ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชิากดวงใชลูกที่รักแม่มากที่สุดในไลโ
เมื่อเราได้ทําาบุญ
อย่างต่อเมื่องโดยไม่มีเงื่อนไข
ท่อ&ารบุญก็จะใหญ่ขึ้นๆ
สามารถดึงดูดทรัพย์
สมบตที่มีอยู่ในโลก
ซึ่งเป็นของกลาง บุญมาก
อุปสรรคก็จะน้อยลง
ดามลำาดับของบุญ บุญน้อย
อุปสรรคก็จะมากขึ้น
มกราคม ๒๕๐
วิชาที่สอบวันแรกคือ ธรรมวิภาค กับเรียงความแก้
กระทู้ธรรม วันที่ ๒ สอบวิชาพุทธประวัติ และเบญจศีล-
เบญจธรรม วันก่อนสอบวันแรก นั่นก็คร่ำเคร่งมาก อ่าน
หนังสือทั้งวันเลย ไปนั่งลิวถึง ๓ ทุ่ม แล้วก็เข้านอน
เพราะไม่อยากนอนน้อย ตื่นขึ้นเดี๋ยวจะเบลอ เมื่อถึงวัน
สอบวันแรก รู้สักตื่นเต้นมาก เวลาใกล้ลอบจะรู้สึกปวด
ท้องเข้าห้องน้ำ แล้วใจเต้นแรง มือเย็นนิดๆ สอบวิชาแรก
ลอบเวลา ^๓๐ น. เป็นวิชากระทู้ตั้ง แล้วให้เรากระทู้รับ
กลับไป เราก็จะต้องท่องแบบฟอร์มกระทู้ และธรรมภาษิต
เช่น อปปมาโท อมตปท ความไม่ประมาทเป็นทางอมตะ
เมื่อนั้นทำข้อสอบเสร็จ จึงขี่จักรยานกลับมาที่บ้านแล้ว
อ่านหนังสือสอบต่อ เพราะตอนบ่ายสอบวิชาธรรมวิภาค
เป็นวิชาที่ยากพอควรเชียวแหละค่ะ ตอนกลางวันต้องรีบ
พอพลิก
ทานข้าวกลางวัน แล้วขี่จักรยานไปสอบต่อ
กระดาษข้อสอบมา นุ่นก็โล่งใจเพราะไม่ยากอย่างที่คิด
อุตส่าห์นั่งลุ้นอยู่ตั้งนานว่าจะยากหรือเปล่า ทำข้อสอบใช้
เวลาประมาณ ๑-๒ ชั่วโมง จึงเสร็จ นุ่นลืมบอกไปว่า นั่น
มาสอบที่สภาธรรมกาย คนที่มาสอบมีเยอะประมาณ ๒-๓
ร้อยคน มีทุกวัยด้วยค่ะ และสนามสอบก็จัดเป็น ๒ ท้อง
ตามอายุ และเช่นเคย นั่นได้นั่งห้องคนอายุน้อย
เวลา
พอนุ่นสอบเสร็จก็ขี่จักรยานกลับบ้านพัก
ประมาณบ่าย ๓ กว่าๆ แล้วไปดื่มปานะ อาบน้ำ แล้วก็
มานั่งอ่านหนังสือ เวลา ๕ โมงเย็น นุ่นไปอ่านหนังสือกับ
พี่กุ้ง พี่เม (เมทินี) และพี่เต้ยเป็นลิวเตอร์ให้ พี่เต้ยไม่ได้
สอบนักธรรมตรีด้วย เพราะเคยสอบมาเมื่อ 8 ปีก่อนแล้ว
อ่านไป ลิวไป จนถึง ๕ ทุ่ม นั่นก็เปลี่ยนสภาพจากนั่งอ่าน
ก็เริ่มนอนอ่าน และค่อยๆ ทิ้งหนังสือไว้ข้างตัว แล้วก็
หลับไป พี่เต้ยจึงมาปลุกให้ไปนอนที่เสื่อ พอรุ่งเช้า ก็
ทานข้าวแล้วไปสอบวิชาพุทธประวัติ เปิดข้อสอบมาดูก็
ต้องนั่งเชื่อเลยค่ะ เพราะมีค่าถามที่พลิกความคาดหมาย
มาก เมื่อคืนตอนที่ดิว ใครถามอะไรนั่นตอบได้หมด จนคิด
ว่าวิชานี้ง่ายๆ น่า แต่พอมาเจอข้อสอบ แล้วก็ต้องถอนใจ
เลยค่ะ ยากจริงๆ แต่นั่นก็พยายามตอบให้ได้ทุกข้อ ไม่ได้
ยังไงก็ต้องเขียนไว้ก่อน (เผื่อจะมีคะแนนเห็นใจ) แล้วก็
O กัลยาณมิตร