ความสำคัญของการทำบุญ : หน้า 100/124

ธรรมธาด 24. รวยบุญ กว่ารวยเงิน วันรุ่งขึ้น อาตมาออกบิณฑบาตแต่เช้าตรู่ ภาพแรกที่ได้พบคือ ร่างของสุนัขสีดำตัวหนึ่งนอนตาย อยู่กลางถนน เข้าใจว่าจะถูกรถชนตายตั้งแต่ตอนกลางคืน หรือในเช้ามืดวันนั้นเอง เพราะมีโลหิตไหลออกจาก ปากกองนองอยู่บนพื้นถนน ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเหลือบ ตาดูแวบหนึ่ง แสดงความรังเกียจออกมาทางใบหน้า แล้วก็เดินผ่านไปแม้สุนัขด้วยกันเองก็วิ่งผ่านไปมา ไม่มีตัว ใดแสดงความเอาใจใส่ อาตมารำพึงในใจว่า นี้แลคือ โทษของการเกิดในกำเนิดเดียรัจฉานอันมีค่าต่ำ แต่ มนุษย์บางคนก็ลดค่าของตัวเองให้ต่ำเท่ากับสัตว์ ถูกตำรวจ ถือปืนตามล่าตามฆ่าตามยิง ดุจนายพรานล่าเนื้อ ถ้าถูก จับเป็นได้ก็ถูกนำมาขังไว้ในกรงดุจเขายังเสือไว้ในสวน สัตว์ แต่มนุษย์บางคนก็เพิ่มคุณค่าให้แก่ตัวเองจนเป็นที่ เคารพนับถือของคนทั้งบ้าน ทั้งเมือง ทั้งประเทศ ทั้งโลก อย่างพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธะ แม้พระองค์ การทำดีก็คือการสร้างโบสถ์ราคาเป็นล้าน การทอดกฐิน มีคนร่วมเป็นพัน การสร้างตึกให้โรงพยาบาลราคาเป็น แสน เมื่อเขาเข้าใจว่า นั่นคือความดี แต่เมื่อฐานะของตนยังไม่อำนวย เขาก็นั่งคอยนอน คอยให้ตนร่ำรวยเสียก่อน แล้วจึงจะทำความดีเช่นนั้นแต่ ก่อนที่เขาจะร่ำรวย มัจจุราชก็มาคร่าชีวิตของเขาไปเสีย ก่อน ในที่สุดต้องตายด้วยบาปอกุศล แล้วก็ไปสู่ทุคติ คนฉลาดย่อมไม่ผัดวันประกันพรุ่งในการทำความดี และไม่ดูถูกความดีแม้เล็กน้อย เขาจะทำดีทุกชนิดและ โอกาสที่พอจะทำได้ ถ้าทำไม่ได้ด้วยทรัพย์เขาจะทำด้วย กาย เขาจะทำด้วยใจ ในที่สุดเขาเป็นคนร่ำรวยบุญ รวย บุญดีกว่ารวยทรัพย์ เพราะทรัพย์อาจสูญหายได้ด้วยภัย พิบัติต่าง ๆ แต่ภัยต่าง ๆ ไม่สามารถทำลายบุญได้ ทรัพย์ให้ประโยชน์เฉพาะชาตินี้ ตายแล้วก็ทิ้งไว้เบื้องหลัง แต่บุญติดตามไปให้ประโยชน์ได้แม้ในภพหน้า ขณะที่ยืนรำพึงอยู่นั่นเอง มีชายอายุกลางคน ๆ เศษ แต่คนทั้งโลกยังกราบไหว้บูชาประดุจพระองค์ยังทรง หนึ่งเดินตรงมาหาอาตมาแล้วก็ถามว่า จะเป็นชาวอินเดีย ปรินิพพานมานานแล้วตั้งสองพันปี พระชนม์อยู่ อะไรเล่าทำให้คนเราแตกต่างกันราวฟ้ากับ ดินเช่นนี้ ไม่มีอะไรดอกนอกจากกรรมคือการกระทำ กรรมชั่วลดคุณค่าของคนลง ก็เมื่อความจริงมีอยู่ เช่นนี้ไฉนเล่าคนเราจึงไม่ค่อยทำความดี “ท่านยืนทำอะไรอยู่ที่นี่ครับ?” “อาตมากำลังจะทำบุญอะไรบางอย่าง สุนัขตัวนี้ ของแต่ละคนนั่นเอง กรรมดีเพิ่มคุณค่าให้แก่คน ความจริงมันก็เป็นเพื่อนร่วมโลกกับเรา เกิดมาต่อสู้กับ ก็เพราะ พญามารทั้ง ๓ คือ โลภ โกรธ หลง นั่นแลคอยขัดขวาง ไว้เฉพาะอย่างยิ่งพญามารโมหะสำคัญที่สุด คนบางคน อยากทำความดีเหมือนกัน แต่โมหะทำให้เขาเข้าใจผิดว่า ความทุกข์ในชีวิตเช่นเดียวกับเรา แต่มันเคราะห์ร้ายกว่า เราจึงถูกรถชนตายนอนอยู่กลางถนนนั้น คนเดินผ่าน ไปผ่านมาโดยไม่มีใครเอาใจใส่เลย ถ้ามันเป็นคนคงจะ มีคนเอาใจใส่มากกว่านี้ แต่นี่มันมีกรรมเกิดมาเป็นสัตว์ คนจึงเฉยเมย อาตมาสงสารมันมาก กำลังคิดจะลากศพ ๘. กัลยา ณ ม ต า ธ ร ร ม น ย า ย โดย ธรรมโฆษ