การเกิดและการทำความดี : หน้า 17/108

ส่วนมากมันไปไม่ค่อยได้เพราะเกิดมาก จนเสร็จ ส่วนคนอื่นทำเสียเหนื่อยหอบ ย่ำแย่เสียตั้งแต่ทีแรกแล้ว แม่โยนทิ้ง กองขยะบ้าง ทำแท้งจะให้ตายแต่ไม่ตาย คลอดมาแล้วก็ง่อยเปลี้ยเสียขา พิกล ซี่โครงบานก็ไม่มีใครมาช่วย แต่อย่างไรก็ตาม มีบางคนมา จากสวรรค์นี่แหละ พอเกิดมาแล้วก็ พิการ หรือบางคนสติปัญญาพอมีแต่ว่า ประมาท หลงคิดว่าเรามันเจ๋งกว่าคน ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือ กรรม อื่นอยู่แล้วจะต้องไปเสียเวลาทำดีอะไรอีก บีบคั้นให้ยากจนข้นแค้นของมันไป แต่ เกิดมามันก็ดีอยู่แล้ว ทำไมจะต้องไป ว่าก็พอมีโอกาสเอาตัวรอดได้เหมือนกัน ทำความดีต่อ แล้วก็กินเหล้าเมายาเฮๆ เพราะฉะนั้น ใครๆ ก็ไม่ควร ฮาๆ ของตัวไป ไม่ทำความดีต่อ แถม จะไปประมาทใคร จะเป็นลูกขอทานจะ ยังก่อบาปเข้าด้วย ละโลกไปแล้ว เป็นลูกคนจน หรือบางทีเกิดมาก็เป็น แทนที่จะกลับสวรรค์อีก เปล่า ไปนรก โปลิโอมาตั้งแต่เล็ก แต่ถ้ามีใคร เสียฉิบ เพราะฉะนั้น ใครๆ ก็ไม่ควรจะไป ประมาทใคร จะเป็น ลูกขอทานจะเป็นลูก คนจน หรือบางทีเกิด มาก็เป็นโปลิโอมา ตั้งแต่เล็ก แต่ถ้ามี สนับสนุนให้ฝืนทำความดี เขาก็ไปดี ของเขาได้ ส่วนพวกมาจากสวรรค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ใครสนับสนุนให้ฝืน บางคนมามืดแล้วก็ไปมืด มา ทำความดี เขาก็ไปดี ของเขาได้ เกิดมาพ่อแม่เตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย มืดคือมาจากนรก พอมาเกิดเป็นคน สติปัญญาดีบริบูรณ์ บางพวกได้รับการ แล้วทำความชั่วอีก ก็ต้องกลับไปนรกอีก อบรมดีก็มาสร้างบุญต่อ แล้วคนพวกนี้ นี่มามืดแล้วก็ไปมืด จะหยิบจะทำอะไรมันพร้อมจะสำเร็จ บางคนมามืดไปสว่าง คือพ้น เพราะบุญเก่าดีเหมือนอย่างคนตักน้ำไว้ จากนรกขึ้นมาเกิดเป็นคนแล้วก็ตั้งใจ ค่อนโอ่งแล้ว พอเติมไปอีกนิดเดียวอีก ทำความดีอย่างเต็มที่ พอละโลกไปแล้ว ขันเดียว อีกถังเดียวก็เต็มโอ่งพอดี พวกที่มาจากสวรรค์นี่พอจะหยิบจะทำ ก็ได้ไปสวรรค์กับเขาเหมือนกัน บางคนมาจากสวรรค์ แต่ อะไร ก็สำเร็จเสร็จสรรพง่ายดายไปหมด ลืมตัวมาจมกับอบายมุข พวกนี้มาสว่าง เหมือนใคร เหมือนอย่างสมเด็จพระ เทพรัตนราชสุดาฯ ไม่ว่าจะทรงทำอะไร คนทั้งบ้านทั้งเมืองพร้อมที่จะช่วย พระองค์ ใครๆ ก็ยื่นมือเข้ามาช่วยกัน แต่ขากลับไปมืด ส่วนบางคนมาสว่างคือมา จากสวรรค์ แล้วขากลับก็กลับสวรรค์ ตามเดิม กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๔๓ | ๑๕