ความเชื่อและประเพณี : หน้า 64/118

ความเชื่อและประเพณี 1184 : สำพา สกุนะสิงห์' ATM : 81ภาสท หน ผู้เขียนสังเกตว่า ปัจจุบันคนในเมืองหลวงก็ดี ในเมืองใหญ่ๆ ก็ดี ได้ละเลยทอดทิ้งขนบ ธรรมเนียมประเพณีเดิมของไทยเสียเป็นส่วนมาก ตลอดจนไม่ทราบที่มาของพิธีกรรมต่างๆ เกี่ยวกับวัฎจักรซีริตซึ่งปฏิบัติสืบกันมา ผู้เขียนมีความปรารถนาอยากให้อนุชนรุ่นลูกหลานได้ หันมาสนใจศึกษาประเพณีไทย อันเกี่ยวข้องกับวงจรชีวิตของทุกคน อนึ่ง ประเพณีมากมายเกิดจากภูมิปัญญาชาวบ้าน การได้ศึกษาประเพณีจึงเท่ากับได้ ศึกษาภูมิปัญญาชาวบ้าน อันทำให้เราเห็นเราเข้าใจวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ความเชื่อ พิธีกรรม อันเกี่ยวกับความเชื่อของคนในสังคมสมัยก่อน อันที่จริงความเชื่อแต่ละคน แต่ละท้องถิ่น แม้ อยู่ในประเทศเดียวกันก็อาจแตกต่างกันออกไป ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับหลายสิ่งหลายอย่างประกอบกัน อาทิ เช่น ความรู้ความเข้าใจ การถ่ายทอดจากบรรพบุรุษ ประสบการณ์ ค่านิยม สิ่งแวดล้อม ดังนั้นเราจะถือว่าความเชื่อของผู้ใดถิ่นใดผิด หรือเป็นสิ่งไม่ถูกต้องไม่ได้ เพราะความเชื่อเป็น สิ่งที่เปลี่ยนยาก ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับทัศนคติ ประสบการณ์ ความฝังใจที่ถูกถ่ายทอดกันมานาน ดังนั้น ผู้อ่านฟังใช้ภูมิปัญญาของตนพิจารณาเองเถิด ผู้เขียนหวังให้การเขียนของผู้เขียนครั้งนี้ เป็นเสมือนเครื่องมือใช้เปรียบเทียบประเพณี และพิธีกรรมสมัยเก่ากับสมัยใหม่ เพื่อจะได้พิจารณาว่าประเพณีใดควรละทิ้ง ด้วยไม่เหมาะกับ กาลสมัย ประเพณีใดควรอนุรักษ์ไว้หรือประเพณีใดควรรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ จะได้ช่วยกันเผยแพร่ เพื่อจรรโลงความเป้นไทยให้คงอยู่ตลอดไป ก75/กิด ต3 เม^อเลประพณิก3 กัลยาณมิตร/ 7 มกราคม ๒๕๓๙