหนังสือพิมพ์ ทง กัลยาณมิตร ๘๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒