การสร้างบุญและการเตรียมตัวสำหรับชีวิตหลังความตาย : หน้า 69/118

จากความทรมา111รงจํา โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทบ) าท4119 ร า ย บ ป ร า ย บ า ง มี ดือนนี้เปลี่ยนปี พ.ศ. เป็น ๒๓๙ แล้ว เวลาเดินทางรวดเร็วเหลือเกิน บีเปลี่ยนใหม่ แต่ร่างกายของเรา กลับเก่าลงไป คือแก่ขึ้นอีก ๑ ปี ย่อมต้องอ่อนแอร่วงโรยมากกว่าเดิม จะมีอยู่ก็เรื่องจิตใจที่เราสามารถ ทำให้เข้มแข็งกว่าเก่าได้ อยู่ที่ว่าจะทำท่าหรือไม่ทำเท่านั้น การทำจิตใจให้เข้มแข็งหมายถึงความเข้มแข็งในเรื่อง สร้างบุญกุศลให้เป็นบารมีติดตัว เพราะการขึ้นปีใหม่ หมายถึงเวลาตายใกล้เข้ามาอีกปีหนึ่ง มัวประมาทอยู่ ไม่ได้ ต้องรีบกอบโกยเสบียงบุญติดตัวไปให้มากที่สุด จึงจะเรียกว่าเป็นคนฉลาด ข้าพเจ้ามีข้อคิดอย่างนี้ในปีใหม่ทุกปี และก็ใคร่เรียนเชิญท่านผู้อ่านคิดอย่างเดียวกันด้วย เพราะเรา เป็นคนมีบุญเก่ามามาก ทำให้ได้เกิดมาพบท่านเจ้าคุณหลวงพ่อทั้งสอง คุณยายอาจารย์และหมู่คณะ ทำให้ ได้มีโอกาสสร้างบุญสร้างบารมี ทั้งท่าทาน ถือศีล และภาวนา คิดดูเถิด ถ้าเราไม่มีโอกาสพบกัลยาณมิตร เหล่านี้ หรือพบแล้วไม่มีศรัทธา เราคงจะเสียเวลาปีหนึ่งๆ ไปอย่างเปล่าประโยชน์ ชีวิตอยู่ไปวันๆ อย่าง ไม่มีเป้าหมายของชีวิต อาจจะอยู่สุขสบาย มีกินมีใช้ มีเกียรติยศชื่อเสียง ได้รับการยกย่องสรรเสริญ ตาม ตำแหน่งสมมุติ แต่เมื่อวันตายมาถึง คงต้องว้าเหว่จับใจ เพราะชีวิตใหม่ในปรโลก เป็นชีวิตที่ต้องเดินทาง คนเดียวตามลำพัง บุญเก่าก็ใช้หมดไปแล้ว ไม่มีบุญใหม่ไปเป็นเพื่อนด้วย โดดเดี่ยวเดียวดาย ขาดที่พึ่งไร้ ญาติขาดมิตร การเดินทางไปสถานที่ต่างๆ ในโลกนี้ เมื่อต้องไปคนเดียวตามลำพัง เรายังรู้สึกเหงาหงอย กัลยาณมิตร ........... มกราคม ๒๕๓๙