ศึกชิงภพ : หน้า 18/108

มามืดแล้วก็ไปมืดพวกหนึ่ง มามืดแล้วไปสว่างอีกพวกหนึ่ง มา สว่างแล้วก็ไปมืดพวกหนึ่ง มาสว่าง แล้วก็ไปสว่างอีกพวกหนึ่ง ตาย แล้วไปไหนก็ไปกันอย่างนี้ พวกหนึ่ง ไปนรก พวกหนึ่งไปสวรรค์ พวกหนึ่ง ไปนิพพาน ๓. ศึกชิงภพ คราวนี้คำถามก็เกิดขึ้นมาอีก แล้วว่า ตามธรรมดาคนเรานี่ เนื่องจากยังไม่หมดกิเลส บางวันก็ทำ ดี บางวันก็ทำชั่ว แม้ในวันเดียวกัน เช้าขึ้นมา อารมณ์ดีตั้งใจทำบุญ ตักบาตร สวดมนต์เสร็จเรียบร้อย แล้วก็ขึ้นรถไปทำงาน พอไปถึงที่ ทำงานก็อารมณ์เสียออกงิ้วเสียแล้ว มาทะเลาะกับลูกพี่บ้างลูกน้องบ้างให้ กลุ่มกลัดไปหมด พอตกเย็นกลับบ้าน มาเจอรถติดก็หงุดหงิดอีก พอแท็กซี่ มันขับตัดหน้าก็ด่ามันตั้งแต่ออกจากที่ ทำงานเลย รถติดไม่รู้จะทำอย่างไรก็ ด่ารัฐบาล บ่นพึมพำๆ หงุดหงิดไป จนกระทั่งกลับมาถึงบ้าน มาถึงเพลียๆ ลูกมา กวนใจก็ตวาดส่งไปอีก พอกิน ข้าวกินปลาเสร็จเรียบร้อยใจคอชักจะ ดีขึ้น ก็สวดมนต์อีกสักจบ นั่งสมาธิ สักหน่อยใจชักใสขึ้นแล้วก็เข้านอน ในวันหนึ่ง ๆ ก็มักจะมีทั้ง ทำบุญทั้งท่าบาปปนๆ กันไปอย่างนี้ แล้วจะทำอย่างไร ถ้าขืนปล่อยไป อย่างนี้ถึงคราวจะตายขึ้นมาแล้วเรา จะรู้ได้อย่างไรว่า บุญจะมาส่งก่อน หรือว่าบาปจะมาส่งก่อน เป็นเรื่อง ใหญ่อีก ทำไมจึงเรื่องใหญ่เพราะว่า ๓.๑ ความตายไม่มีเครื่อง ๑๖ กลยาณมิตร | icde หมาย หมายความว่า มันไม่บอกให้ เรารู้ล่วงหน้า ว่าเมื่อไรจะตาย โยม บางคนผ่านมา ๖๐ กว่าฝนแล้ว ก็ยัง ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะตายยังไม่เคยตายหรอก แต่เชื่อว่าต้องตาย ความจริงตายกัน มานับชาติไม่ถ้วนแล้ว ความตายไม่มี เครื่องหมาย เมื่อไม่มีเครื่องหมายมัน ก็ตั้งหลักไม่ทัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสไว้ชัดเลยว่าเวลาคนตายแล้วจะ ไปนรกหรือไปสวรรค์รู้ได้อย่างนี้ว่า เวลาใกล้จะตาย ถ้าใจขุ่นมัว จะมีทุคติเป็นที่ไป คือ ไปตกนรกก็มี ไปเกิดเป็นสัตว์ดิรัจฉานก็มี ไปเป็น เปรตก็มี เป็นต้น พระองค์ทรงบอก เอาไว้อย่างนี้ อีกหน่อยฝึกสมาธิได้ แล้วไปดูกันเอาเอง แต่ในเวลาเดียวกัน ถ้าเวลา ใกล้จะตายใจผ่องใส ก็มีสุคติเป็นที่ไป สุคติเป็นอย่างไร บางพวกไปสวรรค์ก็ มี บางพวกฝึกสมาธิไว้มากก็ไปเป็น พรหม หรืออย่างน้อยกลับมาเกิดเป็น มนุษย์ก็ยังได้ชื่อว่ามีสุคติเป็นที่ไป เรื่องใจใสกับใจอุ่นก่อนตาย จึงเป็นเรื่องใหญ่ ถ้าจะอุปมาให้ฟังก็ บอกว่า ถ้าใจใสแล้วจะมีสวรรค์เป็นที่ไป ถ้าใจขุ่นก็จะมีนรกเป็นที่ไป เพราะฉะนั้น ตอนวินาทีที่ใกล้จะตาย ถ้าว่าไปแล้ว ก็คือศึกชิงภพ เป็นศึก เป็นสงครามกันเลย สงครามมันมีความแปลกอยู่ อย่างหนึ่ง สงครามในทางโลกหรือ ทางธรรมนั้นเหมือนกัน ในทางโลก เขาเตรียมกองทัพกันมาเป็นปีๆ เตรียมมา ๓ ปี ๕ ปี ๑๐ ปี ๒๐ ปี แต่พอถึงเวลารบ รบกัน ๒ - ๓ ชั่วโมง ก็รู้เรื่องแล้ว รบกันวันสองวันรู้เรื่องแล้ว จะแพ้หรือจะชนะ เวลาใกล้ตายจะไปนรกหรือ ไปสวรรค์ก็เหมือนกัน เรามีชีวิต เตรียมตัวกันมา ๕๐ ปี ๖๐ ปี บางคน ๘๐ ปี ตอนวินาทีที่ตายนั่นแหละคือ ศึกชิงภพ จะไปดีไปไม่ดีก็ตรงนั้นแหละ ต้องระวัง แล้วทำอย่างไรใจมันถึงได้ขุ่น ใจมันถึงได้ใสเมื่อเราฝึกตัวกันมากเข้าๆ ตั้งใจฝึกสมาธิกันมากเข้าๆ พอถึง ธรรมกายจะเห็นชัดเลยว่า อ๋อ พวกที่ ตั้งใจทำความดีมาตลอดชีวิต ให้ทาน มาตลอดชีวิตคนที่ให้ทานนั้นใจจะไม่ขุ่น คนที่รักษาศีลมาตลอดชีวิตใจจะไม่ขุ่น คนที่นั่งสมาธิภาวนามาตลอดชีวิตใจก็ แต่ถ้าเกเรมาตลอดชีวิต ฆ่า จะไม่ขุ่น สัตว์มาตลอดชีวิต ลักขโมยมาตลอด ชีวิต เจ้าชู้มาตลอดชีวิต โกหกเก่ง จนกระทั่งใครจับไม่ได้เลยเซียนจริงๆ ภูมิใจมาตลอดชีวิต นั่นแหละใจขุ่นมา ตลอดชีวิต กินเหล้ามาตลอดชีวิต นั่นแหละใจขุ่นมาตลอดชีวิต หน้าที่ของใจ ๔ ประการ การทำงานของใจนั้น เมื่อ ฝึกสมาธิมากเข้าๆ จะเห็นใจตัวเองได้ แต่ตาธรรมดามองไม่เห็น จะมองเห็น ได้ด้วยตาธรรมกายว่า ใจเป็นดวงใสๆ อยู่ในตัวเรานี่แหละ สมมุติว่าถ้าเราผ่า ใจออกมาได้ละก็เราจะเห็นเนื้อใจเป็น ชั้นๆ มีอยู่ ๔ ชั้น เนื้อใจชั้นที่ มีหน้าที่รับ ด มีเสียงมากระทบหูประสาทหูส่งให้ใจ ใจก็รับเอาไว้คือได้ยิน มีภาพมากระ ทบตาประสาทตาส่งให้ใจ ใจก็รับเอา