การแบ่งแยกทางผิวพรรณและเชื้อชาติในสังคมอังกฤษ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 9 หน้า 48
หน้าที่ 48 / 124

สรุปเนื้อหา

แบ่งแยกทางผิวพรรณวรรณะ และเชื้อชาติ ในสังคมอังกฤษนั้นก็ยิ่งแผ่กว้างและฝังลึก มากขึ้น มีโรงเรียนบางแห่ง พ่อแม่ของคนผิวขาว ไม่ยอมส่งลูกของตนไปเรียนในโรงเรียนซึ่ง เต็มไปด้วยชาวเอเชีย หรือคนผิวดำ เพราะ เห็นว่าจะทำให้ลูกของตนนั้นขาดเอกลักษณ์ ตำราภาษาสันสกฤต เขียนด้วยอักษรเทวะนาครี gram: หรือความเป็นคนอังกฤษ ถึงกับเคยมีเรื่องราว ขึ้นโรงขึ้นศาลเป็นข่าวเกรียวกราวในสังคม อังกฤษทีเดียว คนไทยที่ทำงานอยู่ในประเทศ อังกฤษมานานก็มักจะพูดกันเสมอว่า คน อังกฤษนั้นต่อหน้าเมื่อคุยกับเราก็จะเห็นว่า เราเป็นคนยืนสองขาเหมือนกันกับเขา แต่ถ้าเมื่อใดที่เขายืนหันหลังกลับไป เขา เท่านั้นเอง ONE จะคิดว่าเรายืนสี่ขาเหมือนกับสัตว์ตัวหนึ่ง ในห้องอาหารของวิทยาลัยโอเรียล (Oriel) อาตมาก็มีประสบการณ์หลายครั้ง ที่ทำให้รู้สึกว่าตั

หัวข้อประเด็น

- การแบ่งแยกทางผิวพรรณและเชื้อชาติในสังคมอังกฤษ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

แบ่งแยกทางผิวพรรณวรรณะ และเชื้อชาติ ในสังคมอังกฤษนั้นก็ยิ่งแผ่กว้างและฝังลึก มากขึ้น มีโรงเรียนบางแห่ง พ่อแม่ของคนผิวขาว ไม่ยอมส่งลูกของตนไปเรียนในโรงเรียนซึ่ง เต็มไปด้วยชาวเอเชีย หรือคนผิวดำ เพราะ เห็นว่าจะทำให้ลูกของตนนั้นขาดเอกลักษณ์ ตำราภาษาสันสกฤต เขียนด้วยอักษรเทวะนาครี gram: หรือความเป็นคนอังกฤษ ถึงกับเคยมีเรื่องราว ขึ้นโรงขึ้นศาลเป็นข่าวเกรียวกราวในสังคม อังกฤษทีเดียว คนไทยที่ทำงานอยู่ในประเทศ อังกฤษมานานก็มักจะพูดกันเสมอว่า คน อังกฤษนั้นต่อหน้าเมื่อคุยกับเราก็จะเห็นว่า เราเป็นคนยืนสองขาเหมือนกันกับเขา แต่ถ้าเมื่อใดที่เขายืนหันหลังกลับไป เขา เท่านั้นเอง ONE จะคิดว่าเรายืนสี่ขาเหมือนกับสัตว์ตัวหนึ่ง ในห้องอาหารของวิทยาลัยโอเรียล (Oriel) อาตมาก็มีประสบการณ์หลายครั้ง ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองถูกแบ่งแยกจากคนอื่น เพราะว่าไม่เหมือนกับใคร เช่น ในเช้าวันใด ที่อาตมาลงมาฉันภัตตาหารเช้า ก็มักจะเลือก ที่นั่งที่หัวโต๊ะข้างที่อยู่ใกล้กับประตูทางเข้าออก มากที่สุด ชาวอังกฤษคนแรกที่เข้ามาก็มักจะ เดินผ่านไปนั่งที่ปลายอีกข้างหนึ่งฝั่งตรงข้าม ห้อง แล้วคนที่สองคนที่สามก็จะต่อเรียงกันมา ตั้งแต่ปลายสุดนั้นขึ้นมาเรื่อย ๆ พอผ่านกึ่งกลาง แถวใกล้โต๊ะอาตมา เขาก็จะเดินเลยไปตั้ง แถวใหม่เป็นอย่างนี้อยู่ประจำ แม้จะมี นักศึกษาจำนวนมาก เวลาเดินผ่านอาตมา ไม่มีการทักทายโอภาปราศรัยด้วยเลยแม้แต่ คำเดียว จะมองเหมือนกับว่าอาตมาเป็น อากาศธาตุอันหนึ่ง ไม่มีตัวตนอยู่ในที่นั้น จะมีชาวต่างชาติอยู่ ๒ - ๓ คนเท่านั้นก็คือ นักศึกษาจากเยอรมันบ้าง จากอิตาลีบ้าง ไต้หวันหรือสิงคโปร์บ้าง จะมานั่งคุยกับอาตมา เป็นประจำ หัวมุมที่อาตมานั่งอยู่ในห้องอาหาร นั้น ก็เลยได้ชื่อว่าเป็นหัวมุมของชาวต่างชาติ ไปด้วยประการฉะนี้ การเข้าห้องเรียน บรรยากาศก็มิใช่ว่า น่ารื่นรมย์เท่าใดนัก หลายครั้งที่อาตมาใช้ คำศัพท์ผิด ๆ ตอบครูบาอาจารย์ออกไปก็มี เสียงหัวเราะตามไปด้วย เป็นที่ครื้นเครงน่า ขบขัน แต่ถ้าอาตมาตอบได้ถูกต้องเสียงนั้นจะ เงียบไปทันที ครั้งแรกจะมีความรู้สึกที่อยาก แข่งขันซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจ และเมื่อไหร่ก็ตาม ที่แสดงความสามารถออกมาโดดเด่นกว่าผู้อื่น ก็มักจะมีความรู้สึกที่ว่า เราอยากจะแข่งขัน ชิงดีชิงเด่นด้วยเป็นประจำเสมอไป และ ทุกครั้งที่ชาวอังกฤษตอบปัญหาของอาจารย์ ได้ถูกต้องก็มักจะได้รับคำชมจากอาจารย์ ส่วนอาตมานั้น แม้จะตอบถูกต้องหรือ เตรียมงานการแปลการเขียนออกมาอย่าง เป็นขั้นเป็นตอน และทำงานอย่างไม่คั่งค้าง ก็ตาม แต่นั่นก็ไม่ทำให้ได้รับคำชมเลย ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ATRON: LINE STELS
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More