ปัจจุบันธรรม : หน้า 101/132

ทั้งกลางวันกลางคืนอยู่ด้วยความไม่ประมาท อย่างนี้ว่า ผู้มีราตรีเดียวเจริญ” อดีต - อนาคต มีคนจำนวนมากที่เสียเวลาจมปลักอยู่กับอดีต บ้าง ก็เป็นเรื่องขื่นขม ยิ่งนึกถึงยิ่งตรอมตรม...จะให้อดีต ในทางปฏิบัติธ55 เจริญสมาธิภาวนา ปัจจุบันธรรม หมายถึง ณ ปัจจุบันนั้น ใจได้หยุดนิ่งอยู่ในกลางดวง ธรรมภายใน ดังพระ โรม โรมเทศนาของหลวงพ่อวัดปาก น้ำภาษีเจริญ ที่แสดงไ^เมื่อวันที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๗ ตอนหนึ่งว่า “...ท่านยืนยันทีเดียวว่า บุคคโล ล้นว่าบุคคลใด ทำร้ายปัจจุบันทำไม I เศร้าอยู่คนเดียวจะมีประโยชน์ เห็นแจ้งชัดซึ่งธรรมกันประกอบเฉพาะหน้า ธรรม อะไร ! ลืมๆ มันไปแล้วอยู่กับปัจจุบันไม่ดีหรือ! บ้างก็ เพลิดเพลินกับอดีตลันหวานขึ้น บันเทิงใจเมื่อคิดถึง ...อย่าตื่นกับความสำเร็จในอดีตเลย เพราะปัจจุบัน อาจไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว! อดีตที่หวานไม่ได้หมายถึง อะไร ซึ่งปรากฏเฉพาะหน้านั้นแหละ เป็นปัจจุบัน ธรรมเช่น คันถธุระ กำลังท่องกำลังบ่นอยู่ที่เดียว คา ปากคาใจ ทีเดียว นั้นเป็นปัจจุบันธรรม ถ้าว่าผู้ปฏิบัติในสมถวิปัสสนา เห็นแปลกประ ปัจจุบันจะหวาน! สร้างความสำเร็จเพิ่มชั้นให้ปัจจุบัน หลาดเป็นนิจบังเกิดชั้น ปรากฏเห็นทีเดียว เห็นแจ่มอยู่ ไม่ดีหรือ! กลางตัวเป็นดวงใส่เท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์นั้นแหละ กลมรอบตัว เห็นชนาดนั้นแหละเป็นปัจจุบันธรรมแท้ๆ มีคนจำนวนมากอีกเช่นกันที่สูญเสียโอกาส สูญ ใสบริสุทธิ์เหมือนยังกับกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า เสียเวลา เพราะมัวปล่อยใจล่องลอยไปในฝันแห่งอนาคต ไม่ประกอบธุรกิจการงานให้เต็มที่ฝันแต่โชคหวังแต่ลาภ ดวงนั้นแหละเรียกว่า ดวงธรรมานุปัสสนาสติปัฏฐาน ไม่ทําอะไรเป็นหลักเป็นฐานลงไป นึกอยู่แต่สิ่งนั้นที่ยัง มาไม่ถึง พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำได้ให้ข้อ คิดว่า “อย่างนี้เขาเรียกว่ามั่งมีในใจ แล่นใบบนบก เอา จริงเอาแท้แน่นอนไม่ได้ มีคนคิดเกลื่อนกล่น ไม่ดีดเป็น หลักฐาน คนที่หวังอย่างนี้เป้นคนที่ปราศจากปัญญา..." ปัจจุบันธรรม ในพุทธพจน์เบื้องต้นตอนหนึ่งกล่าวถึง ผู้ใดเห็นแจ้ง ในธรรมที่เกิดชั้น จำเพาะหน้าในที่นั้นๆ ในกาลนั้นๆ ไม่ง่อนแง่นไม่คลอนแคลน...” หมายถึง เมื่อไม่หวนไห้ อดีต ไม่ฝันเหี่เองอนาคตแล้วก็ให้เราอยู่กับปัจจุบัน ปัจจุบันมีหน้าที่รับผิดชอบอะไรก็ให้รีบทำเสีย เป็น เด็กก็มีหน้าที่เรียน อย่ารักเที่ยวเตร่ เป็นผู้ใหญ่ก็ขยัน หมั่น เพียร จัดแจงการงาน จัดการครอบครัวให้ เรียบร้อย ไม่ เหลาะแหละเหลวไหล จึงจะได้ชื่อว่า อยู่กับปัจจุบันธรรม ปัจจุบันธรรมแง่ปฏิบัติ เห็นปรากฏอยู่กลางกายมนุษย์นั้น เมื่อเห็นเช้ารูปนั้นแล้วละก็ ไม่ง่อนแง่นคลอน และธรรมดวงนั้นเห็นแจ่มแจ้งชัดทีเดียว ผู้ที่เห็นนั้น ก็มั่นคงต่อธรรมนั้นทีเดียว แคลนละ อญฺเชวกจฺจมาตปฺปี เมื่อเห็นดวงธรรมนั้นแล้ว ความ เพียรเผากิเลสควรทำเสียในวันนี้ ไม่ถอนใจออกจาก ธรรมดวงนั้น ไม่ให้หลุดจากธรรมดวงนั้น ติดอยู่กับ ธรรมดวงนั้นเรื่อย นี้เรียกว่า อ เ ว กิจจมาต ป โก ชฌฌา มรณ์ สุเว ใครเล่าจะพึงรู้ ความตายจะ มีในวันพรุ่งนี้ เดี๋ยวนี้ยังไม่ตายล่ะ พรุ่งนี้ข้าถึงจะตาย วันนี้ยังไม่ตายแน่ รู้จริงอย่างนี้หรือ ถ้ารู้จริงอย่างนี้ก็ ปล่อยใจให้หลุดจากธรรมดวงนั้นได้แต่นี่ไม่รู้จริงเช่นนั้น คาดคะเนเอาใจหลุดจากธรรมดวงนั้นไม่ได้ ต้องจดจำไว้ จะตายไปเสียเดี๋ยวนี้ก็ไม่รู้ อย่างนี้ต้องจรดกับธรรมดวง นั้นอย่าให้หาย รักษาธรรมดวงนั้นหนักเข้า หนักเข้าๆ ไม่ปล่อยกันละ ไม่วากันละ ก็รู้ทีเดียว พอเกียจคร้านจะเล็กเสียบ้าง ก็เอาเรื่องขู่เข้ามาอีก นห์ โน สงฺครนฺเตน มหาเสเนน มาจนา ว่าความต่อสู้ เมษายน 6559 วารสารกัสยาณมิ ร