การพิจารณาธรรมและการใช้ชีวิต : หน้า 43/130

511151) เกลิง(เก?หแม่ บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนตามไปด้วย ดิฉันได้ เมื่อดิฉันเข้าวัดฟังธรรมแล้วระยะหนึ่ง พิจารณาธรรม พิจารณาพฤติกรรมที่เห็นซ้ำๆ ปีแล้วปีเล่า ดิฉันเริ่มเข้าใจคุณค่าแท้จริงของชีวิต และต่อมาก็กล้าพอ จึงตัดสินใจลาออกจากงานมาใช้ชีวิตเป็นแม่บ้านให้สามี และเพื่อจะได้มีเวลาศึกษาธรรมให้มากขึ้น การใช้ชีวิตเช่น นี้ช่วยให้จิตใจสงบและอ่อนโยนขึ้น ส่วนตัวของดิฉันเองนั้น ไม่ใช่คนก้าวร้าว ไม่มีจิต คิดอาฆาตใคร ไม่เคยผูกโกรธ ไม่คิดอยากได้ของใคร ไม่ เป็นคนโกหกปลิ้นปล้อน และไม่กระทำในทางไม่ดีที่เป็น การผิดศีลผิดธรรม นั้นคือ พฤติกรรมของตัวเองในชาตินี้ การที่ดิฉันได้พบ ได้เจอะได้ เจอหลายสิ่งหลายอย่างใน ทางตรงกันข้าม ทำให้เป็น ทุกข์เป็นกังวลขึ้นมา บาง ครั้งก็มีบ่อย บางทีก็มีพร้อม กันหนักๆ หลายเรื่อง สิ่งเหล่านี้มักจะทำให้ ดิฉันเกิดความละอายใจเป็น อย่างมาก อายเพราะยอมรับว่าอดีตชาติที่ผ่านมา ตัวเอง สั่งสมบาปเอาไว้ไม่น้อยทีเดียว เห็นใครทำบาปจึงไม่โกรธแบบเอาเป็นเอาตาย คือ เราก็แค่คนธรรมดา ๆ ใจยังมีชอบ-ขัง มีผิดมีถูก หากโกรธ ใครจะโกรธไม่นาน จะมีธรรมะผุดขึ้นมาเตือนสติสอนตัว เองได้ แล้วใจก็จะนึกสงสารผู้ที่กำลังก่อบาป ที่ไม่รู้ว่าจะ ต้องแบกบาปนั้นไปอีกกี่ภพกี่ชาติ ความไม่รู้เท่าทัน ไม่สนใจศึกษาธรรม ทำให้คน มากมายขาดทุนชีวิตอย่างน่าเสียดาย เมื่อวันที่ ๓๐-๓๑ ธันวาคม ๒๕๓๗ ถึงวันที่ 9 มกราคม ๒๕๓๒ ดิฉันได้ไปปักกลดอยู่อุดงค์ ร่วมกับครอบครัวและ สาธุชนจำนวนมากมาจากทั่วประเทศ เพื่อกลั่นแผ่นดิน ณ บริเวณที่จะสร้างธรรมกายเจดีย์ ช่วงนั้นอากาศตอนกลาง คืนค่อนข้างเย็น เรานอนใต้แผ่นฟ้าโดยมีผ้ามุ่งสีขาวกางกั้น แม่นหลังวางอยู่เหนือผิวดินที่อบอุ่น โดยมีผ้าพลาสติคและ เสื่อผืนน้อยรองรับ ปอดเราอิ่มด้วยอากาศบริสุทธิ์ หลังเรา ถูกนวดด้วยก้อนดินขรุขระ เช้ามืดจึงตื่นไปปฏิบัติธรรม ด้วยความสดชื่นเบิกบานกันล้วนหน้า วันที่ ๗ กันยายน ๒๕๓๕ ใจกลางแผ่นดินที่กลั่น บริสุทธิ์แล้วด้วยใจของพวกเรา ได้รับการตอกด้วยเสาเข็ม ต้นแรกน่าไปก่อน เพื่อเสาเข็มคุณสมบัติพิเศษอย่างเดียว กันจำนวนอีก ๓,๓๓๒ คน จะได้ตามติดไปตรึงแผ่นดินที่ จะรองรับสิ่งมหัศจรรย์ของโลกของจักรวาลเอาไว้ เป็นสิ่งซึ่งมีเฉพาะผู้ เป็นเจ้าของบุญจริงๆ เท่านั้น จึงจะมีบุญได้ทําบุญสร้าง พระธรรมกายประจำตัวประ ดิษฐานไว้ที่พระเจดีย์ ฟังแล้วคิด คิดแล้วทำ ทันที แค่นี้เองคุณสมบัติ ของผู้เป็นเจ้าของบุญ ด มกราคม ๒๕๓๗ ดิฉันจะไปทำบุญที่วัด และ จะระลึกถึงวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๗ วันรื่นเริงเถลิงศกใหม่ ที่แท้จริงที่ดิฉันรู้จักเป็นครั้งแรกในชีวิต ขอให้ทุกท่านรื่นเริงเถลิงศกใหม่ด้วยความรัก ความ หวัง ความอบอุ่น ต้อนรับชีวิตใหม่ และวันเวลาใหม่ๆ เพื่อน่าพาสิ่งดีๆ สิ่งใหม่ๆ ที่จะหลั่งไหลเข้ามาสู่ชีวิต เรามีเป้าหมายใหญ่ร่วมกัน คือสั่งสมบุญให้เต็มธาตุ เติมธรรม เพื่อตามพระเดชพระคุณหลวงพ่อและหมู่คณะ ไปให้ถึง....ที่สุดแห่งธรรม ให้จงได้ รื่นเริงเถลิงศกใหม่ ๒๕๓๙ อีกครั้งกับเจ้าของบุญ ทุกท่านด้วยค่ะ ... ธันวาคม ๒๕๓๘ กัลยาณมิตร