นวธรรม : หน้า 106/108

ท น้าสุดท้าย ๑๐๔ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓ นวธรรม ทำชีวิตให้มีสุข ทุกเวลาของชีวิตจะมีความสุข ใจต้องตรึกนึกถึงสิ่งที่ดีตั้งแต่ตื่นนอนกระทั่งเข้านอน โดยหมั่นนึกถึงบุญที่ทำบ่อยๆ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เพราะบุญเป็นเหตุแห่งความสำเร็จ เมื่อนึกบ่อยๆ จะยิ่งทับทวี ดวงบุญจะโตและขยายขึ้นไปเรื่อยๆ แม้คำอธิษฐานที่กล่าวบ่อยๆ ไม่ช้าก็สำเร็จเป็นจริง ดังนั้นจะทำสิ่งใดขอให้ใจเราวนเวียนคลอเคลีย อยู่ที่กึ่งกลางกายภายในตัวเรา แม้จะเคี้ยวข้าวก็ให้เหมือนเคี้ยวเพชร ตกถึงท้องก็ให้นึกใสสว่าง หรือขณะอาบน้ำก็ให้นึกว่าเมื่อน้ำรดราดตัว ข้างนอกก็เกลี้ยง ข้างในก็ใส นึกให้มีองค์พระเป็นเพื่อนในทุกหนทุกแห่ง ถ้าทำอย่างนี้ได้ตลอดไม่ช้าใจจะ “หยุด” ใจจะ “นิ่ง” แล้วจะพบผู้รู้ ผู้มีอานุภาพ ที่อยู่ภายใน ที่จะบันดาลให้ชีวิตเรามีความสุขตลอดไปในทุกสถานการณ์ แม้ท่ามกลางความเร่าร้อนของสังคมในยุคนี้ เหมือนเราอยู่ในจุดเย็นกลางเตาหลอม