การตอบแทนพระคุณ : หน้า 59/130

ชักนำให้ท่านรักษาศีลให้มั่นคง - ถ้าท่านยังไม่ยินดีในการท่าสมาธิภาวนาก็พยายาม ชักน่าให้ท่านหมั่นทำสมาธิภาวนา การกระทำดังกล่าวถือว่าเป็นการตอบแทนพระคุณ ที่ดีที่สุด และเป็นหนทางเดียวที่อาจตอบแทนพระคุณ ท่านให้หมดนั้นได้ เพราะหนทางนี้ คือหนทางที่องค์พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงกระทำไว้เป็นแบบอย่างแก่ชาวโลก ทั้งมวล กล่าวคือหลังจากที่ตรัสรู้แล้วหนึ่งปี ก็ได้เสด็จ กลับไปโปรดพระพุทธบิดาและพระญาติวงศ์ทีเมืองกบิลพัสดุ ทรงมอบธรรมยันประเสริฐ เป็นเครื่องตอบแทนคุณของ พระราชบิดาและพระญาติวงศ์ทั้งปวง ซึ่งการตอบแทน คุณในลักษณะนี้ พระนางมหาปชาบดี พระเจ้าน้านาง ใต้กราบทูลต่อพระพุทธองค์ว่า “ข้าแต่พระสุคต รูปกายของพระองค์นี้ ชั้น หม่อมชันยังให้เจริญแก่พระองค์แล้ว แต่ธรรมกายยันเป็น ที่น่ายินดีนั้น พระองค์ได้ให้เจริญแก่กระหม่อมชัน หม่อมยัน ได้ให้พระองค์ดูดดื่ม งรสวารียันร่างับเลียได้ซึ่งความอยาก กระวนกระวาย มาตรว่าครู่หนึ่งเท่านั้น พระองค์ยัง เกล้ากระหม่อมยันให้ดูดดื่ม ง รวารี านม กล่าวคือพระ สัทธรรมยันเป็นที่รำงับได้โดยเที่ยงแท้ พระองค์ได้ชื่อว่า มิได้เป็นหนี้กระหม่อมยัน” แใณอย่างขอ(ห อ^ะเสริฐสุด ในการที่พระพุทธองค์เสด็จยังกรุงกบิลพัสดุคราวนั้น นอกจากจะได้สร้างประวัติศาสตร์แก่มนุษยชาติถึงแบบ อย่างของบุตรผู้ประเสริฐสุดแล้ว พระองค์ยังได้สร้าง แบบอย่างของบิดาผู้ประเสริฐสุดอีกด้วย เพราะเหตุว่าใน คราวนั้นพระนางยโสธราพิมพาเห็นเป็นโอกาสดี จึงได้ ทรงแนะนำให้พระราหุลกุมารไปเข้าเฝ้าเพื่อทูลขอขุมทอง ซึ่งเป็นทรัพย์สมบัติยันพระกุมารผู้เป็นรัชทายาทควรจะได้ รับสิริราชสมบัติสืบสันตติวงศ์ สมเด็จพระผู้มีพระภาคทรงรำพึงว่า หากพระองค์ จะประทานสมบัติเยี่ยงบิดาให้แก่บุตรทั่วไปแล้ว สมบัติ นั้นก็จะเป็นห่วงผูกพันพระโอรสไว้ในวัฏฏสงสาร ไม่มีความ เที่ยงแท้แน่นอน สู้การประทานสมบัติยันประเสริฐคือ อริยทรัพย์ ๓ ประการมิได้ พระองค์จึงทรงแสดงธรรม • ประการแก่พระราหุล พร้อมกับโปรดให้จัด อริยทรัพย์ ๓ การบรรพชาพระราหุลกุมารเป็นสามเณร พ่อของลูก-ฟอซอ อ บทบาทของพระเวสสันดรตอนที่ประทานพระราช โอรส พระราชธิดาแก่ชูชก เพื่อเป็นมหาทานบารมีก็ดี หรือก็ไรที่เจ้าชายสิทธัตถะราชกุมารได้เสด็จออกบรรพชา โดยทรงละทั้งพระราชโอรสที่เพิ่งประสูติไว้กับพระชายาก็ดี ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่ผิดวิสัยของพ่อผู้รักลูกโดยทั่วไปมาก เพื่อมุ่งให้ได้โพธิญาณ ซึ่งจะทําให้พระองค์รื้อสัตว์ ขนสัตว์ข้ามไปยังฝั่ง พระนิพพานได้ ะ ทังพระเวสสันดรและเจ้าชาย สิทธัตถะจึงยอมสละได้แม้ พระราชโอรส พระราชธิดา ที่ทรงรักปานแก้วตาดวงใจ ล ทีเดียว ซึ่งในเรื่องนี้ถ้าหากเอาใจของคนธรรมดาทั่วไป มาวินิจชัยก็อาจจะรู้สึกเช่นนั้น แต่ถ้าหากเอาใจของพระ โพธิสัตว์มาวินิจชัย ก็จะสามารถเข้าใจได้เป็นอย่างดี เพราะใจของพระโพธิสัตว์เป็นใจที่กว้างใหญ่ เป็นใจของผู้ ที่สละได้ทุกอย่าง โดยถือว่า เป้าหมายเป็นหลักอุปสรรค ไม่มี ฉะนั้น เพื่อมุ่งให้ได้โพธิญาณซึ่งจะทำให้พระองค์ รื้อสัตว์ชนสัตว์ข้ามไปยังส่งพระนิพพานได้ ทั้งพระเวส สันดรและเจ้ายายสิทธัตถะจึงยอมสละได้แม้พระราชโอรส พระราชธิดาที่ทรงรักปานแก้วตาดวงใจ เปรียบให้เห็นง่ายๆ พ่อที่มิได้อยู่ดูแลลูกทั้งวัน จึงต้องตัดใจออก อย่างเช่น ติวาคม ๒๕๓๘ AP กัลยาณมิตร