กรรมและการเกิด : หน้า 16/108

พวกเดียวกัน พอเข้าไปแล้วแม่แพ้ท้อง แม่ก็อยากฆ่าสัตว์ บางพวกนี่แม่ แพ้ท้องแล้วอยากจะกินเลือดสดๆ ไม่ ได้กินเลือดสด ๆ มันไม่หายแพ้ท้อง บางพวกหนักข้อเข้าไปอีก แพ้ท้องแม่อยากจะทำอย่างไร แม่ พอ อยากจะรีดลูกออกฆ่ามันทิ้งเสียเลย โอ้นี่เวรหนักเข้าไปอีก ดูภาพให้ชัด ตอนนี้จะเห็นว่าหลาย ประเทศมีการเอากฎหมายทำแท้ง ออกใช้กัน แม้แต่แม่เองก็ไม่อยากได้ แม่ให้นึกรังเกียจ อยากจะทำแท้งฆ่า ทิ้งเสีย ทำไมเป็นอย่างนั้น ถ้าไม่เจอ พระพุทธศาสนา เรื่องนี้เราจะมองไม่ ออก ปัจจุบันคนประเภทที่มีเวรฆ่า สัตว์มีมาก คนมีกรรมปาณาติบาตมัน มาเกิดมากเข้า ทันทีที่กายละเอียดมัน เข้าไปในท้องพ่อท้องแม่ กรรมเหล่า นั้นก็ส่งผลให้มีการพยายามจะเขียน กฎหมายฆ่า เพื่อจะทำแท้งออกมา ให้ได้ ดูนะ เวลาเวรกรรมของคน จำนวนมากๆ เข้ามันรวมกันแล้วนี่ มันบังเกิดผลอย่างนี้ออกมา ๑.๒ ลักษณะคนมีบุญมาเกิด ขณะที่คนมีบุญมาเกิดเป็น อย่างไร โฮ้ยแม่รอวันรอคืน เมื่อไร หนอเราจะมีลูกกะเขาบ้าง ทำบุญทำ ยกเว้นถ้าได้ตักบาตรละก็หายแพ้ท้อง ทันที ก็ฟ้องว่าเด็กที่มาเกิดนี้ภพที่ แล้วเขาก็นักทำทาน พอเข้าในท้องแม่ๆ แพ้ท้อง แต่ถ้าได้ตักบาตรแล้วก็หาย ได้กินขนมนมเนยแล้วก็หาย ไม่นึก อยากกินเลือดสดๆ อย่างกับบางคน พวกที่สวดมนต์ภาวนามา มากพอเข้าท้องแม่ใบละก็ แม่แพ้ท้อง แล้วรู้สึกอย่างไร แหมถ้าได้สวดมนต์ นั่งสมาธิแล้วจะหาย แม่สวดมนต์ไป นั่งสมาธิไป ลูกที่อยู่ในท้องก็ชุ่มหัวอก หัวใจตามเข้าไปด้วยทั้งแม่ทั้งลูก ขณะที่เวลาไอ้ขี้เมามาเกิด แม่แพ้ท้อง ต้องกินเหล้า ก็เลยเมาหัวตำดินด้วย กันทั้งลูกทั้งแม่ มันแปลกอย่างนี้ มองภาพให้ชัดๆ เพราะฉะนั้น ตายแล้วไปไหน มี ๓ พวก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัส ไว้ชัดว่า นิพพาน พวกที่ ๑ ไปนรก พวกที่ ๒ ไปสวรรค์ พวกที่ ๓ หมดกิเลสแล้วไป พวกแรกไปนรกแล้ว พอพ้น กรรมหนักจากนรก กรรมส่วน ละเอียดที่เหลือทำให้กลับมาเกิดเป็นคน แต่ว่าเป็นคนที่ไม่ค่อยจะสมบูรณ์ ทานก็จุดธูปเทียนอธิษฐานเจ้าประคุณ ส่วนที่ทำบุญมาเยอะละโลกไปแล้วไป ได้ลูกดีๆ มาเกิดเถอะ พอใครเขาจุติ คือตายจากสวรรค์ เมื่อถึงคราวจะ ต้องมาเกิดนะ เขาก็เลือกแม่ได้อย่างดี เยี่ยมเลย แม่ใจบุญ พอเข้ามาอยู่ใน ท้องเท่านั้นมันดีทั้งแม่ทั้งลูก กำลังบุญนั้นมันก็แปลก พอ ลูกเข้ามาอยู่ในท้องแม่ แม่เป็นอย่างไร เวลาแม่แพ้ท้อง ทำอย่างไรก็ไม่หาย ๑๔ | กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓ สวรรค์ พอหมดกำลังบุญส่วนนั้น กำลังบุญส่วนละเอียดส่งให้มาเกิดเป็น คน เป็นคนที่สมบูรณ์ ตั้งแต่อยู่ใน ท้องพ่อท้องแม่ แม่ก็รัก คลอดออกมา ปู่ย่าตาทวดก็ช่วยกันประคบประหงม เตรียมสมบัติเตรียมทุกอย่างเอาไว้ให้ สติปัญญาก็เฉียบแหลมมาตั้งแต่เด็ก เลี้ยงก็ง่ายไม่งอแงไม่เป็นโรค ไม่มี ใครคิดอยากจะไปทำร้าย นี่มันมากัน อย่างนี้ ๒. ความไม่ประมาทคือต้นทุน ใหญ่ในชาตินี้ แต่อย่างไรก็ตาม ควรจะรู้ไว้ ด้วยว่า เมื่อเกิดมาเป็นคนแล้วไม่ว่า ใครก็ประมาทไม่ได้ เพราะเรายังไม่ หมดกิเลส ไม่ว่าพวกที่มาจากนรก หรือมาจากสวรรค์ก็ตาม ประมาทไม่ ได้ทั้งคู่ บางคนเข้าท้องแม่ แม่ก็ไม่ อยากได้อยากจะฆ่าทิ้งเสีย อยากจะ ทำลายทิ้งตั้งแต่อยู่ในท้อง แต่พอเกิด ขึ้นมาแล้ว บางคนได้สิ่งแวดล้อมดี พ่อแม่ไม่อยากได้หรอก แต่ว่าปู่ย่าตา ยายใจบุญ ยังไงๆ ก็เป็นลูกเป็นหลาน เราแล้ว เลี้ยงไป ประคบประหงมกันไป ประคับประคองกันไป อบรมอย่างดี ตั้งแต่เล็กมันจะเกะกะเกเรอย่างไรก็ฝืน อบรมกันไป พอโตขึ้นจากการที่ได้รับ การฝึกฝนอบรมอย่างดีจากปู่ย่าตาทวด เด็กคนนี้มีโอกาสทำคุณงามความดี ใหม่ได้ สร้างบุญใหม่ได้ แต่ว่ากว่าจะ สร้างได้แต่ละอย่างก็หนักหนาสาหัส จะไปตักบาตรแต่ละครั้งก็ให้มีเหตุ วันนี้ พระไม่มาไม่ได้ตักอีกแล้ว อยากจะ ทำความดี อ้าวฝนตกฟ้าร้องเสียอีกแล้ว อะไรก็ไม่รู้คอยติดตามขวางมันอยู่เรื่อย ก็เพราะเวรกรรมมันมาตัดรอน แต่เมื่อฝืนทำความดีไปทีละ เล็กทีละน้อย เนื่องจากบุญเป็นสิ่ง สะสมได้ เหมือนน้ำหยดทีละหยด ที่ ละหยด สะสมนานเข้าน้ำก็เต็มโอ่งได้ เหมือนกัน คนพวกนี้แม้จะมาจากนรก แต่ถ้าฝืนใจทำความดีไปเรื่อยๆ ชาติ นี้ก็ไปสวรรค์กับเขาได้เหมือนกัน แต่