ข้อความต้นฉบับในหน้า
ไปเล่นน้ำท่านก็รู้เพราะตามันแดงก่ำจะเขียวช้ำ
ปูดโปนที่ไหนท่านเห็นหมดในวงข้าว แล้วก็ถูก
ชำระโทษต่อหน้าที่ประชุมของบ้านนั่นเอง
หากวันไหนไม่มีเรื่องมีราวที่จะต้อง
พิพากษากัน โยมพ่อก็จะยกหัวข้อธรรมะขึ้นมา
พูดสักข้อหนึ่ง แล้วก็ให้ลูก ๆ ออกความเห็น
ใน
ถกเถียงกันไปตามประสาเด็ก โยมพ่อจะตัดสิน
ให้ในตอนท้ายเป็นการสรุป ทำให้ลูก ๆ เป็น
คนมีเหตุผลมาแต่เล็ก หลวงพ่อเองได้รับนิสัยนี้
ติดตัวมา เพราะฉะนั้น เวลาเทศน์หัวข้อธรรมะ
ในแต่ละหัวข้อ จึงชอบที่จะไล่เหตุไล่ผลกันให้
ได้เสียก่อน ไม่เช่นนั้นเทศน์ไม่ได้ นี่คือข้อดีที่
โยมพ่อปูพื้นมาให้ในวงข้าว
สำหรับชีวิตครอบครัวในปัจจุบัน ที่ต้อง
เร่งรีบปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ ก็อาจดัดแปลงให้มี
มี
การประชุมกันเนืองนิตย์ได้ตามความเหมาะสม
คือ ไม่จำเป็นต้องตั้งโต๊ะประชุมให้เป็นเรื่อง
เป็นราวนัก แต่อาจจัดให้พ่อแม่ลูกได้สวด
มนต์พร้อม ๆ กันก่อนนอน หรือในเวลา
เช้าครอบครัวใดมีรถยนต์ใช้ก็ควรจะ
นั่งรถยนต์ออกจากบ้านไปพร้อม ๆ กัน
จะได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในรถ
ได้ อย่ามองข้ามสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้ไปนะ
๒. พฤติกรรมของคนในครอบครัว
ไม่คงเส้นคงวา คือมีความบกพร่องในอปริ
หานิยธรรมข้อ ๓ ที่กล่าวว่า ไม่บัญญัติสิ่งที่
ท่านยังไม่ได้บัญญัติ และไม่ถอนสิ่งที่บัญญัติ
ไว้ดีแล้ว ให้ประพฤติอยู่ในธรรมะที่บรรพบุรุษ
ได้บัญญัติไว้ดีแล้ว พูดง่าย ๆ ก็คือ พ่อแม่
ซึ่งเป็นผู้นำของครอบครัวไม่ควรทำตัวเป็น
คนผีเข้าผีออก คือทำอะไรตามอารมณ์ เปลี่ยน
แปลงไปเรื่อย ๆ โดยไม่มีเหตุผล
เรื่องนี้สำคัญมาก เพราะครอบครัวที่
อบรมลูกด้วยเหตุด้วยผล จะทำให้เด็กเป็นคนดี
มีความคิดสร้างสรรค์ และมีความรับผิดชอบ
มาตั้งแต่เล็ก ๆ เมื่อลูกทำผิดก็ต้องว่ากล่าว
สั่งสอน ลงโทษให้สมควรแก่ความผิดนั้น ๆ
ไม่ใช่วันนี้อารมณ์ดี ลูกทำผิดหนักหนาอย่างไร
ก็ไม่ว่า แต่เมื่อถึงคราวอารมณ์ไม่ดี ทั้งที่
ความผิดน้อยกว่าเมื่อวันก่อนกลับตีเสียหลัง
ลาย
อย่างนี้ทำให้เด็กเริ่มรู้ว่าพ่อแม่เป็นคน
เจ้าอารมณ์ จึงใช้วิธีออดอ้อนประจบประแจง
ทำผิดเท่าใดก็ไม่เป็นไร กฎระเบียบในบ้านไม่มี
ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผู้เป็น
พ่อเป็นแม่ ถ้าเป็นเช่นนี้แทนที่จะได้ลูกแก้ว
คงไม่มีหวัง ตรงกันข้าม ถ้าเด็กทำดีก็ต้อง
ชมกันสักหน่อย เขาจะได้อิ่มเอิบใจ เข้าใจว่า
๑๑๒
ก ล ย า ณ ม ต ร
ถ้าผู้นำครอบครัวเป็น
คนเจ้าชู้ มีเมียเล็ก
เมียน้อย หรือไปยุ่งกับ
คนใช้ในบ้าน ครอบ
ครัวนั้นจะไม่มีความสุข
ขาดความอบอุ่น