คุณธรรมในการบริหารประเทศ : หน้า 45/108

ทางศาสนาในการบริหารประเทศชาติบ้านเมือง คุณธรรมประจำตัวของนักการเมือง นักปกครอง G). ประการ คือ โลกปาลธรรมหรือเทวธรรม ๒ หิริ คือ ความละอายต่อบาป โดย ปรารภตนเองแล้วไม่ทำบาปกรรม โดยคำนึง ถึงตระกูล วัย ชื่อเสียง การศึกษาอบรม ครูบาอาจารย์ เพื่อนๆ ของตน โอตตัปปะ คือ ความเกรงกลัวต่อบาป โดยคำนึงถึงภัยต่อไปนี้ . ก. อัตตานุวาทภัย กลัวตัวเองเดือดร้อน หรือ กลัวตัวเองตำหนิตัวเองได้ ข. ปรานุวาทภัย กลัวคนอื่นเดือดร้อน ค. ทสราชทัณฑ์ภัย กลัวต้องโทษทางราชการ ง. ทุคติภัย กลัวความเสื่อมทราม อันจะนำ ประเทศชาติไปสู่ความหายนะ เช่น ความเสื่อมทรามไม่ เจริญหูเจริญตา (นรก) ความอดอยาก(เปรต) มากไปด้วย การทะเลาะวิวาท อาชญากรรม(เดรัจฉาน) การโกหก การหลอกลวง(อสุรกาย) ธรรมเป็นโลกบาลนี้ เป็นคุณธรรมที่สำคัญมาก ที่สุดสำหรับนักการเมืองการปกครอง เพราะว่าผู้ที่อยู่ใน ตำแหน่งที่มีอำนาจสูงสุดอย่างนี้ เป็นการง่ายมากต่อการ กระทำทุจริตคอรัปชั่นทุกประเภท เพราะความมีอำนาจ หน้าที่ของตน หากว่าไม่มีคุณธรรมคือหิริโอตตัปะซึ่งเป็น ธรรมสำหรับคุ้มครองโลกแล้ว ย่อมนำมาซึ่งหายนะภัยแห่ง การฉ้อราษฎร์บังหลวงอย่างแน่นอน นักการเมืองที่ไม่มี หิริโอตตัปปะ เมื่อมีโอกาสเข้ามาสู่กระบวนการทางการ เมือง ย่อมเข้ามากอบโกยผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตนเอง หาใช่ทำเพื่อประเทศชาติบ้านเมืองไม่ ๒. ทศพิธราชธรรม ถือว่าเป็นคุณธรรมประจำตัว ของนักปกครองเลยก็ว่าได้ เพราะว่าเพียบพร้อมไปด้วย พระเดชและพระคุณ ประกอบด้วย * ทาน ชอบให้ ไม่ชอบเอา ให้อย่างคนดี * ศีล มีระเบียบวินัย มีศีล . ปริจจาคะ มีความเสียสละ * * * * . * อาชชวะ เป็นคนซื่อสัตย์ซื่อตรง มัททวะ เป็นคนอ่อนโยน นิ่มนวล ตบะ มีความอดกลั้น ข่มกลั้นอารมณ์ อักโกธะ ไม่โกรธ ไม่มีอคติ อวิหิงสา ไม่เบียดเบียนใครทั้งมนุษย์ สัตว์และธรรมชาติ ขันติ มีความอดทนต่อทุกสิ่งที่เกิดขึ้น อวิโรธนะ ไม่ปรารถนาลามก ไม่ทำความผิดพลาด ๓. พรหมวิหารธรรม นักการเมือง นักการปกครอง ต้องมีใจประกอบด้วยพรหมวิหาร คือ เสมอกัน เมตตา มีใจรักใคร่เอ็นดูต่อผู้อื่น ทุกคนเสมอกัน กรุณา ลงมือช่วยเหลือผู้อื่นทันทีที่มีโอกาส มุทิตา ดีใจกับคนที่ควรดีใจ เสียใจกับคนที่ควรเสียใจ อุเบกขา เข้าไปหา เข้าไปสอดส่องดูแล ใกล้ชิดกับ ประชาชน ไม่ทอดทิ้งประชาชน ทำหน้าที่ช่วยสนับสนุน คนดีให้ได้บริหารประเทศ เป็นความจริงในยุคปัจจุบันที่ว่า เราไม่สามารถ ทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ แต่เราสามารถเลือกคนดีเข้ามา บริหารประเทศชาติบ้านเมืองได้ การสนับสนุนให้คนดีได้มี โอกาสบริหารประเทศชาติบ้านเมืองเป็นวิธีการในการสกัด กั้นคนไม่ดีไม่ให้มีอำนาจในการบริหาร เมื่อคนไม่ดีไม่มี โอกาสใช้ตำแหน่งอำนาจหน้าที่ในการบริหาร จึงไม่สามารถ กดขี่รังแกคนดีได้ ผลที่ตามมาคือประชาชนจะอยู่ดีมีความ สุขไม่ต้องระแวงว่าจะไม่ได้รับความเป็นธรรม จะทำให้มี กำลังใจในการทำมาหาเลี้ยงชีพ จะนอนก็หลับอย่างมีความสุข จะตื่นก็ตื่นอย่างมีความสุข สุขภาพจิตก็ดี ทำให้อายุขัย กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓, ๔๓