การนั่งสมาธิและการสร้างบารมี : หน้า 100/130

ซิคดวงใจแXI สมาธิ าใจให้หยุดนิ่ง ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่เรียบง่ายไม่ต้อง ไปวุ่นวายหาแหล่งน้ำใช้ลอยกระทง และไม่ต้องขับรถออก ไปอยู่บนถนนผจญกับการจราจรที่ติดขัด ซึ่งแม่แสนจะ เข็ดหลาบกับชีวิตบนท้องถนน ถ้าไม่เป็นไปเพื่อการทำบุญ และการปฏิบัติธรรม แม่จะไม่อยากเดินทางไปไหนด้วย รถยนต์เลย พอพูดถึงการจราจรอด บ่นไม่ได้ นั่นอย่าเพิ่งเบื่ออ่านนะจ๊ะ แม่จะเล่าต่อว่า ลอยกระทง นั้นเกินกว่าอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ความคิดความกังวลต่างๆ หายไปหมด มีแต่ความสุขความเบิกบานใจ ท่า ให้รู้ว่า ชีวิตนี้เรามีแค่รู้จักการหยุดนิ่งและการสร้างบารมี ไม่มีอะไร มากไปกว่านี้ คือไม่มีอะไรเป็นแก่นสารเท่านี้ ที่ได้หยุดนิ่ง เช้าถึงธรรมะ อยากให้นุ่นได้รู้ได้เห็น ได้เข้าถึงธรรมะใน จุดนี้ ที่จะทําให้ลูกได้เข้าใจและ เชื่อมั่นได้เติมกำลังว่าลูกเดินทางถูก ต้องแล้ว หากแต่ให้มีความอดทน ที่ศูนย์กลางกายของแม่เป็นอย่างไร เมื่อแม่วางกระทงดอกไม้สดไว้บน โต๊ะบูชาแล้ว แม่ก็นั่งสมาธิวางใจไว้ เห็นองค์พระท่านยุคขึ้นมารอบเป็น มวลรอบศูนย์กลางกาย องคพระ เมื่อใจหยุดนิ่งดีก็จะเข้าถึง หลวงพ่อท่านสอนว่า การ และมีกำลังใจที่เข้มแข็ง แม่อธิษ นั่งสมาธิคือ การหาความ ฐานให้หนูด้วยนะจ๊ะ ให้บุญนี้ช่วยให้ ลูกได้รู้แจ้งแทงตลอดในวิชชาธรรม รอดส่งไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม ที่ศูนย์กลางกาย เมื่อใจหยุดนิ่งดีก็ พอดีของใจที่จะหยุดนิ่งได้ กายได้อยู่สร้างบารมีให้ใต้จนตลอด ท่านยุคขึ้นมาเป็นรอบ ๆ เป็นชั้น ๆ ธรรมที่ให้ความสุข ความ เบิกบานในการเข้าถึง คือไม่ได้ขึ้นมาเป็นสายเดียว แต่เป็น ไปโดยรอบศูนย์กลางกาย แล้วท่าน ก็ทวิกายของท่านเต็มแน่นเป็นระเบียบ พร้อมๆ ไปด้วย องค์พระธรรมกายทับทวีเต็มโดยรอบ เป็นมวลของพระธรรมกายที่ใสสว่าง และใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ แม่ก็นึกถวาย กระทงดอกไม้สดแด่ท่าน กระทงดอกไม้ก็เช้าไปอยู่ใน กลาง จากกระทงดอกไม้ธรรมดา เมื่ออยู่ที่ศูนย์กลางกาย นั้นกลับกลายเป็นกระทงดอกไม้ที่งดงามสว่างเหมือนเพชร และยิ่งกว่าเพชร และใหญ่โตขึ้นตามองค์พระธรรมกายที่ ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆกระทงดอกไม้ไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น เมื่อส่งผ่านเข้าไปในกายองค์พระ ท่านส่งต่อกันไปในกลาง กายท่าน แล้วยังคงติดแน่นกลางกายองค์นั้นไม่ใช่ส่งผ่าน ไปเฉยๆ พอถึงองค์ไหนของที่แม่ถวายคือกระทงดอกไม้ก็ ยังอยู่กับองค์นั้น ถึงแม้ท่านจะส่งต่อไปยังองค์อื่นไปเรื่อยๆ กลายเป็นว่ากระทงดอกไม้ของแม่ ซึ่งแต่เดิมมีเพียงหนึ่งก็ ทับทวีมากขึ้นตามจำนวนองค์พระธรรมกาย ที่มีอยู่เต็ม รอบเป็นมวลกลมใหญ่ที่สุดประมาณ เป็นการลอยกระทง ที่ท่าให้แม่มีความสุขมาก ความสว่างของธรรมะในกลาง แม่ได้ยินหลวงพ่อท่านสอนว่า การนั่งสมาธิคือ การหาความพอดี ของใจที่จะหยุดนิ่งได้ เมื่อใจหยุด นิ่งดี ก็จะเข้าถึงธรรมที่ให้ความสุข ความเบิกบานในการเข้าถึงพร้อม ๆ ไปด้วย ลูกลองท่า ดูสิจ๊ะ แตะใจอย่าง แผ่วเบา อย่าไปซีเรียสคาดคั้นคาด หวังอะไร มันก็ยากเหมือนกันในตอนแรกๆ แต่พอเราพบ ความพอดีของใจได้แล้ว และนึกให้คุ้นเคยกับความพอดี นั้นอย่างสม่ำเสมอ ก็จะพบกับความสุขความสำเร็จภายใน การนึกธรรมะก็คล้ายกับการนึกใจของเราที่ดื้อด้าน ชอบ วิ่งพล่านออกนอกที่ที่ควรจะอยู่ ให้อยู่นิ่งๆ ที่ศูนย์กลาง- กายซึ่งเป็นที่อยู่ที่ถาวรของใจ นึกอยู่เรื่อยๆ อย่างสม่ำเสมอ ใจที่ดื้อด้านก็จะอ่อนฤทธิ์ไปเอง สําคัญอยู่ที่คนนึก อย่า อ่อนใจไปซะก่อนละ กัลยาณมิตร 1) ธันวาคม ๒๕๓๘ รักและคิดถึงลูก