สานยืนมองหอนาฬิกากลาง : หน้า 105/118

สานยืนมองหอนาฬิกากลาง เรื่องนี้ แล้วหาเมียสักคน มีลูก ราวกับนัก เลี้ยงลูกสักคน ลองคน ชีวิตนาย ผง เมืองอยู่นาน ท่องเที่ยวจากเมืองอื่นที่เมื่อมาถึง จะได้ไม่ว่างมาคอยคิดถึงเรื่องไม่เป็น “ระเริงนคร” แล้ว จะต้องพากันมา ชมหอนาฬิกากลางเมืองแห่งนี้ แต่ เขาไม่ใช่นักท่องเที่ยว ผสานเป็น ชาวเมืองนี้โดยกำเนิด เขาเห็นหอ นาฬิกานี้มาตั้งแต่จ่าความได้ จน เรื่อง” คลชาติยอกย้อนเอาจนผสาน ได้แต่ถอนใจ ไม่มีใครเข้าใจเขาเลย เขาสังหรณ์ใจว่านาฬิกาเรือนนี้ อาจ เป็นสัญญาณเตือนภัยอะไรบางอย่าง “ระเริงนคร” ระเริงนคร ขยายตัวอย่างรวด เร็ว พร้อมกับปัญหานานัปการที่ทับ ถมพอกพูนให้ต้องแก้ไขไม่เว้นแต่ละ วัน ปัญหาอาชญากรรม เศรษฐกิจ ปัญหาจราจร ปัญหาสังคม และอีก มากมาย รวมทั้งโรคระบาด ที่คร่า ชีวิตขาวเมืองไป เหมือนใบไม้ร่วง บัดนี้เวลาผ่านไปจนเขามีอายุจะ 370 ที่จะมาเยือนเมืองของเขาในอนาคต “โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง"ภาษาสวย ปีในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่ค่า ถาม มากมายที่เกิดขึ้นในใจเขาเกี่ยวกับ หอนาฬิกาแห่งนี้ ก็ไม่เคยจางจาก ใจเลย เขาพยายามค้นหาค่า ตอบ เป็นแน่ ในท้วงคิดคำนึงของผสาน ด้วยการถามจากคฟันอย่าคายาย ประวัติศาสตร์หน้าหนึ่งของเมืองนี้ ก็ไม่ได้ความกระจ่างใดๆ ว่าเหตุใด นาฬิกาเรือนนี้ จึงนับเวลาถอยหลัง มีเวลาให้นับถอยหลังได้ *๐๐ ปี ถึง วันนี้ เหลือเวลาให้มันนับถอยหลัง ได้อีกเพียง ๒๔๗ ปีเท่านั้น เมื่อมัน นับถอยหลังครบ ๕00ปีแล้ว จะ เกิดอะไรขึ้น? ปริศนานี้ท่าให้ผสาน มีชีวิตอยู่ด้วยความกระวนกระวายใจ ราวกับนั่งมองระเบิดเวลาที่กำลัง ท่างาน “นายไม่คิดจะช่วยฉันหาคำ ตอบบ้างหรือ?” ผสานถามดลชาติ เพื่อนรัก บันทึกว่า แต่เดิมเมืองนี้ชื่อ “เทพ- นคร” นครแห่งเทพบุตร เทพธิดา นครแห่งความสุข ความสงบ เมื่อ เวลาผ่านไป เทคโนโลยีล้ำสมัย ความเจริญก้าวหน้าหลั่งไหลจากโลก ตะวันตก ท่าให้เทพนครมีสีสัน มากขึ้นมากขึ้น และเริ่มจัดจ้านจน แสบตา เมื่อสถานรื่นรมย์ แหล่ง อบายมุขมากมายมุดขึ้นราวดอกเห็ด ความสงบเย็นเริ่มจางจากไป มีแต่ ที่ช่วยกันตั้งขึ้นเพื่อเรียกเจ้าโรคร้ายนี้ ท่าให้ผู้ได้รับเชื้อ ไม่อาจต้านทาน ต่อเชื้อโรคแม้เพียงน้อยนิด “นี่ไง สัญญาณอันตราย” ผสานร้องลั่น อยู่ในใจ หากชาวเมืองยังไม่ยอม เปลี่ยนแปลงวิถีการดำเนินชีวิต ระ เริงนครคงกลายเป็นเมืองร้างสักวัน วันนี้เป็นวันอีกวันหนึ่งที่ผสาน มายืนมองหอนาฬิกา ด้วยใบหน้า สงบนิ่ง มีเพียงแววตาเท่านั้นที่รู้ว่า เขากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ถ้า ความคิดซองเขาเป็นจริง เขาจะ ช่วยเหลือญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงและ ชาวเมืองนี้ได้อย่างไร รื่นเริง บันเทิงใจ ความสนุกสนาน อย่างเร่าร้อน จนกลายเป็นสัญลักษณ์ ผสานเดิน เข้าไปใกล้หอนาฬิกา ผานสวน ของเมืองไปแล้ว ผู้คนจากเมืองอื่นๆ สาธารณะใกล้เช้าไป เขาเห็นประตู “เรื่องนาฬิกาบ้าๆ กลางเมือง นะเหรอ สานเอ๊ย! เลิกคิดเถอะว่ะ เมื่อต้องการความบันเทิงใจมักจะนึก ทอนาฬิกาแง้มอยู่ จึงถือวิสาสะเดิน ถึงที่นี่ เดินทางหลั่งไหลเข้ามาแสวง เข้าไปสํารวจ ภายในดูมืดสลัว ฉันได้ยินนายพูดถึงเรื่องนี้ ตั้งแต่ หาความสุขในแบบที่ตนต้องการ สกปรกรกรุงรัง ผลานรู้สึกหวาด ๆ เราเรียนอยู่ชั้นประถม จนถึงวันนี้ หลงใหล ติดใจ ในแสงสีที่อ้างว่า อยู่ไม่น้อยที่เข้ามาอยู่ใ ยในห้องโบราณ ลูกขายคนเล็กของฉันมันเรียนมัธยม ดิวิไลซ์ ทิ้งป่าเขา นาข้าว เข้า ต้นแล้วนะโว้ย ฉันว่านายเลิกคิดถึง เมืองใหญ่ พร้อมขนานนามใหม่ว่า อันอับทึบเช่นนี้ ซึ่งแตกต่างจาก ภายนอก ที่ได้รับการดูแล ซ่อมแซม มกราคม ๒๕๓๙ 0 กัลยาณมิตร