การพัฒนาตนเองในอาชีพ : หน้า 50/132

ดิบมีความ100สัสเมื่อแม่ง่ายเหลือ 11014บ้าน แนะน่าชักชานกินให้รู้จักดิกนาคร ในตอนเช้า ปิดร้านแล้วเราก็ชานสาดมนต์แปสมาธิ แทนการไปเคี่ยวเดร หลวงพ่อค่ะ นอกจากนั้นแล้วลูกยังคิดว่า เงินส่วนนี้ไปใช้จ่ายเกินจริง พอนานวันเข้า ลูกยังต้องรู้จักตนเอง ต้องประเมินตนเอง ต้นทุนก็หายหมด ทำให้ไม่สามารถหมุน ให้รู้ว่า ตัวของลูกเองมีศักยภาพในอาชีพนี้ เวียนเงินทุนไปซื้อของมาขายต่อได้ หนัก เพียงใด ใช่ไหมคะ แล้วก็ปรับปรุงแก้ไขตัว เข้าก็ล้มละลายไปที่สำคัญลูกจะต้องรักษาศีล เองให้มีศักยภาพมากขึ้น มาถึงวันนี้แล้ว ๕ ให้มั่นคง จะต้องมีระเบียบวินัยในการ ลูกต้องสร้างคุณธรรมให้เกิดมาในตัวให้มาก ทำงานและการใช้จ่ายเงิน นอกจากนั้นลูกจะ ซึ่งเมื่อก่อนนี้ลูกคิดว่า เราเปิดร้านทั้งวัน ต้องมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือเพื่อน ขายของก็เหนื่อยพอแล้ว เราต้องหาความ บ้าน แนะนำ ชักชวนกันให้รู้จักดักบาตรใน สุขด้วยการไปเที่ยวเตร่ในเวลากลางคืนกับ ดอนเช้า ปิดร้านแล้วเราก็ชวนสวดมนต์นั่ง เพื่อนฝูงเหมือนอย่างที่เพื่อนๆของลูก สมาธิ แทนการไปเที่ยวเตร่ ถูกต้องไหมคะ กระทำกัน เงินทองใช้จ่ายให้หมดไป อย่าง หลวงพ่อคะ เมื่อเราทำได้อย่างนี้แล้ว ฟุ่มเฟือย ตรงตามที่หลวงพ่อสอนไว้เลย คุณธรรมในตัวของเราก็จะเพิ่มขึ้น ที่ตาม ค่ะว่า อบายมุขเป็นต้นทางแห่งความเสื่อม มาก็คือ เราก็จะมีความศรัทธา เชื่อมั่นใน หลังจากที่เลิกเที่ยวเตร่ ลูกก็สามารถที่จะ พระรัตนตรัย ตั้งใจท่า บุญทำกุศล ให้ยิ่งๆ อุดรูรั่วของเศรษฐกิจการค้าของลูกได้ ขึ้นไป สร้างความสามัคคีเป็นปึกแผ่น เป็น เพราะการค้าใช่ว่าเงินที่ขายได้จะเป็นกำไร น้ำหนึ่งใจเดียวกัน และที่สำคัญอย่างยิ่งเลย ทั้งหมด ซึ่งมีไม่น้อยที่คิดเช่นนี้ แล้วก็น่า ลูกคิดว่าตัวของเราเอง ต้องประเมินออก มาให้ได้ว่า เรามีความสามารถจริงหรือไม่ เราสามารถเป็นศูนย์รวมใจของเพื่อนบ้าน ได้จริงหรือไม่ เราต้องรวมกลุ่มในอาชีพ เดียวกัน เพื่อควบคุมราคาสินค้าของแหล่ง ผลิตให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน หลวงพ่อคะ สิ่งที่ลูกจะรู้ต่อไปอีกคือ ลูกต้องคืกษาในด้านการบริการลูกค้า การ ต้อนรับปฏิสันถาร ความจริงใจ ที่จะทำให้ ลูกค้ากลับมาหาเราอีก หลวงพ่อคะ ร้านค้า สมัยนี้นะคะ ใส่ลูกค้าก็มี ใช้ค่าพูดไม่สุภาพ เลยค่ะ ลูกจึงคิดว่า เราควรจะได้ไปอบรม (อ่านต่อหน้า ๖๖) วารสารกัลยาณมิตร ๔๘ เมษายน ๒๕๔๑