กำเนิดคน : หน้า 66/118

จะกล่าวกลอนถึงกำเนิดคนทั้งหลาย เมื่อแรกเข้า รร บรรยาย ว่าอ้ายผีแลนร้ายบนปลายไม้ กลางคืนปันรูปหัวเราะ ก แล้วหยิบหยิกบีบบี้มีเอาล่าได้ มื่นแล้วมื่นเล่าเฝ้าริกไป เอานั่นนี่ใส่ให้ครบครัน คืนหนึ่งฝันอยู่ปลายไม้ ยังมีสัตว์อยู่ในนรกนั่น ทนทุกข์เวทนาสากรรจ์ ครั้นลิ้นกรรมท่าวนั้นก็พ้นทุกข์ จุติจากเทศเปรตอสุรกาย วุ่นวายวิ่งมาหาความสุข จะไปสวรรค์มิทันจะพ้นทุกข์ ผีปั้นมันจึงสุกเข้าในครรภ์ “ผีปั้นรูป” นั้น จะมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร ยังไม่ปรากฏในหนังสือเล่มใดกล่าวบรรยายไว้ ผู้เขียนเคยได้ยินแต่ว่า เด็กคนใดเกิดมาแล้ว หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว หรือพิการ หรือทั้ง พิการและหน้าตาน่าเกลียด ผู้ใหญ่ก็มักพูดว่า “โถ หน้าตาราวกับผีปั้น” ซึ่งคนสมัยก่อนก็มัก พูดถึงเด็กที่หน้าตาน่าเกลียดว่า “ผีนั้น” มา เช่นกัน ดังปรากฏในบทเสภาชุนช้างขุนแผน ตอนกำเนิดขุนช้าง ที่แม้แต่นางเทพทองก็ไม่ พอใจหน้าตา น างบุตรชายผู้มีหน้าอัปลักษณ์ จนไม่อยากอุ้มๆ และด่าว่าอยู่เสมอ เช่น “พุดลูกบัดสีเหมือนผีผื่น หัวล้าน ในครรภ์ดังวงเดือน เสียแรงอุ้มท้องประคองมา ชกโคตรแม่อายหมาขี้เรื้อนเมื่อน หรือ “1.. อ้ายผีโลนที่ มีโลนที่ไหนมื่นใส่มา ไม่มีใจ จะใครบ้าอุ้มชู เหมือนค่างครอกหลอกกูดูขายหน้า ทําตาบ้องแมวแมวกินปลา อ้ายตายห่าด่าแช่งไม่อั้นวัน" กัลยาณมิตร ณ ณ." แม้ชาวบ้านเมื่อเห็นขุนช้าง ก็ค่อนแคะ “เด็กอะไรหัวลอนกลอนสุดใจ แลไปหมือนหนึ่งหลอกบอกเพื่อนกัน จะว่าค่างฤาลิงวิ่งมาเกิด อ้ายผีนอกละเมิดที่ไหนปั้น” เด็กบางคนเกิดมาหน้าตาน่ารัก สวยงาม ผู้ใหญ่ก็มักชมว่า “รูปงามราวกับหุ่นปั้น” บ้าง “งามประหนึ่งหล่อเหลา” บ้าง คราวนี้ไม่มีค่า ว่าผี” บางทีก็ชมว่างามราวกับเทวดาเขียน ภาพ หรือสร้าง หรืองานเทียบเท่าเทวดา นางฟ้าไปเลยก็มี ดังปรากฏในวรรณคดีไทย หลายเรื่อง เช่น อุณรุท สังข์ทอง พระอภัยมณี เป็นต้น, ในเรื่อง พระอภัยมณี ของสุนทรภู่ ก็ กล่าวขมรูปร่างพระอภัยมณี ศรีสุวรรณ ว่า “มีโอรสสององค์ล้วนทรงลักษณ์ ประไททักตร์เพียงเทพเลขา หรือบทชมพระอุณรุท “งามละอองผ่องผิวสารพางค์ พระรูปร่างเทียมเทวกุมาร” ตั่งหนึ่งรูปทองทิพมาศ เทเวศชาญฉลาดหล่อเหลา ทักตรางามพร้อมกล่อมเกลา สารทัดพริ้งเพราวิไลวรรณ” หรือขมนางศรีสุดา ธิดาเมืองโรมราช 6 พิมพ์พักตร์เพียงอัปสรสวรรค์ ชื่อศรีสุดาดวงจันทร์ ผิวพรรณผุดผ่องดั่งทองทา หรือขมนางรจนา ธิดาท้าวสามล “น้องนุชสุดท้อง อรจนา โสภาเพียงนางในสวรรค์” แม้บทขมนางพิมพิลาไลยก็ว่า 3 มกราคม ๒๕๓๗ " รูปกายงามยิ่งพริ้งเพรา ทรวดทรงส่งศรีไม่มีแม้น อรชรอ้อนแอ้นประหนึ่งเหลา”