เจดีย์ตระการ : หน้า 44/130

เจดียตระการ เ มื่อได้รับมอบหมายให้เขียนบทความชื่อเจดีย์ตระการ ใจของผู้เขียนมิได้แวะเวียนไปที่เจดีย์องค์ใดเลย นอก จากธรรมกายเจดีย์ ทำให้ต้องย้อนถามตัวเองถึง เหตุผลว่าเป็นเพราะเหตุใด ทำไมจึงไม่มีรูปทรงเจดีย์องค์ อื่นๆ ผุดขึ้นมาในใจเลย ทั้งๆ ตนเองนั้นเป็นคนที่ถือว่า คราอยู่กับเรื่องของรูปทรง และปรัชญาของเจดีย์ ทั้งโดย สายอาชีพและที่ถือว่าสมัครเล่น คำตอบที่ได้แจ่มชัดขึ้นมาว่า เมื่อนึกถึงธรรมกาย เจดีย์ครั้งไร ใจเป็นต้องมีกำลังสว่างไสวขึ้นครั้งนั้น อีกทั้งภาพของธรรมกายเจดีย์นี้ไม่เคยลบเลือนไป จากใจ แม้องค์จริงจะยังไม่แล้วเสร็จขณะนี้ก็ตาม ภาพที่ปรากฏนั้น ก็เป็นภาพที่ยังไม่เคยมีใครได้เห็น นั่น คือ ภาพธรรมกายเจดีย์ที่มองเห็นจากข้างบน หรือที่เรียก ตามภาษาวิชาการว่า ไปไว Vlow คือภาพที่เหมือนกับตัว เองขึ้นไปอยู่ในหมู่เมฆแล้วมองลงมา เห็นองค์ธรรมกาย เจดีย์เจิดจรัสสว่างใสราวเอกอัญมณีของแผ่นดิน ครั้นเมื่อลองถามหลายๆ คน โดยเฉพาะเด็กๆ ก็ได้ค่าตอบเหมือนกันหมด คือมองเห็นธรรมกายเจดีย์ เหมือนมองลงมาจากเครื่องบิน และถ้าถามต่อไปว่า เห็น ที่ไหนมองอย่างไร ค่าตอบคือ เห็นที่ใจ และมองด้วยใจ ที่ ตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางร่างกายของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นเด็กๆ จะเล่าให้ฟังว่า ทุกครั้งที่นึกถึง ธรรมกายเจดีย์ องค์เจดีย์จะผุดขึ้นที่กลางตัว เหมือน แหวนที่มียอดเป็นเพชรใส กลมสนิท วางอยู่บนฐานสีทอง โดย เกษมสุข กมรสถิตย' (ใส) กัลยาณมิตร ๕๒ ธันวาคม ๒๕๓๔