ประสบการณ์เกี่ยวกับการทำบุญ : หน้า 91/130

อาศัยคนชักชวนให้ท่า อานิสงส์ก็ลด ลงไป เรียกว่าสะสังชาริกัง นอกจาก นั้นยังเกี่ยวกับการมีศรัทธาเต็มใจท่า ก็มีอานิสงส์มากกว่าการจำใจท่า ราย ที่ป่าเล่ามาข้างต้นนี้ ขนาดท่าาด้วย ความเกรงใจคนชวน ยังมีอานิสงส์ทัน ตาเห็น ถ้าทำด้วยความเต็มใจเปี่ยมล้น คงจะได้รับผลบุญมหาศาลมากกว่านี้ นับเท่าไม่ถ้วน เรื่องที่สอง ที่จะเล่าให้คุณฟังใน เดือนนี้ ไม่เกี่ยวกับผลบุญจากการสร้าง พระประจำตัว แต่เป็นเรื่องประหลาด ที่เกิดขึ้นกับสตรีมีครรภ์ผู้หนึ่ง ในช่วง เวลาก่อนวันตอกเสาเข็มปฐมฤกษ์สร้าง ธรรมกายเจดีย์ ๘ กันยายน ๒๕๓ธะ ที่ผ่านไป เรื่องมีว่า เมื่อวันที่ ©x ตุลาคม ๒๕๓๐ ป่า ไปร่วมงานทอดกฐิน ที่อำเภอฮอด ตอน ชากลับคุณวันชัย สุภกิตย์ ซึ่งเป็น เจ้าหน้าที่ฝ่ายตกแต่งสถานที่ของอาคาร 531 สุขสันโดษ ได้พาป่าไปพบสตรีมีครรภ์ เหมือนคนป่วยหนัก ถ้าได้ไปก็จะสดชื่น รื่นเริง มีความสุข ใจคอ แก่ผู้หนึ่ง เป็นภรรยาผู้จัดการบริษัท เบิกบาน ทำให้ต้องขวนสามีไปทำบุญเลี้ยงพระกันอยู่เป็นประจำ แร่สิกไนท์ อยู่บ้านพักในเหมืองแห่งนั้น ตั้งแต่ตั้งท้องเรื่อยมา (ทางขวามือของทางลงจากเนินเขา) เมื่อเย็นวันที่ ๓ กันยายน พระลูกขายได้มาลา บอกว่าจะ ความจริงป่าให้คนที่ไปด้วยช่วยจดทั้งชื่อ สามีภรรยา ชื่อบริษัทและรายละเอียด ต่างๆ ไว้เรียบร้อย ป่าไม่ได้เอาแว่นตา ไป จึงไม่ได้จดเอง แต่คนจดก็ช่าง กระไรเลย เป็นเดือนแล้วก็ไม่น่ามาส่ง ป่า จึงต้องเล่าให้คุณฟังตามที่ได้ สตรีมีครรภ์ผู้นั้นเล่าว่า ลูกชาย เดินทางไปร่วมพิธีตอกเสาเข็มปฐมฤกษ์สร้างธรรมกายเจดีย์กับหมู่ คณะลัก ๒-๓ วัน ขอให้โยมพ่อโยมแม่อนุโมทนาบุญด้วย ทั้งคู่ไม่ สามารถไปด้วยได้ จึงฝากเงินทำบุญและตั้งใจอนุโมทนา ตอนกลางคืนนั้นเอง ผู้เป็นแม่ได้ฝันเห็นว่า ขณะที่พระลูก ชายนั่งอยู่ในรถปิคอัพ รถกำลังจะวิ่งออกจากบ้านเพื่อไปร่วมงาน บุญนั้นเอง เธอได้เห็นเด็กคนหนึ่งนั่งอยู่ท้ายรถ ในฝันรู้ว่าเด็กคน นั้นคือลูกคนที่อยู่ในท้องของเธอ เด็กหันมายิ้มให้ แล้วบอกว่า “แม่ คนโตอายุยี่สิบกว่าปีของเธอบวชเป็น จ๋า หนูจะไปงานตอกเสาเข็มสร้างเจดีย์กับหลวงพี่หน่อย แม่ไม่ พระภิกษุมาหลายปีแล้วยังไม่ยอมสึก ต้องเป็นห่วงเดี๋ยวจะกลับมาเอง"แล้วเธอก็ตื่นขึ้นไม่ได้คิดอะไรมาก ส่วนคนในท้องเพิ่งอยู่ในครรภ์ได้ 6 เดือน คิดว่าคงฝันเพราะใจกังวลที่เห็นพระลูกชายมาลาเมื่อเย็นวันวาน มีอาการแพ้ท้องที่แปลกมาก คือขอบ มาแปลกใจเอาก็ตอนเข้า เมื่อลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวัน ทําอาหารไปเลี้ยงพระที่วัดอยู่เสมอ ถ้า ตามปกติ ท้องที่เริ่มอุ้ยอ้ายเพราะเด็กโตตั้ง 5 เดือนแล้ว กลับยุบ ไม่ได้ไป จิตใจจะห่อเหี่ยวไม่มีเรี่ยวแรง แห้งหายไป เหมือนคนตัวเปล่า เด็กที่เคยดิ้นก็ไม่มี ร่างกายเบา กัลยาณมิตร ธนวาคม ๒๕๓๘