ข้อความต้นฉบับในหน้า
สบายเหมือนคนตัวเปล่า ไม่ได้ตั้งครรภ์ เรียกสามีมาดู สามีก็
ประหลาดใจไปด้วยกัน
ผู้เป็นภรรยานึกได้ถึงความฝันเมื่อคืนที่ผ่านมา บอกสามีว่า
“ลูกตามหลวงพี่ไปท่าบุญในพิธีดอกเสาเข็มสร้างธรรมกายเจดีย์นะ
แกเข้าฝันบอกยังงั้น เดี๋ยวคงกลับมาเองแหละ”
คนทั้งคู่คิดดังนี้แล้วก็สบายใจ เพราะขาวเหนือมีความเชื่อ
เรื่องนี้กันอยู่ว่า เด็กที่อยู่ในท้องของแม่ ยังไม่ได้คลอดออกมา
สามารถไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบ เรื่องนี้ถ้าคิดว่า คงเป็นไปได้
เพราะการถือกำเนิดของคนเรา ไม่ใช่วิญญาณเป็นดวงๆ ลอยมา
เข้าท้องผู้เป็นแม่ แต่จะมีกายมนุษย์ละเอียด หรือกายฝัน หรือ
เรียกอีกชื่อว่ากายไปเกิดมาเกิดนั่นแหละมา เมื่อเด็กในท้องยังไม่
คลอด กายฝันนั้นก็เข้าๆ ออกๆ ตามใจชอบ ถ้าออกถาวร เด็กก็
ต้องแห้งออกไป ถ้าออกชั่วคราว เดี๋ยวก็กลับมาอยู่ใหม่ (บางราย
แม้คลอดออกมาแล้ว ยังออกไปได้ ดังเช่นกรณีพระอาจารย์เล็ง
วัดวิชาลงกรณี ซึ่งมรณภาพไปนานแล้ว ท่านเคยเล่าชีวิตในอดีต
ชาติของท่านว่า ขณะที่ท่านตายใหม่ๆ ในชาติที่แล้ว กายมนุษย์
ละเอียดออกจากร่าง ทักทายพูดคุยกับคนในบ้าน ไม่มีใครพูดด้วย
เพราะเขามองไม่เห็น ท่านนึกถึงน้องสาว รู้ว่าเพิ่งคลอดลูก อยาก
จะเห็นหน้าหลานขายที่เกิดใหม่ จึงไปเยี่ยม พอล้มหน้าดูหลาน
ขายด้วยความรักใคร่ดีใจรุนแรง ท่านก็หมดความรู้สึก หน้ามืดวูบ
ลง มารู้สึกตัวอีกครั้ง ท่านกลายมาเป็นตัวเด็กหลานชายที่เพิ่งเกิด
เลียเอง เลยเกิดใหม่เป็นลูกน้องสาว จาเรื่องราวทุกอย่างได้หมด
แต่ท่านรู้ตัวอยู่ตลอดเวลาว่า ท่านคือพี่ชายของแม่ในชาตินี้ของ
ท่าน ด้วยความสลดใจ เมื่อเติบโตขึ้นท่านจึงไม่มีครอบครัว ออก
บวชจนตลอดชีวิต และมรณภาพในเพศสมณะ นั่นก็เป็นเพราะ
กายมนุษย์ละเอียดของหลานออกจากร่างกายพอดี กายมนุษย์
ละเอียดของผู้เป็นลุงจึงเข้าไปแทนที่)
ตลอดเวลา ๒ วัน ที่ลูกในท้องหนีไปทำบุญตอกเลาเข็ม สตรี
ผู้เป็นแม่ทำงานบ้านทุกอย่าง คล่องแคล่วเหมือนเป็นสาวไม่ตั้งครรภ์
สนใจสร้างบุญให้ตัวเองเท่านั้น ยังไม่
พอ ยังใช้ปากเที่ยวพูดจาให้ร้ายกัน
บุญกุศลผู้คนอื่นๆ ไปให้เป็นบาปใหม่
แก่ตนเอง จะเกิดอีกกี่ภพกี่ชาติก็ไม่มี
ทางพบความสุขความเจริญ เพราะกั้น
ความสุขความเจริญที่ผู้อื่นควรจะได้
ดังที่ป่าเล่าไว้ตอนต้นนั่นแหละค่ะ
ครั้งนี้ขอเล่าให้ฟังมาแค่ ๒ เรื่อง
เพราะคุยเรื่องอื่นปนอยู่ ท่า ให้ข้อความ
ค่อนข้างยืดยาวไปหน่อย หวังว่าคงไม่
เมื่อป้าเลียก่อน ตอนนี้เรามาตั้งหน้า
ตั้งตาหาบุญกันดีกว่า ทั้ง ๒ อย่างเลย
ทั้งสร้างพระประจำ ตัว
และสร้างที่
ประดิษฐานรูปหล่อทองคำ ของหลวงพ่อ
วัดปากน้ำท่าน ล่า หรับเรื่องหลังเนี่ย
ถ้าเสร็จเร็วเท่าไหร่ พระเจดีย์ก็จะเสร็จ
เร็วยิ่งขึ้นหลายเท่าตัว เพราะเหตุว่า
ใคร ๆ ก็ต้องอยากเห็นรูปขั้นทองคำ
ขนาดเท่าครึ่งของคนจริงทั้งนั้น อยาก
ดูว่าเนื้อทองคำหนักพันกว่ากิโลนะสวย
งามสุกปลั่งสักแค่ไหน หล่อเป็นรูปครู
บาอาจารย์ที่เราเคารพบูชาด้วย ไป
นมัสการครั้งใดก็ได้บุญเป็น ๒ เท่าทุก
ครั้งไป เพราะจะได้ช่วยกันสร้างเจดีย์
ดวย
ไม่มีหลวงพ่อวัดปากน้ำในครั้งนั้น
จะมีธรรมกายเจดีย์ในวันนี้ได้อย่างไร
ใครเขาจะมาเรื่องอะไรๆ ช่างเขา
เถอะ คุณกะป้ามาบ้าบุญกันดีกว่า
พอวันที่สาม ท้องก็กลับคืนมาเป็นอย่างเต็ม มีเด็กมาดิ้นอยู่ข้างใน ปลอดภัยทั้งชาตินี้ ชาติหน้า จริงไหม
ได้อีก ทั้งผู้เป็นพ่อและผู้เป็นแม่ไม่ได้มีความประหลาดใจ คนที่ คะ อย่าลืม มาฆบุยา มาคอกเสาเข็ม
ประหลาดใจมากจนต้องขอให้ป่าไปพบสามีภรรยาคู่นี้คือคุณวันชัย สร้างที่ประดิษฐานฯ ด้วยกันนะคะ
ซึ่งพื้นเพไม่ใช่คนเหนือ ไม่เคยรู้เรื่องประเภทนี้ สำหรับป่าเองก็
เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน เอามาเล่าให้คุณฟัง เป็นเครื่อง
ยืนยันว่า การสร้างพระมหาเจดีย์ของเราครั้งนี้เป็นมหากุศลใหญ่
ยิ่งจริงๆ พวกที่อยู่ในภูมิอื่นๆ รู้ค่าของบุญครั้งนี้มาก มีแต่พวก
มนุษย์ที่กำลังมีชีวิตอยู่ขณะนี้เท่านั้น ที่มัวประมาทขาดปัญญาไม่
กัลยาณมิตร/^) เทคม ๒๕๓๘
สะ-หวัด-ดี