การบรรลุวิปัสสนาวิชชา : หน้า 23/118

แต่ทั้งนี้ก็อยู่ในขั้นสมถะนั้นเอง สม พวกฤาษีที่ได้บำเพ็ญฌานเขาก็ทำได้ ด้วยญาณธรรมกาย ผิดกว่าพวก ว่าเป็นร่างคนหรือสัตว์ ไม่เพียง กายทิพย์ รูปพรหมและอรูปพรหม เท่านั้น ครั้นเนื้อถูกไฟกินหมดก็ เหล่านั้น เพราะพวกเหล่านั้นรู้ด้วย เหลือแต่กระดูกเป็นท่อนเล็กท่อน เด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา ก็ได้เรียนฌานมาแล้วจากในสำนัก วิญญาณ แต่พระองค์รู้ด้วยญาณ น้อย ในที่สุดกระดูกเหล่านั้นแห้ง ฤาษี กล่าวคือ อาฬารดาบสและ อุทกดาบสก็ได้ผลเพียงแค่นั้น พระ องค์เห็นว่ายังมีอะไรดียิ่งกว่านั้น จึงได้ประกอบพระมหาวิริยะบ่า เพ็ญ เพียรต่อไป จนในที่สุดพระองค์ได้ บรรลุวิปัสสนาวิชชา เมื่อถึงขั้นนี้ แล้วจึงมองเห็นสามัญลักษณะ เห็น นามรูปด้วยตาธรรมกาย เพราะพระ องค์ทะลุกระเปาะไข่ คือ โลกออก มาได้แล้ว เปราะแตกจากกัน ล้วนเป็นชิ้นเล็ก ชิ้นน้อย จนดูไม่ออกว่าเป็นกระดูก สัตว์หรือกระดูกมนุษย์ พระยสะ ปลงสังเวชถึงความเป็นอนิจจัง ทุก- ขัง อนัตตา แห่งสังขารร่างกายที่ เป็นซากศพนั้น แม้กระนั้นก็ยังไม่ จึงผิดกัน สภาพเหตุการณ์ทั้งหลาย แหล่พระองค์รู้เห็นหมด แต่มิใช่รู้ ก่อนเห็น พระองค์เห็นก่อนรู้ทั้งสิ้น การเห็นรูปด้วยตามนุษย์ อย่างเช่นพระยสะกับพวกไปพบซาก ศพและช่วยกันเผา ขณะเผาได้เห็น ศพนั้นมีการแปรผันไปต่างๆเดิมเป็น ทำ ให้บรรลุมรรคผล จนกว่าจะได้ ตัวคนอยู่เต็มทั้งตัว รูปร่าง ลี สัณ ฐานก็เป็นรูปคน ครั้นถูกความร้อน ของไฟเผาลน สีก็ต ต่างแปรไป พระองค์เห็นโลกหมดทั่วทุก ตา จนคล้ายตะโกหดสั้นเล็กลงทุกทีๆ 52 โลก ด้วยตาธรรมกาย พระองครู แล้วแขนขาหลุดจากกันจนดูไม่ออก ไปพบพระพุทธเจ้า จึงบรรลุมรรค ผล นี่ก็เป็นหลักฐานที่ยืนยันว่า เห็น ด้วยตามนุษย์ ไม่ทำให้บรรลุมรรค ผลได้ อย่างมากก็เป็นเพียงปัจจัย เพื่อจะให้บรรลุมรรคผลเท่านั้น การ ๑๙ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๙ V