การทำงานในกรุงเทพฯ : หน้า 40/130

5มเผ้ เก!!กใหม่ “ทําไมล่ะ” ๑๑-๒๐ “หมูจะเลิกทำงานแล้ว, กลับบ้านไปช่วยพ่อแม่ทำ นาดีกว่า ขึ้นอยู่รับประกันเลยว่าหมูต้องเสียคนแน่ๆ” “อ้าว! ทำไม?” “หมูพูดอย่างไม่อายเลยนะพี่ หมูเป็นเด็กบ้านนอก บ้านนอกแบบไกลปืนเที่ยงจริงๆไม่รู้เรื่องไม่ประสีประสาอะไร ได้ยินเขาพูดกันว่าสาวเสิร์ฟส่วนมากมักจะเสียคน หมูก็นึก แล้วมันก็นึกไม่ออกว่า สาวเสิร์ฟมันเป็นยังไง ทำไมมัน ทำให้คนเสียคน ความที่อยากรู้มากมันคาใจ หมูก็เลยขอ พ่อกับแม่ลงมากรุงเทพฯ กับคนรู้จัก แต่พ่อแม่แกไม่ยอมให้ มา พูดยังไงๆ แกก็ไม่ยอม หมูพูดก็แล้ว อ้อนวอนก็แล้วไม่ได้มาหรอก หมูดื้อ อยู่สองปีแกจึงยอม หมูสัญญากับแกเอาไว้ถ้ารู้ว่างานนี้ไม่ดี จริงๆ แล้วหมูจะกลับบ้านทันที สัญญาแล้วก็เกือบไม่ได้มา อีกเพราะคนที่จะมาด้วยเขาบอกว่า เราต้องทำ สัญญากับ ทางร้านหนึ่งปีเขาจึงจะรับเราเข้าทำงาน เจ้าของร้านเขา รำคาญคนออกๆ เข้าๆ หมูก็ต้องอ้อนวอนกับพ่อแกอีก ...แค่ปีเดียวเองนะพ่อนะ ถ้ารู้ว่างานไม่ดีสิ้นปีกลับมาแล้ว หมูจะไม่ขอไปไหนอีก....นั่นแหละหมูถึงได้มา มันยากเย็น จริงๆ เข้าท่า งานใหม่ ๆ หมูไม่รู้เรื่องอะไร คนอยู่เก่าเขา ก็สอนให้ หมูก็ค่อยๆ ว่า เอา จาน ช้อน ล้อม แล้วน้ำ กระดาษ จะจัดยังไงวางยังไง อาหารแต่ละอย่างชื่ออะไร เกือบสองเดือนจึงคลอง พอทำงานได้คล่องสบายใจดีแล้ว เราก็ยิ้มแย้มทักทายแขกที่เป็นลูกค้าประจำ หรือที่เราว่า ได้ ว่าเขาเคยมาเพื่อเขาจะได้เข้ามากินอาหารในร้านเราบ่อยๆ พวกหนุ่มน้อยหนุ่มแก่ที่เราพูดคุยด้วยพวกนี้จะเริ่มมี ของมาฝาก เป็นพวกแป้ง ลิปสติค น้ำหอม ของใช้กระจุก กระลึก ของสวยๆ งามๆ กระจิ๋มกระจิ๋ม เราไม่รับเขาก็ พยายามยัดเยียดให้ บางคนก็แอบให้เป็นเงินใบละร้อย บอกให้เราคนเดียวอย่าเอาไปเข้ากองกลาง พอให้ของให้ เงินบ่อยๆ ทีนี้ก็มาชวนเราไปดูหนัง หมูออฟวันไหนไปดู หนังด้วยกันนะ หรืออยากไปชอปยังตามห้างใหญ่ๆ ก็ได้ เขาชวนเราไม่ไป บ่อยเข้าก็เกรงใจกลัวเขาโกรธด้วย ก็เลยต้องไป แหมพี่ คนกรุงนี่เอาใจเก่งจริงๆ เลยนะ ปาก หวานด้วย อยากได้อะไรบอกเลยนะจะซื้อให้ ไปครั้งเดียว หมูเข็ดเลย เลิกเด็ดขาดใครมาชวนยังไงๆ ก็ไม่ไปด้วย” “อ้าว ทำไม น่าจะชอบนะมีคนเอาใจ” "หมูกลัวใจตัวเอง ถูกเอาใจเราก็ใจอ่อน ผู้หญิงลง ได้ใจอ่อนแล้วมันก็มีแต่เสียเปรียบ หมูสัญญากับพ่อแล้วหมู ไม่ลืมหรอก ครบสัญญาจ้างหมูจะกลับบ้านไปช่วยพ่อท่า นาปีหน้า ดีกว่าอยู่ต่อให้เสียคน พี่ว่าหมูดีดถูกไหม” “หมูดีดถูกแล้ว อย่าเปลี่ยนใจนะ น้าขออวยพรล่วง หน้าให้หมูโชคดีปีใหม่” ดิฉันชิงตอบแทนช่างเจ้าของร้าน กัลยาณมิตร ๓๘ 33 ธนวาคม ๒๕๓๔