ขยะใจ : หน้า 100/132

จากยอด ดอย ขยะใจ บ้าน เรือน ที่ ใช้ งาน ย่อมมี ขยะ ใจ ที่ ถูก ใช้ ก็ย่อมมี “ขยะ ใจ” คลอนแคลน หลายคนโหยหากับเรื่อง ต่างๆ ในอดีด หลายคนปล่อยใจ ส่องลอยจินดนาการกับอนาคต อันไกลโพ้น ใครเล่าจะรู้บ้างว่าสิ่ง เหล่านี้เป็นขยะของใจ เพราะเหตุ ใดจึงเป็นขยะใจ และควรให้ใจคิด หรือทําอะไร ผู้มีราตรีเดียวเจริญ ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาค เจ้า ทรงแสดง กัทเทกรัตตสูตร แก่ พระภิกษุสงฆ์ ความว่า “ผู้มีปัญญา ไม่ควรตามคิด ถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรหวังสิ่ง ที่ยังมาไม่ถึง สิ่งที่ล่วงไปแล้ว สิ่ง นั้นก็ละเสียแล้ว สิ่งใดยังไม่มาถึง สิ่งนั้นก็ยังไม่ได้มาถึง ผู้ใดเห็นแจ้ง ในธรรมที่เกิดขึ้นจำเพาะหน้าในที่นั้นๆ ในกาลนั้นๆ ไม่ง่อนแง่นไม่ ครั้นรู้ธรรมนั้นแล้ว จึงให้ธรรมนั้นเจริญเนืองๆ ความ เพียรเผากิเลส ควรกระทำเสียในวันนี้ ใครเล่าจะพึงรู้ว่า ความตายจะ มีในวันพรุ่งนี้เพราะว่าความผลัดเพี้ยนต่อมัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่ไม่มีเลย ผู้รู้ผู้มีใจสงบระงับ ย่อมกล่าวสรรเสริญผู้มีความเพียร ไม่เกียจคร้าน วาวสาวกัลยาณมีดร ๗๘ เมษายน ๒๕๕๑