การสร้างบารมี วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 7 หน้า 6
หน้าที่ 6 / 108

สรุปเนื้อหา

ทำไมขาดไป ดูที่นั่งตรงโน้น ทำไมมันว่าง เห็นแต่พื้น เขียวของซาแลนที่ปูอยู่ เขาก็นึกเสียดายว่า โอ้ ยอดนัก สร้างบารมีทําไมหยุดชดเชยอีกแล้ว ทำไมขี้เกียจสร้าง บารมี เรานี่เหรออยากจะมาเป็นมนุษย์มาสร้างบารมี ก็ทำไม่ได้ ได้แต่คอยอนุโมทนาบุญ เอ้าอาทิตย์ถัดไป ไม่มาก็หวังว่าอาทิตย์หน้าที่ถัดเลยออกไปอีกก็คงจะมา เอ้ามองดูหยุดชดเชยถัดไปอีกแล้ว เพราะฉะนั้น ลูกทุกคนไม่รู้ตัวอยู่ว่าเราอยู่ใน สายตาสวรรค์ ไม่อย่างนั้นคน โบราณเขาจะพูดทำไมว่า ผี สางนางไม้เทวดา เขาเห็น บุญเยอะแล้ว สร้างแค่นี้ก็พอ อย่าไปคิดอย่างนั้น ถ้า บารมีเรามาก เราก็ไปนิพพานแล้ว แต่บารมีเรายัง มากไม่พอ จึงต้องมานั่งอยู่ตรงนี้ แล้วถ้าเกิดไปเป็น ชาวสวรรค์เข้า โอ้ วิมานของเราทำไมมันด้อยกว่า เพื่อนฝูง นี่ชวนเขาเข้าวัดแท้ๆ แต่เขาได้ดีมากกว่าเรา เพร

หัวข้อประเด็น

- การสร้างบารมี

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทำไมขาดไป ดูที่นั่งตรงโน้น ทำไมมันว่าง เห็นแต่พื้น เขียวของซาแลนที่ปูอยู่ เขาก็นึกเสียดายว่า โอ้ ยอดนัก สร้างบารมีทําไมหยุดชดเชยอีกแล้ว ทำไมขี้เกียจสร้าง บารมี เรานี่เหรออยากจะมาเป็นมนุษย์มาสร้างบารมี ก็ทำไม่ได้ ได้แต่คอยอนุโมทนาบุญ เอ้าอาทิตย์ถัดไป ไม่มาก็หวังว่าอาทิตย์หน้าที่ถัดเลยออกไปอีกก็คงจะมา เอ้ามองดูหยุดชดเชยถัดไปอีกแล้ว เพราะฉะนั้น ลูกทุกคนไม่รู้ตัวอยู่ว่าเราอยู่ใน สายตาสวรรค์ ไม่อย่างนั้นคน โบราณเขาจะพูดทำไมว่า ผี สางนางไม้เทวดา เขาเห็น บุญเยอะแล้ว สร้างแค่นี้ก็พอ อย่าไปคิดอย่างนั้น ถ้า บารมีเรามาก เราก็ไปนิพพานแล้ว แต่บารมีเรายัง มากไม่พอ จึงต้องมานั่งอยู่ตรงนี้ แล้วถ้าเกิดไปเป็น ชาวสวรรค์เข้า โอ้ วิมานของเราทำไมมันด้อยกว่า เพื่อนฝูง นี่ชวนเขาเข้าวัดแท้ๆ แต่เขาได้ดีมากกว่าเรา เพราะเราชวนเสร็จแล้วเราก็ไม่ได้มา วิมานเขาก็ใหญ่ โตโอฬาร บางคนตลอดชีวิตตั้งแต่ เกิดมาจนกระทั่ง การจุติของเทวดามีหลายประการ มีประการ หนึ่งที่แปลกทีเดียว คือ ความริษยา ความริษยายังมี ในจิตใจของเทวดาที่ยังไม่ หมดกิเลส ริษยาเพราะ หมดอายุขัยเหมือนผลไม้ที่ สุกงอมนวลหอมฟุ้งตลอด ไม่มีหนอนชอนไชเลย ไม่ใช่สักแต่ว่าเกิดมาเป็น เหลียวไปเห็นวิมานคนอื่น เขาโตกว่า ใหญ่กว่า สว่างกว่า บริวารก็มากกว่า ก็เกิดจิต การกระทำของเรา ทำดีเขาก็ ชื่นใจ ทำไม่ดีเขาก็เสียดาย โอกาสว่า โอ้ ทำไมมนุษย์ ประมาทอย่างนี้ ไม่สร้าง ความดีกันให้ต่อเนื่อง เมื่อ ทำบุญไม่ต่อเนื่อง ภพชาติต่อ ถัดมาบางจังหวะชีวิต สมบูรณ์ ราบรื่น บางจังหวะชีวิตก็ร่วง โรย บางช่วงก็เฟื่องฟู บาง ช่วงก็ฟอบแฟบ ก็เพราะบาง อาทิตย์มา บางอาทิตย์ก็ขี้เกียจ มา มันก็เป็นอย่างนี้แหละ แต่บางคนตลอดชีวิต ผลไม้ปล่อยให้หนอนแมลง ชอนไช ชีวิตเขาราบรื่น ตลอดเพราะเขาสร้างบารมี สร้างความดีอย่างตลอด และต่อเนื่อง ตั้งแต่เกิดมาจนกระทั่งหมดอายุขัยเหมือนผลไม้ที่ สุกงอมนวลหอมฟุ้งตลอดไม่มีหนอนชอนไชเลย ไม่ใช่ สักแต่ว่าเกิดมาเป็นผลไม้ปล่อยให้หนอนแมลงชอนไช ชีวิตเขาราบรื่นตลอดเพราะเขาสร้างบารมีสร้างความ ดีอย่างตลอดและต่อเนื่อง ดังนั้น ต่อจากนี้เป็นต้นไปนะลูกนะ สร้าง บารมีมันไปให้เต็มกำลัง อย่าขี้เกียจต่อการสร้างบารมี ต่อการสร้างความดี เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวเราก็จะ หมดเวลาของชีวิตแล้ว อย่าคิดว่าเรามีบารมีมากแล้ว ริษยา ใจเร่าร้อน พอความ ร้อนเกิดขึ้นในใจ กายทิพย์ก็ เศร้าหมอง พอเศร้าหมอง เหงื่อก็ออกที่รักแร้ ก็ต้องดับ จุติวูบลงไป เพราะฉะนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้จุติก่อน กำหนด เพื่อไม่ให้ความ ริษยาเกิด หมั่นทำบุญ หมั่น สร้างความดีไว้เยอะๆ ให้ชื่น อกชื่นใจ จะได้ไม่อายสหายแห่งเทวดาทั้งหลาย ชีวิต ของการเกิดมาสร้างบารมีจึงจะเป็นชีวิตที่มีค่า นึกคิด ไว้อย่างนี้เราจะได้ไม่ประมาทในการสร้างบารมี ทุก อาทิตย์เราก็มาสร้างบารมีกันให้เต็มที่
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More