ลักษณะของผู้พิพากษาที่ดี วารสารกัลยาณมิตร ปี 2543 ฉบับที่ 7 หน้า 67
หน้าที่ 67 / 108

สรุปเนื้อหา

หลวงพ่อตอบปัญหา และดาวพ ผู้พิพากษา กับความยุติธรรม O ผู้พิพากษากับความยุติธรรม ถาม : กราบนมัสการหลวงพ่อครับ ในฐานะที่ผม เป็นผู้พิพากษา ผมอยากเรียนถามว่าผู้พิพากษาที่ดี ใน ความรู้สึกของหลวงพ่อ ควรจะมีลักษณะอย่างไร จะได้ถือ เป็นแนวปฏิบัติตามครับ หลวงพ่อ : คงจะพูดได้ในฐานะเป็นความเห็นส่วนตัว คงไม่ กล้าพูดว่าเป็นความเห็นของพระพุทธศาสนา ในกรณีนี้เราต้องย้อนมาดูว่างานของผู้พิพากษา คืออะไร ซึ่งถ้ามองกันเผินๆ ก็เป็นเรื่องของการให้ความ ยุติธรรม แก่สังคมหรือคู่ความก็ตามที ถ้ามองลึกไปกว่านั้น ไม่ได้ หยุดอยู่แค่ความยุติธรรมหรอก เพราะว่า ที่ประชาชนร้องหาความยุติธรรม แท้ที่จริงแล้ว เขาจะหาความสงบสุข เพราะว่าถ้าไม่ได้รับความยุติธรรมแล้ว ก็ยากที่จะก่อให้เกิดความสงบสุขได้ โดยทั่วไป ผู้พิพากษามักจะ มารับเรื่อ

หัวข้อประเด็น

- ลักษณะของผู้พิพากษาที่ดี

ข้อความต้นฉบับในหน้า

หลวงพ่อตอบปัญหา และดาวพ ผู้พิพากษา กับความยุติธรรม O ผู้พิพากษากับความยุติธรรม ถาม : กราบนมัสการหลวงพ่อครับ ในฐานะที่ผม เป็นผู้พิพากษา ผมอยากเรียนถามว่าผู้พิพากษาที่ดี ใน ความรู้สึกของหลวงพ่อ ควรจะมีลักษณะอย่างไร จะได้ถือ เป็นแนวปฏิบัติตามครับ หลวงพ่อ : คงจะพูดได้ในฐานะเป็นความเห็นส่วนตัว คงไม่ กล้าพูดว่าเป็นความเห็นของพระพุทธศาสนา ในกรณีนี้เราต้องย้อนมาดูว่างานของผู้พิพากษา คืออะไร ซึ่งถ้ามองกันเผินๆ ก็เป็นเรื่องของการให้ความ ยุติธรรม แก่สังคมหรือคู่ความก็ตามที ถ้ามองลึกไปกว่านั้น ไม่ได้ หยุดอยู่แค่ความยุติธรรมหรอก เพราะว่า ที่ประชาชนร้องหาความยุติธรรม แท้ที่จริงแล้ว เขาจะหาความสงบสุข เพราะว่าถ้าไม่ได้รับความยุติธรรมแล้ว ก็ยากที่จะก่อให้เกิดความสงบสุขได้ โดยทั่วไป ผู้พิพากษามักจะ มารับเรื่องนี้ ในตอนท้ายแล้ว แต่ถึง อย่างนั้นก็ตามเถอะ ถ้าท่านผู้พิพากษามี จิตเมตตากรุณา หรือมีความสามารถ มี สติปัญญา พร้อมที่จะไกล่เกลี่ยก่อนที่จะ ต้องขึ้นบัลลังก์ได้ ตรงนี้คงวิเศษเลยนะ เนื่องจากมารับเรื่องตอนปลายแล้ว คงแสนเข็ญ เหมือนกัน หลวงพ่อเองเคยได้คุยกับญาติผู้ใหญ่ ที่ท่านเป็น ผู้พิพากษา เดี๋ยวนี้ก็เสียชีวิตไปแล้ว ท่านเป็นลูกศิษย์วัดเก่า ด้วย ท่านศึกษาพระไตรปิฎก เจาะลึกไปถึงพระอภิธรรม ซึ่งค่อนข้างจะศึกษายาก ท่านก็ศึกษาด้วย ในทัศนคติที่ท่านเคยให้เอาไว้ ท่านบอกว่า ผู้พิพากษานี้ น่าจะได้รู้หลักธรรมในพระพุทธศาสนา ชนิดที่ ว่าต้องเชี่ยวชาญพอสมควรทีเดียว ทง เพื่อเอาไว้ใช้ในงาน ๒. เพื่อสร้างเครดิตให้กับตัวเอง จนกระทั่งประชาชน แค่เพียงเห็นหน้าก็ ศรัทธาแล้ว ทำให้บางครั้งท่านไม่ต้องขึ้น บัลลังก์เลย เพียงไกล่เกลี่ยเขาก็เชื่อกันแล้ว แม้คู่ความบางคนอาจจะยังไม่ยอมกัน เมื่อถึงคราวต้องขึ้นบัลลังก์ เนื่องจากเขาเชื่อทั้งในภูมิรู้และภูมิธรรม เพราะฉะนั้น เมื่อตัดสินไปแล้ว แม้อยู่ ในศาลชั้นต้น ก็เหมือนอย่างกับถึงที่สุด แล้ว นั่นคือภาพที่หลวงพ่อได้รับมาจาก ญาติผู้ใหญ่ซึ่งเป็นผู้พิพากษา กัลยาณมิตร กรกฏาคม ๒๕๔๓ | ๖๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More