การเดินทางในปรโลกและการมีบุญติดตัว : หน้า 70/118

ใจหายๆ แต่เมื่อถึงจุดหมายหรือเมื่อได้กลับบ้าน ยังมีความอบอุ่น ใจคอยอยู่ แต่การเดินทางในปรโลก ไม่ได้กลับหลังอีกเลย ต้อง เดินหน้าไปตลอดกาลอันยาวนาน ถ้าไม่มีบุญ ไม่มีบารมีไปเป็น เพื่อนตามอุปถัมภ์แล้ว ย่อมพบแต่ความยากลำบากเหลือคณานับ ดังนั้นในขณะยังมีลมหายใจอยู่จึงจาเป็นอย่างยิ่งต้องเก็บเสบียง บุญติดตัวไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้ อย่ามัวสนใจคนที่ขัดขวาง คัดค้าน เพราะเขาเหล่านั้นเป็นคนขาดทุนย่อยยับอยู่แล้ว เราจะ ไม่ยอมโง่ขาดทุนตามเป็นอันขาด คนมีบุญเป็นกำาไรติดตัว เมื่อจากโลกนี้ไปมีบุญเป็นเพื่อน เดินทาง ย่อมได้พบสิ่งดีงามตามกำลังบุญเสมอ ข้าพเจ้ามีตัวอย่าง เล่าให้ฟังสัก ๒ ราย รายแรกนั้น เมื่อวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน เธ๕๓๘ อาจารย์ผจญ ชุ่มเชื้อ อยู่วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสาคร เล่าเรื่องมาให้ฟังทาง โทรศัพทวา คนมีบุญเป็นก๋าไรติดตัว เมื่อจากโลกนี้ไปมีบุญ เป็นเมื่อนเดินทาง ย่อมใต้ทบสิ่งดีงาม ตามก่าลังบุญเสมอ เขาก็บอกว่าเขาใกล้จะตายแล้วจริงๆ เพราะเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย ยมทูตมาจับตัวยังงี้ แสดงว่าได้บุญ ผมพิจารณาแล้วจะชวนสร้างพระธรรมกายประจำตัว คนเจ็บก็คง จากการสร้างเจดีย์ที่ผมชวนไปมั่งรึเปล่า “คุณป้าครับ ผมมีเพื่อนบ้านที่พอรู้จักกันอยู่คนหนึ่ง เมื่อไม่ นานมานี้ผมเห็นเขาชืดเชียวมากเหมือนคนใกล้ตาย ผมถามเขาดู ไม่มีกำลังทรัพย์ทำบุญ ผมก็บอกว่าหมู่คณะของเรากำลังสร้าง พระเจดีย์ใหญ่ที่สุดในโลกขั้นมา ผมจะให้เงินเขา 900บาท เพื่อ ให้ทำบุญติดตัวไป เขาจะทำบุญเพิ่มร่วมด้วยอีกเท่าไหร่ก็ได้ คน เจ็บนำมาทำด้วย 40บาท ผมให้เขาตั้งใจอธิษฐานให้ดี แล้วผมก็ นำเงิน ๑๐บาท มาทำบุญที่วัดสร้างธรรมกายเจดีย์ในชื่อเขา อีกไม่กี่วันต่อมาเขาก็ตายไปครับ ไม่นานนัก คนทางบ้านเขา มาเล่าให้ผมฟังว่า คนตายมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง หนีออกจากบ้าน ไปมีอาชีพโสเภณีอยู่ถึง ๑๓ ปีแล้ว โดยทางบ้านตามไม่พบว่าอยู่ ครับป่า” ข้าพเจ้าตอบรับว่า “ป้าว่าต้อง ได้บุญเรื่องนี้ไปแน่นอน เพราะตอนที่ คุณไปชวนเขานั้น คนเจ็บรู้ตัวดีแล้ว ว่าต้องตายเร็วๆ นี้ พอตายลง ย่อม ว่าการทำบุญครั้งสุดท้ายได้แม่นย่า (เรียกว่า สันนกรรม กรรมที่ทำตอน ใกล้ตาย) ทั้งคุณก็ยังชี้แจงอานิสงส์ ก่อนด้วย ทําให้เกิดกำลังใจแก่คนเจ็บ ที่ไหน แล้วอยู่ๆ น้องสาวคนนี้ก็กลับมาบ้านหลังจากพี่ชายตายไป ต่างๆ ให้ฟัง ยังให้เงินทำบุญประเดิม ไม่กี่วัน บอกกับพ่อแม่ว่า พี่ชายเป็นคนไปตามตัวให้กลับบ้านมา ดูแลพ่อแม่ เพราะตัวเขาไม่อยู่แล้ว ไม่อยากให้น้องมีอาชีพทำบาป อย่างนั้น มาดูแลพ่อแม่ยังได้บุญติดตัว แล้วพี่ชายก็พาน้องสาว เดินทางกลับ พอเข้าบ้านก็หายตัว ไม่รู้ไปไหน ทางบ้านจึงบอกผู้ เป็นน้องสาวว่า พี่ขายนั้นตายไปเมื่อไม่กี่วันมานี้เอง น้องสาวเมื่อรู้ ว่าพี่เป็นผีแล้วยังเป็นห่วงตน ก็ไม่กลับไปประกอบอาชีพเดิมอีก ท่าๆตามที่ผีพี่ขอร้อง” โดยปกติแล้วคนที่ตาย ไม่มีพวก ยมทูตมารับได้แก่คน ๒ ประเภท คือ พวกได้ไปสวรรค์เลยกับพวกที่ตายโดย ยังไม่ถึงกำหนดตาย เช่น ตายเพราะ อุบัติเหตุ ล่าหรับคนทำบาป และพวก ทำบุญบาปปนๆ กัน ตายลง จะต้อง มียมทูตจากยมโลกมารับตัวไปตัดสิน เล่าจบแล้ว อาจารย์ผจญก็ถามข้าพเจ้าต่อไปอีกว่า “คนนี้ ก่อนตายก็ไม่ใช่คนฝักใฝ่เรื่องทำบุญกุศลอะไร ชีวิตเขาอยู่ไป ท่า คดีเสมอ นอกจากพวกมีบาปก็น้อย มาหากินไปวันหนึ่งๆ เหมือนคนทั่วไป ตอนตายแล้ว ไม่มีพวก บุญก็น้อย แถมมีจิตใจห่วงใยผู้คน กัลยาณมิตร/พา ยกวาหม่ ๒๕๓๙