เรื่องราวของนายกากวฬิยะและการอนุเคราะห์ : หน้า 56/108

กระทาชายนายกากวฬิยะกับภรรยาของเขาซึ่งเป็นคนยากไร้ เป็นผู้สมควรจักได้รับการอนุเคราะห์มากกว่าผู้อื่น เมื่อ ส่วนของตน ให้แก่พระมหากัสสปเถรเจ้าองค์อรหันต์ ก็ดีใจ ทราบดังนั้นแล้วพระมหากัสสปเถระ ผู้มีใจกรุณา ก็จัดแจง เตรียมองค์นุ่งสบงจีวร ถือบาตรเดินมุ่งหน้าเข้าไปสู่ตัวเมือง และไปยืนอยู่แทบใกล้ประตูเรือนแห่งกากวฬิยะบุรุษนั้น พอดีภรรยาของเขาออกมาจากประตูเรือนอันเก่า นายกากวฬิยะผู้รู้ข่าวว่าภรรยามีศรัทธาถวายอาหารอันเป็น สุดประมาณและติดตามมาจนถึงวิหาร ในขณะที่พระภิกษุ สงฆ์ฉันเสร็จพอดี ดังนั้น เขาจึงมีโอกาสได้รับประทาน อาหารอันเป็นส่วนที่เหลือจากพระฉันแล้วอีกด้วย เพื่อที่จักยังความปรีดาปราโมทย์ให้เกิดขึ้นแก่คน คร่ำคร่า ครั้นเห็นพระมหาเถรเจ้าผู้มีชื่อเสียงลือชาเป็นที่ เข็ญใจโดยยิ่ง พระมหากัสสปเถรเจ้าจึงกราบทูลถามสมเด็จ เคารพสักการะแห่งองค์พระมหากษัตริย์และเศรษฐีทั้งหลาย พระบรมครูสัพพัญญูเจ้าขึ้นต่อหน้านายกากวฬิยะนั้นว่า มายืนบิณฑบาตอยู่หน้าบ้านตนผู้เป็นคนเข็ญใจเช่นนั้น ก็ บังเกิดความปีติใจ มีศรัทธาใคร่จะถวายบิณฑบาตทานแก่ “ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระภาคย์ พระพุทธเจ้าข้า ภรรยาของนายกากวรีย์ผู้นี้ มีศรัทธาถวายบิณฑบาตทาน พระผู้เป็นเจ้า ด้วยข้าวยาคูเปรี้ยวที่ต้มเอาไว้เพื่อสามี ซึ่ง กาลต่อมาเมื่อตัวนายกากวฟีย์เองทราบข่าว ก็มีจิตยินดี ขณะนี้ไม่อยู่ออกไปทำงานนอกบ้าน ทันใดที่เกิดศรัทธาขึ้น ปรีดาในอาหารบิณฑบาตทานนั้นเป็นอย่างยิ่ง อานิสงส์ อย่างแรงกล้า นางจึงรีบออกมาจากเรือนแล้วกระทำการ แห่งทานของเขาทั้งสองในครั้งนี้จักมีประการใด อภิวาทและรับเอาบาตรแห่งพระมหาเถรเจ้าเข้าไปในเรือน พระพุทธเจ้าข้า?” ใส่ข้าวยาคูเปรี้ยวลงจนหมดหม้อให้สมใจศรัทธา ไม่ได้ สมเด็จพระสัพพัญญูเจ้า จึงมีพุทธฎีกาตรัส แบ่งปันไว้ให้นายกากวฬิยะผู้เป็นสามีเลย ครั้นแล้วก็ พยากรณ์ว่า น้อมนำเอาบาตรนั้นมาถวายแก่พระเถระด้วยความเลื่อมใส “ดูกรกัสสปะ! นับแต่วันนี้ไปได้ ๗ วัน กากายบุรุษ ค่าอนุโมทนาแล้วเดินกลับไปสู่วิหาร น้อมนำเอาข้าวยาคู เปรี้ยวนั้นไปถวายแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอีก ต่อหนึ่ง สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงรับเอาบาตร เป็นหนักหนา พระมหากัสสปเถรเจ้ารับเอาบาตรและกล่าว ผู้นี้ จักได้ฉัตรสำหรับเศรษฐี เขาจักได้รับการแต่งตั้งให้เป็น เศรษฐีจากองค์พิมพิสารราชาธิบดี ในเมื่อครบ ๗ วันนับ จากนี้เป็นต้นไป” นายกากวฬิยะคนยากไร้ เมื่อได้สดับฟังพุทธฎีกาตรัส ดังนั้น ก็พลันน้ำตาไหลด้วยความดีใจ ถวายบังคมสมเด็จ ข้าวยาคูเปรี้ยวนั้นแล้วทรงมีพุทธฎีกาตรัสให้แบ่งแก่พระ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและถวายนมัสการแด่พระมหากัสสป ภิกษุทุกรูปที่อยู่ในวิหารนั้น เมื่อพระภิกษุสงฆ์ซึ่งมีองค์ สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นประธานฉันภัตตาหารและ ข้าวยาคูเปรี้ยวของคนเข็ญใจอยู่ด้วยความอนุเคราะห์นั้น เถระผู้มีพระคุณและภิกษุทั้งหลายกลับไปบ้าน แล้วบอก ความที่สมเด็จพระพุทธองค์ได้ตรัสพยากรณ์นั้นแก่ภรรยา ครั้นนางได้ฟังความที่สามีบอก ของตน คร บิณฑบาตที่ได้ถวายแก่พระมหากัสสปเถรเจ้าผู้เพิ่งออกจาก นิโรธสมาบัติเป็นยิ่งนัก ก็มีจิตชื่นใจในทาน ในกาลนั้น สมเด็จพระเจ้าพิมพิสารราชาธิบดีผู้ เป็นใหญ่แห่งนครราชคฤห์ เสด็จราชกิจเพื่อดูขอบเขตแห่ง ภูเขาและประเทศอันล้อมรอบไปด้วยภูเขาน้อยใหญ่ ถัดจาก ภูเขานั้นไปมีป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งประชากรทั้งหลายพากัน ขนานนามเรียกว่า “มหาเปตโลก” เป็นสถานที่ซึ่งมีคำเล่าลือ กันว่า เป็นที่อาศัยอยู่ของบรรดาผีดุร้าย ยามราตรีไม่มีผู้คน ใดกล้าเข้าไปที่นั่นเลย เมื่อพระเจ้าพิมพิสารเสด็จมาถึงป่า มหาเปตโลก ก็ได้ทอดพระเนตรเห็นนายโจรนักโทษ ๕๔ | กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓