การสืบทอดวิชชาธรรมกาย : หน้า 63/124

พอแล้ว บอกกับนักศึกษาว่า พระที่บวชมา นานปี แม้แต่สัมมาวาจาก็ยังไม่มี จะให้เชื่อ ถ้อยคำของท่านได้อย่างไร? คุณธรรมระดับ ปุถุชนในเรื่องความกตัญญูกตเวทียังไม่มีเลย สามารถกล่าวลำเลิกผู้มีพระคุณ เป็นถึง พระกรรมวาจาจารย์ ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา นานขนาดนี้ จะให้เชื่อถ้อยคำได้อย่างไร? ดิฉันให้เด็ก ๆ ใช้วิจารณญาณของตัวเองว่า จะฟังต่อไปหรือไม่ สำหรับอาจารย์แค่นี้พอแล้ว คิดแปลกใจแต่ว่า พระท่านมัวทำอะไรอยู่จึงมี ได้รู้รสของพระธรรมเลย ทั้ง ๆ ที่จุ่มแช่อยู่ใน วัดนานถึงอย่างนี้ จิตใจจึงมีแต่ความอาฆาต มาดร้าย จิตที่เป็นอกุศลอย่างนี้คงจะเข้าถึง ธรรมกายได้ยาก เมื่อทิฐิผิดจึงมองเห็นทุก อย่างผิดเพี้ยนไปหมด รสพระธรรมจึงไม่ซึม ซาบเข้าไปในจิตในใจของท่าน ก็เป็นธรรมดา อยู่เองที่จะไม่เห็นคุณค่าของหลวงพ่อ ไม่เข้าใจ ถึงคุณค่าของธรรมปฏิบัติของวัดนี้ ไม่เข้าใจ ถึงคุณค่าของธรรมกาย คิดเลยไปว่าก็ถ้าวิชชาธรรมกายมีคุณค่า ยิ่งอย่างนี้ทำไมถึงได้สูญหายไปหลังพุทธกาล ๕๐๐ ปี ถ้าคิดเอาด้วยสามัญสำนึก น่าจะเป็น เพราะว่า วิชชาธรรมกายนอกจากจะเป็น วิชชามรรคผลนิพพานแล้วยังทำให้เกิดวิชชา ในทางคุณวิเศษได้ต่าง ๆ ถ้ามีการฝึกสอนกัน เป็นพิเศษสำหรับบางคน ไม่ใช่สำหรับทุกคน ในกฎของสงฆ์ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งรู้ได้เฉพาะตัว ไม่อาจเปิดเผยได้ ถือเป็นการผิดวินัย รู้จำกัด เฉพาะผู้ทรงธรรมซึ่งก็จะไม่นำวิชชานี้ไปใช้ ในทางมิชอบ การสอนกันอย่างเปิดเผยจึงไม่มี การถ่ายวิชชาเป็นไปเฉพาะหมู่คณะจำกัดนาน เข้าก็สูญหายไป เนื่องจากขาดผู้รู้จริงที่จะสอน วิชชาธรรมกายจึงไม่สามารถดำรงอยู่หรือสืบ ทอดต่อ ๆ กันมาได้โดยไม่ขาดสาย จนกระทั่ง หลวงพ่อวัดปากน้ำสามารถเข้าถึงด้วยการ ปฏิบัติธรรมอย่างทุ่มเทเอาชีวิตเป็นเดิมพัน และได้ฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้ง หลวงพ่อธัมมชโย เป็นผู้สืบทอดวิชชานี้จากคุณยายอาจารย์ แม่ชีจันทร์ ขนนกยูง ผู้เป็นศิษย์ของหลวงพ่อ วัดปากน้ำ อีกเหตุผลหนึ่งอาจเป็นเพราะ วิชชา บางอย่างถ้าตกไปอยู่กับผู้ที่จิตยังหนาไปด้วย กิเลส ก็อาจนำไปใช้ในทางมิชอบซึ่งจะทำให้ วิชชาเสื่อม เหลือแต่สิ่งที่เพี้ยนไปจากวิชชา ธรรมกาย กลายเป็นความงมงายที่ไม่น่าเชื่อถือ ซึ่งก็เป็นสาเหตุแห่งความเสื่อมได้เช่นกัน อาจจะ มีเหตุผลอื่นซึ่งดิฉันไม่ทราบ นี่เป็นเพียงข้อสัน นิษฐานส่วนตัว ธรรมกายโคตรภูที่หลวงพ่อ สอนอยู่และต้องการให้คนเข้าถึงเป็นธรรมกาย ที่ยังไม่มีวิชชาไม่มีคุณวิเศษ ไม่เป็นพิษเป็นภัย กับใคร มีแต่จะทำให้มนุษย์มีธรรมะประจำใจ ใช้ฌานสมาบัติเป็นบาทฐานในการเจริญ วิปัสสนา เป็นหนทางปฏิบัติเพื่อมรรคผล นิพพาน หลวงพ่อท่านมีวิธีสอนอย่างง่าย ๆ กอปร ด้วยเมตตา ละมุนละม่อม นุ่มนวล ให้ทำทุก อย่างสบาย ๆ วางใจเบา ๆ ใจเย็น ๆ ทำใจให้ แช่มชื่น ให้เบิกบาน ให้บริสุทธิ์ ให้ผ่องใส จิตที่ละเอียดอ่อนดีแล้วก็จะเข้าถึงธรรมกาย ภายในได้ง่าย แต่ถึงกระนั้นเมื่อดิฉันปฏิบัติ โดยไม่รู้อะไรมาก่อนเลย ก็พบกับอุปสรรค ลังเลตลอดเวลาว่า อย่างใดถึงจะถูกอย่างใด ถึงจะผิด ควรจะมีแนวทางให้ทราบควบคู่กันไป เมื่อได้ฟังพระธรรมเทศนาของหลวงพ่อ จึงเห็น ว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ายิ่งสำหรับผู้ปฏิบัติทั้งใน ด้านปฏิบัติและปริยัติ และนี่คือแรงจูงใจ ที่ทำ ให้ดิฉันกราบเรียนขออนุญาตพิมพ์พระธรรม เทศนาของหลวงพ่อในหนังสืองานประชุมเพลิง ของคุณแม่ ด้วยจุดประสงค์ ๒ ประการคือ ประการแรก เพื่อให้สิ่งที่มีคุณค่ายิ่ง ได้เปิดเผยสู่มหาชน เพื่อเป็นธรรมทานเพราะ ยังไม่เคยตีพิมพ์มาก่อน ดิฉันอยากให้ทุกคน ได้มีประสบการณ์ และเห็นคุณค่าของธรรมะ อย่างดิฉัน ประการที่สอง เพื่ออุทิศส่วนกุศลผลบุญ ครั้งนี้ให้กับคุณแม่ หลังจากผ่านอุปสรรค มาพอสมควร ในที่สุดหลวงพ่อท่านก็อนุญาต ดิฉันรู้สึกซาบซึ้งในความเมตตากรุณา ของท่านเป็นอย่างยิ่ง จึงขอกราบนมัสการ หลวงพ่อด้วยความขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ขอบคุณ คุณขจร เทพวัชรการุณ บรรณาธิการ บริหารวารสารกัลยาณมิตร คุณอรุณลักษณ์ ไชยนันทน์ ตลอดจนน้อง ๆ กัลยาณมิตร เจ้า หน้าที่กัลยาณมิตรที่มีส่วนช่วยในการเตรียม ต้นฉบับพระธรรมเทศนาของหลวงพ่อ ทำให้ สามารถนำลงพิมพ์ในหนังสืองานประชุมเพลิง คุณแม่ได้ สมตามเจตนารมณ์ที่มุ่งหมาย ศาสตราจารย์แพทย์หญิงภุมรา ตาละลักษณ์ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๓๒ Kalyanamitra.org ก ล ย า ณ ม ต ร ๖ด