การมองตัวเองและผู้อื่น : หน้า 30/132

S ส่องธรรม ลำ ภาษิต โดย อมธรรม ผิดพลาดให้มองเข้ามา สำเร็จให้มองออกไป สุ ทสฺสํ วชฺช มณเณศ์ อดุด โน ปน ทุทฺทส ความผิดของผู้อื่นเห็นง่าย ฝ่ายของคนเห็นยาก (ขุ.3. ๒๘๔๔) ดิผู้อื่น ยกตัวเอง เป็นคนหลงตัวอย่างหนัก ติผู้อื่น ติตัวเอง จุดสูงสุดจะเป้นนักวิจารณ์ชั้นดี ชมผู้อื่น ชมตัวเอง เป็นนักชม มองโลกได้น่ารื่นรมย์ ชมผู้อื่น ติตัวเอง เป็นนักพัฒนามีสิทธิ์เป็นยอดคน เมื่อมีปัญหา คนเรามักมองออกไปภายนอกเสมอ โทษคนนั้นคนนี้ โทษสิ่งนั้นสิ่งนี้ เพราะมองออกนอกตัวจนเป็นนิสัย แต่เมื่องานสำเร็จคนเรามักชื่นชมตัวเองปลื้มกับตัวเอง เรื่องอย่างนี้มักคิดเข้าหาตัวอยู่เสมอ ความผิดของผู้อื่นจึงเห็นง่าย ความผิดของตนจึงเห็นยาก มักจะมองว่า ผู้อื่นผิดมากตนเองผิดน้อย ตั้งค่า ที่ว่า “โทษผู้อื่นเท่าภูเขา โทษของเราเท่าปลายเข็ม” “ผู้อื่นผิดแค่นิดคิดไปใหญ่โต ตนเองผิดมากโข โอ้โฮกลับไม่เห็น” เมื่องานผิดพลาด อย่ามัวโทษผู้อื่น เมื่องานสำเร็จ อย่ามัวชื่นชมตัวเอง เมื่องานผิดพลาด จงมองตัวเอง เมื่องานสำเร็จ จงมองผู้อื่น O วาวสารกัลยาณมิตร ๒๘ มี น า ค ม ๒๕๔๑