ลักษณะของพระพุทธองค์และพระโพธิสัตว์ : หน้า 72/130

พระพุทธ อันหมายถึงพระพุทธองค์ ลักษณะของ “ธรรมกาย” ที่เพียบพร้อม กับพระโพธิสัตว์ ซึ่งหมายถึง “บุคคลผู้ ไปด้วยลักษณะมหาบุรุษครบถ้วนทุก เข้าถึงภาวะแห่งพระธรรมกาย และ ประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นพระ สมาธิเข้านิโรธสมาบัติอยู่ ณ แคน นิพพาน หมดความว่า เป็นที่จะต้อง บริหารขันธ์ด้วยการนั่ง ลุก นอน ยืน ความแตกต่างของลักษณะพระ ซึ่งจะ ทรงธยูไดในสภาวะแห่งพระธรรมกาย เกศา ที่ไรพระศกทั้งหมดขมวดหมุน นั้น" หมายความเป็นผู้ที่มีบุญญาธิการ ไปทางขวา มีจอมกระหม่อม และมี พุทธเจ้าจึงแตกต่างกันออกไปก็จำเพาะ สามารถทำสมาธิเข้าสู่สภาวะธรรมอัน เส้นพระเกศาขมวดมุ่นหมุนขวา มอง แต่เครื่องทรงและปางต่างๆ ละเอียด คือธรรมกาย และสามารถ ผาดๆ คล้ายเป็นมุ่นมวยผม ซึ่งที่จริง อธิบายให้ชัดแจ้งต่อไปในภายหลัง ส่วน รักษาอารมณ์ จิต ตลอดจนความรู้สึก คือลักษณะของเกตคอกบัวตูม หรือ เรื่องของเครื่องทรง เครื่องแต่งกาย ทั้งหลายไว้ในท่ามกลางห้วงแห่งสภาวะ จอมกระหม่อมที่ถูกยกเป็นให้สูงกว่า นั้น สามารถอธิบายได้เลยว่าเกิดจาก ธรรมคือธรรมกายนั้น ได้ตลอดเวลา ปกติ เพื่อส่งลักษณะเด่นของมหา- ความคุ้นในเรื่องการแต่งกายของพระ และยังคงเวียนเกิดมาในห้วงแห่งวัฏฏะ บุรุษตรงนี้ให้มองเห็นเด่นชัดชั้น ในแต่ละท้องถิ่น ผนวกเข้ากับความ นี้ เพื่อช่วยเหลือมนุษย์ พามนุษย์ ข้ามทุกข์ลุสู่ดินแดนซันมีแต่สุขเท่านั้น คือ พระนิพพาน ในขณะที่ “พระพุทธศากยมุนี" คือหระพุทธองค์ ทรีธนักบวชผู้บียูใน ตระกูลศากยะผู้เป็นพระพุทธะ หรือ ตรงกันข้ามกับพระโพธิสัตว์ ที่ ปรารถนาจะให้สาธุชนทั่วไปได้เห็นถึง ถูกวาด หรือปั้นอย่างสง่างามอ่อนช้อย พระสรีระที่บ่งบอกความเป็นมหาบุรุษ ค่อนมาทางมนุษย์ หรือมีความเป็น มนุษย์มากกว่า นั่นเพราะว่า พระโพธิสัตว์เป็น ผู้ที่ยังมีกายเป็นมนุษย์ ยังเวียนว่าย พระศาสดาผู้วางรากฐานแห่งพระพุทธ มาสร้างบารมีด้วยกายมนุษย์ หรือใช้ ศาสนาไว้ ให้พระโพธิสัตว์ทั้งหลายได้ กายมนุษย์ในการสร้างบารมี แม้จะ ดำเนินการสร้างบารมีได้ตลอดช่วงพุท ถือว่าเป็นผู้ที่เข้าถึงธรรมกาย ดำรง ¿ นนเอง เรื่องของพระศากยมุนีและพระ โพธิสัตว์นี้ มีอยู่นักหนาในประเทศจีน ดังนั้นเครื่องทรงหรือจีวรของพระพุทธ เจ้า (ศากยมุนี) จึงค่อนไปทางรุ่มร่าม ดามการแต่งกายของพระในที่นั่น ที่มี ภูมิอากาศหนาวเย็น ภูมิประเทศเป็น ธันดร จึงแม้จะเรียกขานพระองค์ว่า อยู่ในความเป็นธรรมกายก็ตาม เทือกเป็นทิว สูงต่ำอยู่ทั่วไป กระนั้น ศากยมุนี แต่ก็มิใช่ว่าจะไม่ให้ความ ส่วนพระพุทธศากยมุนี เป็น ก็ยังมิวายที่จะแหวกส่วนอกออกให้เห็น เคารพ ตรงกันข้ามกลับถือว่าพระ ลักษณะมหาบุรุษของพระพุทธองค์โดย ความหนาแน่น แข็งแรงของพระสรีระ องค์คือศาสดา ผู้เป็นที่สุดของความ แห้ เป็นลักษณะของพระธรรมกาย ในส่วนนั้น ทั้งที่ดูแล้วไม่น่าจะเป็นไป เคารพที่ช่วยให้บรรดาโพธิสัตว์ทั้งปวง ล้วน ๆ ทั้งนี้เพราะพระองค์ได้เสด็จ ได้ที่พระจะทรงเครื่องไม่เรียบร้อยเช่น สามารถมีโอกาสได้สร้างบารมี เพิ่ม คับขันธ์เข้าสู่ห้วงแห่งพระนิพพานแล้ว นั้น และในภูมิอากาศที่มีปกติหนาว พูนความดีของตน และที่น่ามาคุยกัน เพราะทรงสมบูรณ์แล้วด้วยพระบารมี เย็นอย่างนั้น ในฉบับนี้นั้น เนื่องมาจากรูปเคารพที่ ที่ส่งพระองค์จากพระบรมโพธิสัตว์เข้า เราท่านเห็นกันอยู่เสมอ โดยเฉพาะใน สู่การเป็น “พระพุทธเจ้า” หมดความ สอดคล้องกับพระพุทธรูปของ ไทย มีอยู่มากมายที่เผยส่วนอกออก ประเทศจีน ซึ่งจะเป็นข้ออรรถาธิบาย ว่าเป็นที่จะต้องใช้กายมนุษย์ในการ มาให้เห็นอย่างเด่นชัด ซึ่งเป็นไปไม่ ความแตกต่างได้อย่างชัดเจน ดังภาพ สร้างความดี ตามที่คนทั่วไปมักสับสน พาคิดว่า กิริยาอื่นใด เนื่องจากเมื่ออยู่ในพระ เหมือนกันหรือคิดว่าเป็นเรื่องของปาง นิพพานนั้น เชื่อกันว่าพระพุทธองค์ ต่างๆ และไม่จําเป็นต้องมี ได้กับจริยาวัตรของพระภิกษุที่จะต้อง มีปกติสำรวมระวังอย่างยิ่ง จึงยิ่งเป็น สิ่งยืนยันได้ถึงเครื่องแต่งกาย หรือจีวร ว่าเป็นเรื่องที่ศิลปินผู้ปั้นต้องการโชว์ ต้องการแสดง ต้องการย้ำถึงพระสรีระ ทรงหมดความว่า เป็นที่จะต้องทำงาน ลักษณะของพระพุทธศากยมุนี ด้วยร่างกาย ดังที่หลวงพ่อวัดปากน้ำ ตามภาพนั้น เห็นได้ชัดว่าแตกต่าง กล่าวไว้ว่า พระพุทธเจ้ามากกว่าเม็ด ลักษณะมหาบุรุษออกมาให้เป็นที่เด่น จากพระโพธิสัตว์ เหตุผลก็คือ เป็น ทรายในท้องมหาสมุทรทั้งสี่ ล้วนนั่ง ชัดเท่านั้น กัลยาณมิตร po ธนวาคม ๒๕๓๘ 1*