การเทศน์สอน : หน้า 59/108

บทฝึกชาวพุทธ พระภาวนาวิริยคุณ วันพฤหัสบดีที่ ๓ มกราคม ๒๕๓๔ เวลา ๘๐๐-๘.๒๐ น. ภาษาพูด ภาษาหนังสือ การเทศน์เป็นศิลปะชั้นสูงในการพูด ถ้าจะเทศน์ สอนให้ได้ดี ต้องมีหลักการและวิธีการที่ถูกต้องครบถ้วน มีอยู่ คราวหนึ่ง พระมหาเปรียญธรรม ๙ ประโยครูปหนึ่ง เดินทางมาที่วัดของเรา ท่านได้มาฟังหลวงพ่อเทศน์สอน สาธุชนในสภาธรรมกายสากล แล้วท่านก็มาปรารภกับ หลวงพ่อว่า ตัวท่านเองสอบได้ถึงเปรียญธรรม ๙ ประโยค เทศน์แต่ละครั้ง มีคนฟังจำนวนสามร้อยหรือห้าร้อยคน ก็ ถือว่ามากแล้ว แต่พอมาถึงวัดพระธรรมกาย เห็นหลวงพ่อ ทัตตชีโวจบแค่นักธรรมตรี บาลีก็ไม่ได้เรียน เทศน์ แต่ละครั้งกลับมีคนฟังเป็นหมื่น ท่านพูดจบแล้วก็หัวเราะ แล้ว ท่านก็เล่าให้หลวงพ่อฟังต่อว่า สมัยที่ท่านบวชใหม่ๆ เมื่อสอบนักธรรมเอกได้แล้ว ต้องเรียนบาลีต่อ มีเพื่อนพระภิกษุท่านรูปหนึ่งที่บวชมา พร้อมกัน อยู่กุฏิข้างๆ ท่าน เพื่อนพระภิกษุนั้นเรียนจบแค่ นักธรรมตรี พอเรียนต่อนักธรรมโทก็สอบตก แล้วก็ไม่ได้ เรียนต่ออีก และเนื่องจากวัดของท่านอยู่ในชนบท หา พระอาจารย์สอนนักธรรมให้กับพระบวชใหม่ไม่ค่อยได้ พระเพื่อนรูบนั้นก็เลยได้รับมอบหมายจากทางวัดให้สอน พระบวชใหม่โดยอาศัยภูมินักธรรมตรี นอกจากนั้น เวลา ชาวบ้านย่านนั้นเขามีงานบุญ เขาไม่รู้จะไปนิมนต์พระรูปไหน ก็มานิมนต์พระภิกษุเพื่อนท่านรูปนั้นไปแสดงธรรมอยู่เป็น ประจำ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๕๓ | ๕๗)