อำมาตย์ชั่ว : หน้า 105/132

เมื่ออำมาตย์ชั่วถูกขับไล่ออกจากเมือง ก็โกรธแค้นพระเจ้ามหาสีลวราชยิ่งนัก เขาขนทรัพย์สินและพาลูกเมียเดินทางออกจากกรุงพาราณสี ไปพึ่งบารมีพระราชาแห่งแค้วนโกศล อำมาตย์ผู้นี้เป็นคนมีฝีมือ และหมั่นเพียรทำการงานเต็มความสามารถ แสดงความจงรักภักดีอย่างออกนอกหน้า ในไม่ช้าก็เป็นที่ไว้วางพระราช หฤทัยของพระเจ้าโกศล วันหนึ่งขณะที่อามาตย์ทั้งหลายเข้าเสาประชุมปรึกษาเรื่อง ราชการงานเมือง อำมาตย์ชั่วเห็นเป็นโอกาสเหมาะ จึง กราบทูลพระเจ้าโกศลว่า พระเจ้าโกศลทรงสดับฟังแล้วก็ไม่ทรงเชื่อสนิทนัก เพราะเห็นว่าอำมาตย์ผู้นี้เคยรับราชการในเมือง พาราณสีมาก่อน พระพุทธเจ้าข้า กตัดริ เมืองพาราณสีอ่อนแอราวอิสตรี ถึงแม้ราชสมบัติในเมืองจะมีมากมาย แต่ก็เปรียบ เสมือนรวงผงที่ปราศจากตัวผึ้ง หากพระองค์มี พระราชประสงค์เมืองพาราณสีแล้วไซรี เพียงยก กําลังทหารไปเล็กน้อย ก็อาจอึดเมืองได้โดยง่าย พระเจ้าข้า ที่เจ้าพูดอย่างนี้ เจ้าจะเข้ามาสอดแนม เมืองโกศลหรือ เมษา น ๒๕๗® ๑๐๓ วารสารกัลยาณมิตร