การทำบุญและอานุภาพแห่งพระรัตนตรัย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 7 หน้า 37
หน้าที่ 37 / 108

สรุปเนื้อหา

อธิษฐานจิตเอาบุญสร้างเจดีย์ช่วย เวลา พี่ทำบุญทำหน้าที่ผู้นำบุญ พี่จะส่งบุญถึง ดำด้วย ดำทำสมาธิด้วยนะ ดูรูปท่าน แล้วอาราธนาท่านให้อยู่กับดำตลอดเวลา” เมื่อคุยกันเข้าใจแล้ว ทองใบ และเพื่อนจึงขอตัวกลับ เพื่อความสบาย ใจของญาติผู้ป่วย เธอจึงให้ที่อยู่ไว้ เพื่อนๆ ต่างเป็นห่วงว่ากล้าไปรับปากช่วยได้ อย่างไร ถ้าเขาไม่หาย เสียชีวิตแล้วจะ ทำอย่างไร เธอจึงเริ่มคิดหนัก ตัดสินใจ ช่วยเขาแล้วนี่ มีอย่างเดียวคือทำบุญ อะไรก็ส่งไปให้ก็แล้วกัน หลังจากวันนั้น เป็นต้นมา เธอไม่มีเวลาไปเยี่ยมดำอีกเลย เพราะตลอด ๑ สัปดาห์ ต้องออกไปทำหน้าที่แจ้งข่าวบุญกับสาธุชนมาร่วม งานวันคุ้มครองโลก ทอดผ้าป่าถวายวัด ๑,๐๐๐ แต่ทองใบบอกว่าไม่ว่าจะทำบุญอะไรนึกถึงแต่ดำ ส่งบุญ ให้ตลอด วัดทั่วประเทศ “ตอนนั้นนะพี่ให้ความสำคัญกับด่ามากทีเดียว

หัวข้อประเด็น

- การทำบุญและอานุภาพแห่งพระรัตนตรัย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อธิษฐานจิตเอาบุญสร้างเจดีย์ช่วย เวลา พี่ทำบุญทำหน้าที่ผู้นำบุญ พี่จะส่งบุญถึง ดำด้วย ดำทำสมาธิด้วยนะ ดูรูปท่าน แล้วอาราธนาท่านให้อยู่กับดำตลอดเวลา” เมื่อคุยกันเข้าใจแล้ว ทองใบ และเพื่อนจึงขอตัวกลับ เพื่อความสบาย ใจของญาติผู้ป่วย เธอจึงให้ที่อยู่ไว้ เพื่อนๆ ต่างเป็นห่วงว่ากล้าไปรับปากช่วยได้ อย่างไร ถ้าเขาไม่หาย เสียชีวิตแล้วจะ ทำอย่างไร เธอจึงเริ่มคิดหนัก ตัดสินใจ ช่วยเขาแล้วนี่ มีอย่างเดียวคือทำบุญ อะไรก็ส่งไปให้ก็แล้วกัน หลังจากวันนั้น เป็นต้นมา เธอไม่มีเวลาไปเยี่ยมดำอีกเลย เพราะตลอด ๑ สัปดาห์ ต้องออกไปทำหน้าที่แจ้งข่าวบุญกับสาธุชนมาร่วม งานวันคุ้มครองโลก ทอดผ้าป่าถวายวัด ๑,๐๐๐ แต่ทองใบบอกว่าไม่ว่าจะทำบุญอะไรนึกถึงแต่ดำ ส่งบุญ ให้ตลอด วัดทั่วประเทศ “ตอนนั้นนะพี่ให้ความสำคัญกับด่ามากทีเดียว ทำบุญประกอบการกุศลอะไร ต้องอธิษฐานจิตให้ดีก่อน” ส่วนตัวของ เอง หลังจากที่มีผู้ชี้ทางสว่างให้ก็ ปฏิบัติตาม นำเงินส่วนตัวให้น้องสาวไปซื้ออาหารหวานคาว แล้วดำก็นำมาจบอธิษฐานจิตให้น้องสาวนำไปใส่บาตรพระ ที่ท่านมาบิณฑบาตตอนเช้าทุกวัน และทำจิตภาวนาตลอด ท่อง สัมมา อะระหังบ้าง พุทโธบ้าง จนจิตเริ่มสงบ ความ วิตกกังวลหายไป นึกออกแต่ภาพที่เคยทำความดีมาในอดีต ตั้งแต่เล็กจนโต ตนมีความเกรงกลัวละอายต่อบาป ไม่นำสิ่ง ที่มีชีวิตมาฆ่าปรุงเป็นอาหาร ดูแลปรนนิบัติคุณพ่อ คุณแม่ และนึกได้ว่าครั้งหนึ่งเคยไปวัดพระธรรมกาย ไปร่วมบุญ งานเททองหล่อรูปเหมือนหลวงพ่อวัดปากน้ำ บางครั้งนอน เยี่ยมให้ าอนุโมทนาบุญกับตนเอง แต่ก็ ยังไม่มีเวลา สัปดาห์ถัดมาบุญจัดสรรให้ เธอมีโอกาสขึ้นไปปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิที่ เชียงใหม่ต่อเนื่องอีก ๗ วัน ขึ้นไป ปฏิบัติธรรมคราวนี้ นั่งสมาธิทุกรอบ ช่วงแผ่เมตตา ภาพของดำต้องมา ปรากฏให้ต้องอธิษฐานทุกครั้ง “ขอบุญนี้ ให้ดำหายเป็นอัศจรรย์ด้วยเถอะ” หลังกลับจากเชียงใหม่แล้ว ทองใบมีเวลาว่างมากขึ้น จึงไปเยี่ยมไข้ เห็นว่า แผลหนองได้แห้งไปจริงๆ ดำ หน้าตาดีขึ้นมาก ต่างจากวันที่นอนอยู่ที่ โรงพยาบาล สัปดาห์ต่อมาแวะไปเยี่ยมอีกนำกล้องถ่ายรูป ไปด้วยจึงถ่ายภาพเก็บไว้ ปัจจุบันต๋าได้หายจากโรคภูมิแพ้นี้แล้ว แข็งแรง เป็นปรกติ ร่าเริงสดใส กลับมาอยู่บ้านช่วยพ่อแม่ทำนา ไม่ กลับไปทำงานโรงงานอีก ตั้งใจทำความดีให้ต่อเนื่อง เพราะ รู้แล้วว่าถ้าเธอไม่มีบุญ ชีวิตของเธอคงสิ้นไป สำหรับพี่ ทองใบนั้น เธอให้ความผูกพันเสมือนญาติเพราะถ้าไม่มีพี่ ทองใบมาคอยชี้นำให้เห็นคุณค่า และเข้าใจชีวิตว่าบุญ เท่านั้นที่คอยหล่อเลี้ยงชีวิตอยู่ เธอคงไม่มีวันนี้ อานุภาพอันไม่มีประมาณแห่งพระรัตนตรัย ย่อม ปรากฏผลจริงต่อผู้เลื่อมใสศรัทธา ส่งผลไม่จำกัดกาลเวลา ยังความปีติเบิกบานใจ อาจหาญร่าเริงในการทำความดีอยู่ เสมอ สำหรับเธอ ทองใบ สุขผดุง มีเรื่องอานุภาพแห่งคุณ ของพระรัตนตรัยผ่านมาในชีวิตของเธอมากมาย ทั้งเกิดขึ้น กับตัวเองและบุคคลอื่น ทุกเรื่องล้วนแต่เป็นเครื่องเสริม กำลังใจให้ทำความดีทั้งสิ้น ในเส้นทางแห่งพระรัตนตรัย เราอยู่ในสายตาของ ไปทำภาวนาไปเกิดนิมิตมีพระพุทธรูปเปล่งรัศมีสีทอง ลอย พระอริยเจ้าท่านเสมอ เข้ามาหาเธอ ยังความปีติเกิดพลังใจมากมายกับเธอ สภาพที่เธอนอนแช่น้ำเหลืองอยู่ ก็ค่อยๆ แห้ง หายไปอย่างเห็นได้ชัดในวันถัดมา ภายในสัปดาห์นั้นแผล เริ่มตกสะเก็ด จนคุณหมอแปลกใจ รักษามาตั้งนาน พอจะ หายก็ดีวันดีคืน หมอจึงอนุญาตให้ไปพักรักษาต่อที่บ้านได้ ข่าวนี้นำความสบายใจมาให้ทองใบยิ่งนัก อยากไป กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓ | ๓๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More