การประชุมและการศึกษานิสัยคน : หน้า 96/130

ซากดวงในลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก อยากว่า สองอย่างนี้คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกัน ส่วนมาก คนอยากเตือนบีไม่ค่อยเยอะ แต่อย่างน้อยก็ยังมีแม่คน หนึ่งหล่ะ เบื่อปวารณาเสร็จ ก็นั่งเป็นวงกลมให้พี่ภันเต (อายุมากกว่าเรียก กันเต) ๑ คน มาบอกข้อดี ข้อเสีย นุ่นเคยอ่านหนังสือ เขาบอกว่า หมู่คณะจะอยู่ได้นานต้อง ประชุมกันบ่อยๆ (แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน ถ้าประชุมไป ทะเลาะไป) และมีหนังสือเล่มหนึ่งที่นุ่นชอบมาก เป็นเรื่อง เกี่ยวกับการศึกษาคน ในเล่มนี้เขียนว่า อย่าไปดูโหงวเฮ้ง ลักษณะหน้าตาท่าทางภายนอกอย่างเดียว ต้องศึกษานิสัย ใจคอที่อยู่ลึกๆ ในใจ ที่เขาพยายามปิดไว้ด้วย และดูคน ต้องดูนานๆ เพราะบางคนเก็บความรู้สึกได้นานและเก่ง จนเราดูไม่ออก จึงอย่าไปไว้ใจคนง่าย และอย่าระแวงมาก จนเกินไป ล้าระแวงมากอาจทำให้เสียมิตรได้ ถ้าไว้ใจ คนง่ายก็เป็นภัยแก่ตัว ส่วนเรื่องความลับนี่ไม่ควรบอกใคร เลย โดยเฉพาะผู้หญิง เพราะน้อยคนนักที่จะเก็บความลับ ได ส่วนบากชอบเผลอที่วงน้ำชา ไม่ก็คุยไปคุยมาหลุด หมดเลย บางคนหลอกถามง่ายด้วย วกกลับมาเรื่องข้อดี-ข้อเสียของนั่นดีกว่า ข้อดีก็มี ขยันรับบุญ ยิ้มแย้มแจ่มใสมากขึ้น ข้อเสียมีขี้น้อยใจไป หน่อย รู้สึกดีใจเล็กน้อยที่ปรับตัวได้ดีขึ้น ช่วยเหลือตัวเอง ได้มากขึ้น (แต่ยังขี้เกียจท่า อยู่ดี) แม้ว่าตอนแรกๆ กวาด พื้นจนมือพองไปบ้าง ซักผ้าแล้วได้แผลถลอกที่นิ้ว และ เปียกน้ำไปทั้งตัว มือนุ่นตอนนี้ยังกับมือคนทำ งานเลยค่ะ ผิวคล้ำขึ้น สิวเยอะขึ้นด้วย ตอนนี้ข้อมือมีแรงมากกว่า เดิมค่ะ ตอนแรกที่เพิ่งฝึกซักผ้าใหม่ๆ พอซักเสร็จไม่มีแรง บิดผ้าเลย ต้องเรียกพี่ๆ เพื่อนๆ ให้ช่วยทุกที พอฟิกไป เรื่อยๆ แรงข้อมือก็เริ่มมากขึ้น จึงปิดผ้าเองได้ ทุกอย่าง ต้องใช้เวลาเหมือนกันนะคะจึงจะดีขึ้น นั่นก็งงเหมือนกัน ว่า ทำไมเมื่อก่อนข้อมือไม่มีแรง อาจจะเป็นเพราะได้แต่ ถือหนังสือ กระเป๋า เขียนหนังสือ วาดรูป (อยากถามแม่ กัลยาณมิตร(12) สนาม ๒๕๓๔