ความรู้และการเกิดใหม่ : หน้า 81/130

หนังสือพิมพ์เมื่อเร็วๆ นี้ มีบุคคล สำคัญของประเทศท่านหนึ่ง นับถือ กันว่าเป็นปราชญ์หลายสาขา มีความ รู้แตกฉานหลายอย่าง (ความรู้ทางโลก) ถึงแก่กรรม ลูกสาวเห็นพ่ออยู่ในบ้าน นั่นแหละ เป็นเงารางๆ ยังยิ้มให้ใน ขณะที่ลูกเอาเบียร์มาวางเช่นให้ข้างที่ ไว้ศพ เพราะขณะมีชีวิตต้องดื่มทุกวัน ลักษณะที่เห็นอย่างนี้ จะเรียกว่า ไปเกิดในภพที่ดีได้ยังไง ถ้าให้เรียก ชื่อว่าเกิดเป็นอะไร ก็เรียกว่าเกิดเป็น อสุรกายชั้นดี อยู่ในบ้าน เหมือนที่ป้า เคยเล่าถึงอดีตแม่ทัพเรือท่านหนึ่งถึง แก่กรรมไปราว ๒๐ ปี ด้วยใจเป็นห่วง อดอยากต่อไปนานแสนนาน... ในกรณีดังที่เล่ามานี้ ป้าก็ตอบไปว่า “พวกความรู้ท่วมหัว ภรรยาซึ่งมีอายุน้อยกว่าถึง ๒๐ ปีก็ เอาตัวไม่รอด เป็นมิจฉาทิฏฐิ หนูอย่าไปสนใจ เลียเวลา ทำ ให้เรา เกิดเป็นอสุรกายอยู่ในบ้านเช่นเดียวกันนี้ ท้อแท้หมดกำลังใจไปเปล่า เราจะบอกบุญใคร ไม่ต้องให้คนพวก หลานสาวอายุ ๓ ขวบ คุยกับผู้ตาย นี้รู้เรื่อง ปล่อยคนเหล่านี้ไปตามเรื่องตามราวของเขา ไม่ต้องเสีย ทุกวัน ถ้าเกิดในสภาพดังกล่าว เวลาเป็นห่วง คนมีบุญกำลังคอยเราอยู่เยอะแยะไป ให้รู้จักเลือก อาหารของพวกเขาคือของที่มีผู้นำมา ถ้ามีใครมาว่าต่อหน้าว่า เราบ้า เราก็จงยอมรับ ตอบเขาว่า ใช่ เซ่นไหว้ ถ้าไม่มีใครทำให้ก็อดอยาก ชั้นบ้าเรื่องอยากได้บุญ บ้าบุญแล้วชั้นมีความสุข ขอให้ชั้นได้บ้า เกิดอย่างนี้จะดีอย่างไร ยามมีชีวิตอยู่ เถอะ คนอื่นๆ เขาก็บ้าเหมือนกันทั้งนั้นแหละ บางคนบ้าแต่งตัว เสียแรงร่ำรวยมากมาย แต่ทานไม่ได้ บ้าซื้อของ บ้าหาเงิน บายศ บ้าอำนาจ บ้าชื่อเสียง บ้ายอ บ้าการ ท่า ศีลไม่รักษา ภาวนาไม่เจริญ พนัน บ้าสุรา บ้าเที่ยว บ้าผู้หญิง บ้าร้อยแปด บ้ากันทั้งนั้น บ้า เสบียงเดินทางในปรโลกจึงไม่มี ให้มี อย่างนั้นทำไมเขามีสิทธิ์บ้า ไม่มีใครว่า ทั้งที่ความบ้าของเขา ความรู้เชี่ยวชาญที่สาขา ผู้คนนับหน้า บางทีทำ ความเดือดร้อนให้คนอื่นเยอะแยะ บ้าอย่างชั้น ไม่ทำ ให้ ถือตา มีชื่อเสียงคับพิา ก็ไม่ช่วยชีวิต หลังจากตายแล้วให้สุขสบาย ความรู้ ท่วมหัว เอาตัวไม่รอดแท้ๆ แม่ค้า ขายขนมครก อ่านหนังสือไม่ออก แต่ น่าขนมครกของตนใส่บาตรพระวันละ รูปเดียวไม่ได้ ตายแล้วยังได้เกิดใน สภาพเทวดา มีอาหารทิพย์ สมบัติทิพย์ ติด ตัวไปกินไปใช้ของตนเอง ไม่ต้อง พึ่งคนข้างหลังเอาของมาเช่นให้ เพราะ พวกลูกหลานเป็นมนุษย์ อายุมีจำกัด ไม่เกินร้อยปีก็พากันตายหมดแล้ว ส่วน ตนเองอายุยืนเป็นหมื่นเป็นแสนปี ต้อง ใครเดือดร้อน เพราะไม่ได้เบียดเบียนเอารัดเอาเปรียบใคร ไม่ บังคับใคร ใครมีศรัทธาก็ทำ ไม่มีก็แล้วไป ทำไมต้องมาว่า แล้ว ไอ้พวกคนว่านั่นน่ะ มันก็ไม่เคยยอมทำ บุญสักราย ยังแบกบาป กั้นบุญตนเองและคนอื่นด้วยการว่าซะอีก หรือว่าคุณเป็นคนบ้า ประเภทชอบว่าคนอื่นล่ะ” ป้าก็พูดแนะนำ ไปอย่างนี้เลย แต่ไม่ล้มให้ข้อคิดว่า ถ้าคน เหล่านั้นเป็นคนพาล ก็อย่าไปเสียเวลาต่อล้อต่อเถียง ให้หลีก เลี่ยงไม่ต้องพูดจาด้วย ถ้าไม่ว่า เป็น อย่าให้ค่าพูดของคนพาลมา เป็นใหญ่ในใจเรา ให้เอาแต่ค่าพูดของบัณฑิตเท่านั้นมาเป็นใหญ่ ถ้าจะคิดฟังว่า พูดของคนพาลแล้ว ชาตินี้จะไม่มีวันมีความสุขได้ เพราะคนพาลจะเห็นเรื่องต่างๆ ตรงข้ามกับความเป็นจริง เลย เสมอ - /๗๙ \ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๘ V