การเตรียมตัวตาย : หน้า 22/108

ไปอยู่ในห้องไอซียู แล้วพะงาบๆ ไม่มี คนจะคอยให้สติเลย ถ้าอยู่ที่บ้านเราเองแล้วจะ หนักหนาสาหัสอย่างไรก็ทนกันไป ใกล้ตายยังให้สติกันได้ จะพุทโธ จะ สัมมา อะระหัง หรือยังป่วยอยู่แต่พอ มีแรงรู้อะไรได้ก็เอา แม่ ย่า ปู่ พระ มาแล้วข้าวปลาอาหารนี่เตรียมไว้ให้ ตักบาตร ปู่อธิษฐานดีๆ นะ แล้วพา ท่านไปตักบาตร เราตั้งเนื้อตั้งตัวมา ได้เพราะปู่เพราะย่าเก็บสมบัติไว้ให้ เก็บที่เก็บทางเก็บบ้านไว้ให้เรามีอยู่มี กินมีใช้ ไหม พูดก็ไม่ได้ตาก็ไม่ลืม ถ้าแกยัง เงียบอยู่ ถ้าได้ยินล่ะก็กะพริบตา สัก ที่หนึ่งปรากฏว่าแกกะพริบได้นิดหนึ่ง เอ้อแกได้ยิน เอาใหม่ ถ้าได้ยินจริงๆ กะพริบ ๒ ที แกก็กะพริบ ๒ ที่ อย่างนี้ก็เป็นต่อแล้ว เราก็ทำอย่างนี้ทุกวันไป พอได้จังหวะรู้สึกว่าแกนอนพักผ่อน พอสมควรแล้ว เดี๋ยวก็พูดอีกแล้ว ปู่ ทำบุญไว้ที่นั่น ที่นั่น ได้ยินไหม ได้ยิน กะพริบตาด้วย ๒ ที่ ๓ ที ก็ว่าไปเรื่อย ปรากฏว่าความที่เตือนให้แกนึกถึง บุญอยู่อย่างนี้ อยู่ต่อมาอีกเดือนสอง อะไรที่มีอยู่ในบ้านนี้ที่จริง เดือนเดี๋ยวแกลืมตาขึ้นมาแล้ว บุญ แล้วของท่านทั้งนั้น เอ้าตักบาตร เป็นเสบียงติดตัวข้ามชาติไป แล้วก็ เตรียมข้าวปลาอาหารไว้ให้ปู่จับ อธิษฐานให้ดี ถ้าพระมารับต่อหน้าได้ ยิ่งดีจับมือแก ให้แกจับทัพพีตักบาตร ต่อหน้า ให้แกชื่นใจ แหมถ้าขาดใจ ตายตอนนั้นก็ไปดี แกนึกถึงที่ ตักบาตรของแกมาหยกๆ เชียว ดี กว่านอนพะงาบๆ มีสายระโยงระยาง เป็นหนวดปลาหมึกอยู่ในโรงพยาบาล ถึงเวลาตายปุบปับนึกความดีอะไรไม่ ออกทั้งสิ้น อย่างนี้เสียท่าเลย ถ้ารู้ว่าอย่างไรแกไม่รอด หรอกเอากลับบ้านดีกว่า ต้องเหนื่อย พยาบาลหน่อยช่างเถิด หลวงพ่อเคย ช่วยกันมาหลายรายแล้ว ดูพะงาบๆ ไปแน่ก็เอาท่านกลับมาอยู่บ้านเถอะ พอรู้ตัวอยู่ว่าจะให้ทำอย่างไร เก็บใบ อนุโมทนาบัตรเก่าๆ ของแกไว้บ้างไหม มี ก็เอาใบอนุโมทนาบัตรมาอ่านให้แก ฟัง ถามดังๆ จู่ๆ เคยไปทำนั่นทำนี่ เท่าไรทุ่มให้เลย ท่านยังพอฟังเสียงได้ เปิดเทปธรรมะให้ฟัง เทปนั่งสมาธิดีที่สุด หรือท่านชอบฟังธรรมะที่หลวงพ่อ หลวงปู่ท่านใดเทศน์เอาอันนั้นมาให้ ท่านฟัง หรือขณะที่ท่านนอนป่วยอยู่จะ ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้างก็ไม่เป็นไร เปิด เทปนั่งสมาธิก็ได้ หรือเอาเทปสวดอิติปิโส เทปสวดมนต์ทำวัตรเช้าทำวัตรเย็น นั่นแหละ เปิดให้แกฟังของแกไป หลับ บ้างตื่นบ้างก็ยังดี ตอนตายใจเกาะกับ เสียงสวดมนต์แกก็ไปดีของแกได้ เรื่องของความตายนั้น ทุกคน ต้องตายแน่ๆ แต่ว่า ๑. ความตาย มันไม่มี เครื่องหมาย มันไม่บอกให้รู้ล่วงหน้า ๒. ที่จริง ๆ แล้วอายุคนเรา มันสั้น อย่าคิดว่าจะอยู่อีกนาน ตามมาต่อเนื่องกันไป ลืมตาขึ้นมาได้ อยู่ต่อได้อีก ๓ ปี ๕ ปี อย่างนี้ก็มี บางคนไม่ไหวแล้วแต่แกกะพริบตาได้ ก็เตือนให้แกนึกถึงบุญไป จนกระทั่ง แกละโลกไปหน้ายิ้มไม่มีทุรนทุรายเลย ไม่ได้ อย่างนี้ก็ยังใช้ได้ เพราะฉะนั้น ตรงนี้ขอฝากไว้ ปู่ย่าตาทวดใคร พ่อแม่ใครใกล้จะละ โลกแล้ว ถ้าดูว่าอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว อย่าเอาแกไปไว้ที่โรงพยาบาลให้ใจอุ่น มัว ไปนอนน้อยใจว่าทรัพย์สมบัติก็ ทิ้งไว้ให้ลูกให้หลานตั้งเยอะ ดูซิใกล้ ตายมันมาทิ้งเราอยู่โรงพยาบาล พะงาบๆ อยู่คนเดียว ไม่เห็นใจเราเลย ๓. เราเองกำหนดสถานที่ตาย ๔. เวลาตายต้องตายไปคน เดียว ๓.๔ เวลาตายต้องตายไปคน เดียว ใครก็ไม่ตายไปกับเราด้วย ถึง แม้จะรักกันมาก จะโดดกองไฟตามกันไป ก็ต่างคนต่างไปกันอีกนั่นแหละ บุญใคร บาปใครมันไม่เหมือนกันก็ต่างคนต่างไป เพราะฉะนั้น ใครๆ ก็ตายไปด้วยกันไม่ น้อยใจลูกหลานจนกระทั่งขาดใจตาย ได้ แต่ช่วยกันตอนศึกชิงภพก่อนตายได้ น้อยใจ ใจขุ่นก็มีนรกเป็นที่ไป ทำความ เข้าใจตรงนี้ให้ชัดเชียว แล้วโอกาสที่ จะทดแทนพระคุณคุณพ่อคุณแม่ ทดแทนพระคุณปู่ย่าตาทวด มันอยู่ ตรงนี้ ช่วยอย่างที่ว่ามานี้ ๔. การเตรียมตัวตายให้เป็น การที่ใครคนใดคนหนึ่งจะ เตรียมตัวตายให้เป็นเขาเตรียมอย่างไร มาช่วยแกทำศึกชิงภพ เห็น 9). สิ่งแรกเลยรู้ว่าอะไร ไปสร้างศาลาวัดนั้นเงินเท่านี้ ได้ยิน ชัดแล้วว่าใกล้ตายกำลังหนุนของเรามี เป็นความชั่วทั้งเลิกทั้งละให้หมด ไม่ ๒๐ | กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๕๗