ข้อความต้นฉบับในหน้า
เจ้าชายและมเหสีทั้งหมดยังเที่ยวตามหาไสยาถึินนั้นเพื่อจะเอามฤตินี ไปเจอพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ก็เข้าไปถามว่าผู้หญิงผ่านมาทางนี้ไหม พระองค์ก็ไม่ได้บอกว่าเห็นหรือไม่เห็น แต่ทรงถามกลับว่า
"จะไปหาหญิงคนนั้นดี หรือว่าจะหาตัวของเราดี"
บัณฑิตนักปราชญ์ผู้มีมารมืออย่างเจ้าชายทั้ง ๑๐ องค์ก็ได้ฟังก็ตอบว่า
"หาตัวเราเองดีกว่า" พระองค์ตรัสว่า "ถ้าจะหาตัวของเราละก็ให้นั่งอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวจะสอนวิธีหาตัวเองให้"
ต้องรู้จักตัวจริงตัวแท้ของเราที่ไหน ตัวที่เรานั่งอยู่นี่เป็นตัวอัคคีย์ชั่วคราว ตัวจริง ๆ ที่เป็นนิ่งจง เป็นสุขจง เป็นอัตตา มันอยู่ที่ตรงไหน ให้ไปหาตัวนั้น
ตัวเราที่นั่งอยู่เป็นอนัตตา ไม่ใช่ตัวตน ให้ไปหาอัตตา อัตตาช้อนอยู่ในอนัตตา ก็ทำตามพระองค์ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งในที่สุดก็เข้าไปถึงตัวจริง พอเข้าไปถึงตัวจริง ก็รู้จักว่า อันไหนตัวปลอม หรือของชั่วคราว
เพราะฉะนั้น หลวงพ่ออยากให้ย่างน้อยลูกทุกรูปต้องเข้าไปถึงจุดตรงนี้ให้ได้
๑ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๘