การพัฒนาตนเองและการสร้างบารมี : หน้า 82/118

ซิ ไกลวงโปีแ วันเวลาผ่านไปในแต่ละวัน ความเปลี่ยนแปลงไม่ว่า คน สัตว์ สิ่งของ ล้วนแล้วแต่ตั้งอยู่ในความไม่แน่นอน เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา แต่สิ่งที่จริงแท้แน่นอนมีอยู่ ตลอดเวลา ไม่ผันแปรไปตามไตรลักษณ์ นั่นคือพระธรรม กายที่มีอยู่ภายในตัวของเราเอง ซึ่งยังคงอยู่เป็นที่พึ่งที่ ระลึกของเราตลอดกาล ตราบเท่าที่เราสามารถหยุดใจ ของเราให้นิ่งแน่นในกลางได้ แม่อยากให้หนูทบทวนชีวิตที่ ม่านมาว่ายังขาดคุณธรรมใดบ้าง ควรปรับปรุงตนเองอย่างไร ไม่มีใครเกิดมาแล้วจะ ก©6 ไปได้ทุกอย่าง เราเกิดมา เพื่อเดิมข้อบกพร่องของตนเอง เพื่อเสริมสร้างบารมีให้ตัว เราก้าวเดินไปอย่างอาจหาญปราศจากอุปสรรค ในเส้น ทางที่ตรงเป้าหมายชีวิต หมั่นขึกฝนตนเองให้ดีขึ้น ขิก การอยู่ร่วมกัน การรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น การหัน หน้าคุยกันเมื่อมีปัญหาขัดแย้งกัน อย่างที่พวกหนูไต๋ท่ากัน นั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง เป็นการแสดงความจริงใจในการ ปรับปรุงข้อบกพร่องของตัวเราเอง และเพื่อนๆ ในหมู่ คณะให้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข การเปิดใจคุยกัน จะ ทำให้หายขุ่นข้องหมองใจ เนื่องจากความเข้าใจที่แตกต่าง กัน ต่างฝ่ายจะได้ปรับเข้าหากันอย่างพอดีๆ ก็คล้ายกับ การปรับเข้าทาทางสายกลาง โดยลดทิฏฐิมานะลงมาคน ละครึ่งทาง มาพบกันตรงกลางของความพอดี ในการยอม รับซึ่งกันและกัน อย่างที่แม่ได้ยินหลวงพ่อท่านปรารภขึ้นว่า ทางสายกลางมี ๒ ทางคือ ทางโลก กับทางธรรม ไม่ถึง หรือไม่หย่อนเกินไป ไม่ว่าจะเป็นทางโลกหรือทางธรรม ชีวิตทางโลกไม่ใช่สิ่งที่น่าเบื่อน่ากลัวอย่างที่หนูเข้าใจ ถ้าเรารู้จักดำรงตนอยู่บนทางสายกลางให้เป็น ควบคู่ไป กับชีวิตทางธรรมที่จะแสวงหาเส้นทางสายกลางภายใน ไป ความหลุดพ้นจากความทุกข์อย่างสิ้นเชิง เพียงแต่ชีวิต ทางโลกเป็นสิ่งที่พลาดได้ง่าย เพราะมีสิ่งที่หลอกล่อให้เรา ไปหลงติด เสียเวลาเสียการเดินทางไปสู่เป้าหมายชีวิตที่ ถูกต้อง แม่ถึงว่าหนูคิดถูกที่ตัดสินใจเป็น น.ร.อภิญญาแต่ ยังเยาว์วัย ได้ใช้ชีวิตที่ลัดตรงสู่เส้นทางสายกลางได้อย่าง รวดเร็ว เพียงแต่อดทนขึกฝนตนเองต่อการอยู่ร่วมกันเป็น หมู่คณะ ต่อชีวิตความเป็นอยู่ทางธรรม ลูกก็จะสามารถ กัลยาณมิตร /T. พัฒนาตนเองให้เป็นอยู่อย่างมีความสุข ได้ศึกษาวิชชา ธรรมกายอย่างเต็มที่ ได้ทำ ทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ทำ หน้าที่ของกัลยาณมิตรของโลก ซึ่งเป็นปณิธานของ น.ร. อภิญญาทุกๆ คน แม่ขออนุโมทนาบุญต่อลูกๆ และ น.ร. อภิญญาทุกคน แม่ได้มาร่วมงานบุญใหญ่ทุกงานแหละจ้ะ งานกฐิน ที่ผ่านมาก็เช่นเดียวกัน พลาดไม่ได้หรอกจ้ะ งานบุญใหญ่ๆ อย่างนี้ และงานธุดงค์ปีใหม่ในปีนี้เช่นกัน แม่เตรียมตัว ยู เตรียมใจก่อนหน้านั้นแล้ว งานมหาทานบารมี เช่น การ สร้างธรรมกายเจดีย์ สร้างองค์พระประจำ ตัว และล่าสุด การสร้างวิหารหลวงพ่อวัดปากน้ำ แม่ได้ยินหลวงพ่อท่าน เทศน์ถึงเรื่องบุญว่า เมื่อเราได้ทํา บุญอย่างต่อเนื่องโดยไม่มี เงื่อนไข ท่อธารบุญก็จะใหญ่ขึ้น ๆ สามารถดึงดูดทรัพย์ สมบัติที่มีอยู่ในโลก ซึ่งเป็นของกลาง บุญมากอุปสรรคก็ จะน้อยลงตามลำดับของบุญ บุญน้อยอุปสรรคก็จะมากขึ้น ในส่วนละเอียด ท่อธารบุญก็จะดึงสายสมบัติมาติดอยู่ใน กลางของเราให้ไว้สร้างบารมีได้อย่างสบายๆ ในส่วนหยาบ ทรัพย์สมบัติหยาบที่เราหามาได้ก็จะบังเกิดขึ้นตามกำลังบุญ อุปสรรคที่มองเห็นในกลาง คือกิเลสธรรมดา ที่ขัดสาย สมบัติในกลางให้กระจายหลุดหายไป ต้องอาศัยกำลังบุญ ที่เป็นดวงบุญใหญ่ใสสว่าง ดึงดูดทรัพย์สมบัติกลับมาให้ ติดในกลางใหม่ หลวงพ่อได้ให้โอกาสพวกเราได้ทำ บุญใหญ่ เพื่อให้โต้กําลังบุญที่ใหญ่พอที่จะทําลายอุปสรรคต่าง ๆ ใน วิถีทางสร้างบารมี กำลังบุญนั้นต้องเป็นมหาทานที่ใหญ่ยิ่ง จริงๆ อย่างเช่น การสร้างธรรมกายเจดีย์ สร้างองค์พระ ประจําตัวเพื่อประดิษฐานในธรรมกายเจดีย์ และสร้าง วิหารที่ประดิษฐานองค์หลวงพ่อวัดปากน้ำที่เป็นทองคำเพื่อ ให้คนทั่วโลกได้มาเห็น มากราบไหว้บูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่ง ใหญ่ของโลก เป็นมรดกให้แก่อนุชนรุ่นหลัง และเพื่อเป็น กำลังบุญให้พวกเราได้ไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม สมดังมโน- ปณิธานของหลวงพ่อ มกราคม ๒๕๓๙ รักและคิดถึงลก