ความต้องการอิสริยะ : หน้า 83/124

โดย พันเอกปิ่น มุทุกันต์ (คัดจากหนังสือ “กลวิธีแก้ทุกข์”) เป็นสิ่งที่ ทุกคน ริยยศ Se ต้องการ อยู่เป็นธรรมตา ต้องการที่มีอยู่เสมอ จนลืมไปว่า ทุกคนก็อยากให้ปล่อยทั้งนั้น ถ้า ตนไม่ได้ต้องการอะไร แต่เมื่อไร เป็นคนสติบริบูรณ์ความคิดที่ ไปตกอยู่ในที่อับอากาศ จึงจะรู้ว่า อยากให้เขาปล่อยตัวนั่นแหละ ตนมีความต้องการอากาศ การ ต้องการอิสริยะนี้ก็เหมือนกัน ความต้องการชนิดนี้จะเรียกว่า เป็นสัญชาตญาณก็เห็นจะได้ ส่วน ความคิดที่ว่า “เราไม่เห็นอยาก เป็นใหญ่เป็นโตอะไร ใครจะ เป็นก็เชิญ” นั้นเป็นความคิด ชั้นนอก และมุ่งไปถึงเรื่องความ ทะเยอทะยาน อยากเป็นเจ้าคน นายคนอย่างนอกหน้า - ถ้าอยากจะทดสอบดูว่า ความปรารถนาอิสริยะของเรา มีหรือไม่ ลองถูกจับมัดมือ หรือ ถูกขังในที่แคบ ๆ ดูสักวัน แล้วจึง ถามความประสงค์ดูว่า อยากถูก ขังไปเรื่อย ๆ อยากถูกจับมัดมือ ไปเรื่อย ๆ หรืออยากให้ปล่อย? คือความคิดที่อยากเป็นใหญ่ หรือ ที่เรียกว่าต้องการอิสรภาพ บางที ไม่ถึงกับต้องถูกขัง เอาเพียงถูก คุมตัวก็พอ คือจะไปไหน ๆ ให้มี ตำรวจคุมตัวไปเรื่อย เขาสั่งให้ หยุด-หยุด เขาสั่งให้ไป-ไป เท่านี้ ก็รำคาญแทบแย่แล้ว สู้เราอยู่ ของเราอย่างเดี๋ยวนี้ไม่ได้ นี้เป็น ข้อที่จะทดสอบดูว่าอิสริยยศ เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการอยู่โดย ธรรมดาแล้ว แล้วพร้อมกันนั้น การเสื่อมยศ คือการที่ถูกลดความ เป็นใหญ่ลง ก็เป็นสิ่งที่คนไม่ชอบ ไปด้วย การที่พระพุทธเจ้าทรง ยกเอาการได้ยศ-เสื่อมยศ เป็น โลกธรรมเกิดขึ้นแก่คนทุกคนนั้น เป็นความจริงที่ค้านไม่ได้เลย กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org