การเรียนและอุปสรรคในการศึกษา : หน้า 52/124

เล่าเรียน และเก็บตัวเงียบอยู่ในห้องตามลำพัง เสียเป็นส่วนใหญ่ ในสมัยที่ยังเป็นนักศึกษาแพทย์นั้น อาตมาไม่เคยเลยที่จะเตรียมตัวอ่านตำรับตำรา ก่อนเข้าห้องบรรยาย แต่ที่เป็นบ่อยก็คือไม่เข้า ห้องเรียนเอาเสียเลย เพราะติดพันอยู่กับ กิจกรรมชมรมพุทธศาสตร์จุฬาฯ เวลาจะ สอบครั้งหนึ่งก็จะโหมดูหนังสือกันครั้งหนึ่ง เดชะบุญที่สอบมาได้ทุกครั้งโดยได้คะแนน ในเกณฑ์ดีพอสมควร ในขณะนั้นวิชาแพทย์ ถึงแม้จะเป็นวิชาที่ตัวเองชอบอยู่แล้วก็ตาม แต่ก็รู้สึกว่าเป็นเพียงงานอดิเรกอย่างหนึ่ง เท่านั้น งานที่แท้จริงก็คือ กิจกรรมชมรม พุทธศาสตร์ซึ่งอาตมาทุ่มเทให้อย่างสุดชีวิต แต่ในขณะนี้กับเมื่อก่อนไม่เหมือนกันเสียแล้ว อาตมาต้องถืออย่างเคร่งครัดว่าการเรียน วิชาสันสกฤตที่นี่เป็นงานอาชีพหลัก เป็น สิ่งที่ได้รับมอบหมายให้มาศึกษาค้นคว้า โดยตรง ฉะนั้นในแต่ละครั้งแต่ละหนที่จะ มีการบรรยายก็ดี หรือในการเตรียมบทเรียน ต่าง ๆ ในห้องบรรยายก็ดี อาตมาจะเตรียมงาน ทุกอย่าง และทำการศึกษาค้นคว้าไว้ก่อน ล่วงหน้าให้เสร็จเรียบร้อย มีการทบทวนงาน การต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบและบันทึกโน้ตย่อ ไว้ทุกอย่าง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะ ทำให้ไม่พบกับอุปสรรคในการเรียน อาตมา ได้ตระหนักแล้วว่ายิ่งศึกษามากขึ้นยิ่งต้อง ประสบกับอุปสรรคและขวากหนามมากขึ้น ตามลำดับ เมื่อถึงตอนนี้ทำให้ได้หวนระลึกถึง คำสอนของหลวงพ่อธัมมชโย ท่านกล่าวว่า อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม ไม่ใช่ให้ยอมแพ้ การที่ เราได้พบกับอุปสรรคมากขึ้นเท่าไร นั่นแสดงว่า เราใกล้จะประสบความสำเร็จแล้ว ผู้ที่เคย ไปศึกษาในประเทศอังกฤษเกือบทุกคนก็คงจะ เห็นพ้องกับอาตมาด้วยว่าการที่เป็นคนต่างชาติ โดยเฉพาะจากประเทศในโลกที่สามมาอยู่ใน สังคมที่พัฒนาดีแล้ว จะได้รับการปฏิบัติตอบ อย่างไรบ้างจากชาวเมืองที่แสนจะศิวิไลซ์นี้ อังกฤษเป็นชาติที่มีประวัติศาสตร์อัน เก่าแก่ยาวนาน มีประเพณีอันโอ่อ่าหรูหรา ตระการตา มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันทั่วโลก และเคยมีอาณานิคมแผ่ไปทุกหัวระแหงนี้ ทำให้ประชาชนของเขานั้นมีความหยิ่งผยอง ในชาติกำเนิดอยู่อย่างมาก ถึงแม้ว่าอาการ เหล่านี้จะถูกกลบเกลื่อนไว้อย่างดี ภายใต้ กิริยามารยาทตามแบบฉบับของผู้ดีอังกฤษ ก็ตาม แต่กระนั้นก็หาได้หมดสิ้นไปจากจิตใจ ของเขาในการแสดงออกต่อคนชาติอื่นไม่ ความรู้สึกนี้ยังแฝงอยู่ และรอวันที่จะปะทุ ขึ้นมาได้ทุกโอกาส ดังเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างที่อาตมาได้ประสบมา สะท้อนให้เห็นถึง ความอหังการของชาวอังกฤษต่อเพื่อนร่วมโลก ด้วยกันที่มาจากประเทศอื่น ๆ ที่ด้อยพัฒนา มากกว่าตน แต่แน่ละไม่ใช่ว่าชาวอังกฤษ ทุกคนจะเป็นเช่นนั้น หลายคนที่ได้รู้จักทำให้ อาตมายอมรับว่า เขามีพื้นทางใจที่ดีงาม มีความเอื้ออารีอย่างบริสุทธิ์ใจ และ พร้อมที่จะเข้าไปช่วยเหลือคนอื่นทุกเมื่อ คราวตกทุกข์ได้ยาก มีชาวอังกฤษเป็น จำนวนไม่น้อยที่ดูแคลนแม้แต่ต่อชาวอังกฤษ ด้วยกันเอง และพร้อมที่จะเย้ยหยันเมื่อโอกาส นั้นมาถึง และเมื่อถึงวาระที่ผลประโยชน์ของ ชาวอังกฤษขัดกับคนต่างชาติ ตราชั่งความ ยุติธรรมนั้นก็จะเอียงไปทางด้านคนชาติเดียว กับเขาเสมอ ซึ่งเหตุการณ์เช่นนี้ย่อมเกิดขึ้นได้ เสมอไม่ว่าจะเป็นชาติใดในโลก do กัลยา ณ มิ ต ร