นิทานโคบันทวิสาล : หน้า 102/130

คิดว่าไม่ว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่ คงจะคิดแบบเดียว แก่พระภิกษุสามเณร แล้วพราหมณ์ก็ตั้งชื่อโคพระ กันนี้ ลองมาฟังนิทานที่ป้าน้อยจะเล่าให้ฟังต่อไป โพธิสัตว์ว่า “บันทวิสาล” ดูแลรักใคร่โคบันทวิสาลนั้น นี้นะคะว่าจะตรงกับความคิดของพวกเราหรือเปล่า เหมือนบุตรของตน ให้ข้าวยาคูและอาหารน่าง เรามาฟังพร้อมๆ กันเลยนะคะ ในอดีตกาล นอดีตกาล อย่างดี โคบันทวิสาลเติบโต เจริญวัยแล้วคิดว่า “พราหมณ์ผู้นี้รักใคร่ดูแลเราเป็นอย่างดี ด้วย ความยากลำบาก โคตัวอื่น ๆ จะได้รับความสะดวก ทรงพระนามว่า คันธาระ ครองราชสมบัติอยู่ใน สบายอย่างเราไม่มีอีกแล้วในชมพูทวีปนี้ เราควร เมืองตักกศิลา แคว้นคันธาระ ในกาลนั้น จะใช้กำลังพลังงานในตัวของเราที่มีอยู่เป็นค่าเลี้ยง พระโพธิสัตว์ได้ถือกำาเนิดเป็นลูกโค พราหมณ์คน ดูแก่พราหมณ์" หนึ่งได้ลูกโคนมาจากบ้านของทายกผู้ถวายจตุปัจจัย วันหนึ่ง โคบันทวิสาลได้กล่าวกับพราหมณ์ กัลยาณมิตร ๑๐๐ ธันวาคม ๒๕๓๘