ข้อความต้นฉบับในหน้า
ลมแลวกิน
ซากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก
น่นจะเล่าเกี่ยวกับผลการปฏิบัติธรรมให้แม่ฟังนะคะ
องค์พระขนาดเท่าตัว ชัดเกือบเท่าล้มตาเห็น ใส่เท่าแก้ว
สว่างนิดๆ ทำไมนั่งแล้วเหมือนไม่พัฒนาขึ้นเลย นั่งไม่
ค่อยละเอียด มีอยู่ช่วงหนึ่งตอนที่ยังไม่ออกพรรษา มีความ
รู้สึกหดหู่ เบื่อชอบกล ทำให้คิดมากด้วย ก็ไม่รู้จะทำไงดี
จึงไปถามพี่เดียว่า พี่เป็นยังไงบ้าง รู้สึกอารมณ์แปลกๆ
บ้างไหม พี่เขาไม่เป็น พอนุ่นไปบอกว่า นั่นเบื่อ พี่เต้ยก็ไม่
รู้จะแก้ไขยังไง ก็เลยไม่อยากพูดเรื่องแบบนี้ด้วย กลัวจะ
เมื่อดาม พอเบื่อแล้วก็เหงา ต่อมาก็รู้สึกเศร้าๆ แปลกๆ
ไม่ชอบเลยค่ะ แต่พยายามอดทน อารมณ์แบบนี้เป็นเกือบ
ตลอดเวลา แม้เวลาที่กำลังหัวเราะ ใจไม่ได้เบิกบานไป
ด้วยเลย แต่ระยะนี้ไม่เป็นแล้วค่ะ เพราะตอนนี้เข้าไปนั่ง
ในอาคารภาวนา หลวงพ่อลงคุมและสอนวิธีนั่งสมาธิให้
ได้ผลดี และต้องคอยตรึกธรรมะด้วย ถ้าวันไหนตรีก
ธรรมะได้บ่อยก็อารมณ์ดีไม่หงุดหงิด พอผ่านช่วงที่อารมณ์
แปรปรวนมาได้ก็ดีใจ
เวลาที่หลวงพ่อถามว่า นั่งสมาธิเป็นไงบ้างจะ คง
เป็นเพราะนั่นนั่งไม่ค่อยดี เลยกลุ้มใจจนอดที่จะไปถามพี่
เคยไม่ได้ว่า ถ้าพี่เคยนั่งไม่ค่อยดีเป็นปี จะทนได้มั้ย พี่เดีย
บอก ทนได้ พี่ไม่รู้สึกหรอก ก็เลยถามต่อว่า ทั้งๆ ที่คน
อื่นละเอียดหมดแล้ว เรายังไม่ได้เรื่องคนเดียว พี่ก็ทนได้
หรือ พี่เต้ยก็บอกอีกว่าทนได้ ล้านรู้สึกอย่างนี้ได้ก็ดี ก็
ก็
พยายามแล้วนะคะ อยากท่านได้อย่างนั้นบ้าง อยากมีกำลัง
ใจกับใจที่เข้มแข็ง ทนอะไรก็ได้ แต่ก็กลัวพอหลวงพ่อถาม
ต้องตอบไปตามที่เห็น รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ ทำไมไม่พัฒนา
นะ ไม่อยากตอบซ้ำๆ เลย นานๆ เข้าก็ท้อบ้าง ทำให้
บางทีขี้เกียจนั่งสมาธิ มันไม่มีกำลังใจนะคะ ถ้ามีกำลังใจ
อัดกระป๋องขายก็ดีสิคะ นุ่นจะได้ซื้อมาเยอะๆ พูดแล้ว
น้ำตาแทบร่วงเลยค่ะ แต่อยากบอกแม่ว่า ไม่ต้องเป็นห่วง
เพราะจะพยายามจนถึงที่สุด จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ถ้าแพ้
เรื่องนี้ก็ต้องแพ้ต่อไปอีกหลายเรื่อง แล้วก็ตัดสินใจมาทำ
วิชชาแล้ว เท่ากับทิ้งเรื่องอื่นออกไป การทำวิชชาเป็นเรื่อง
ใหญ่ ไม่ใช่เล่นเกมนี่คะ เบื่อแล้วก็ถอดปลั๊ก ก็พยายาม
ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด ตั้งใจฟิกตนดีกว่า ถึงจะใช้เวลานานก็
เถอะ ถ้าพูดจากใจจริงก็ไม่อยากออกไปทางโลกหรอกค่ะ
เพลินแป๊ปเดียวเดี๋ยวก็เบื่อแล้ว อยากเอาดีทางธรรมมาก
กว่า บางทีใจตกก็มีบ้างแต่ไม่บ่อย แป๊ปเดียวก็หาย บาง
รอบนั่งสมาธิแล้วใจหยุดนิ่งได้นานค่ะ รู้สึกสบายๆ แต่บาง
ครั้งก็ฟังเรื่อยเปื่อย ก็พยายามตรึกบ่อยๆ ถ้านึกขึ้นได้
ช่วงนี้ใกล้สอบนักธรรมตรีแล้วค่ะ ยังไม่ได้อ่านหนัง
สื่อเลย ใกล้ๆ เวลาสัก ๑ สัปดาห์ก่อนสอบค่อยมั่นเอา
คงไม่ตกหรอกค่ะ ช่วงนี้นั่นมีอาการเจ็บคอบ้าง เพราะฝน
ตกตอนเย็นดีดกัน ๒-๓ วันแล้ว มีวันหนึ่งก่อนออกพรรษา
ฝนตกหนักจนน้ำในคลองล้นออกมาที่ถนน มีปลามาว่าย
น้ำแถวถนนด้วย ส่วนนั้นก็ไปกับพี่ลุง พี่เมย์ ชอบไปดูปลา
เข็มกัน ใช้ร่มที่กางแล้วช้อนลงไปในน้ำแล้วพี่เมย์ก็ใช้จาน
ช้อนปลาอีกที พี่เมย์ชี้ให้ดูปลาเข็มตัวใหญ่ๆ ปลาเข็ม
ว่ายน้ำเร็วค่ะ ตอนนี้นั่นก็ไม่ค่อยเจ็บคอแล้ว ก็หวังว่าแม่
คงสบายดีนะคะ
ด้วยความเคารพรัก
^01 ^0071
กัลยาณมิตร
๙๖
ธันวาคม ๒๕๓๘