การพึ่งพาตนเองของเกษตรกร : หน้า 47/132

ปั๊มปี ในมุม ไม่กุฬผี ไม่กระวนกระวาย หรับีมกินนั้นปฝักทั้งเค้ายปีปเราก็ไม่หนุกนี่ป จะยานขายห่าปานมาไม่หยุดนี้ป นั้นก็เป็นกาผลักษณ์ขอปเกษทรกรที่น่าชื่นชม อิสระ เราต้องประสานงานกับหน่วยงาน ให้งานเกษตรกรรมของเราในชุมชนเจริญ เหล่านั้น เช่น เกษตรตำบล เกษตรอำเภอ และเกษตรจังหวัดให้กับกลุ่มเกษตรกรของ เรา เพื่อพยายามพึ่งพาตนเองให้มาก อย่า รอความช่วยเหลือจากหน่วยงานรัฐ พยา ยามจัดหาเมล็ดพันธุ์ที่มีความเหมาะสม ก้าวหน้า ไม่ขัดต่อกฎหมาย ไม่ขัดต่อศีลธรรม เราก็ต้องเข้าไปศึกษาหาความรู้ ไปเกี่ยวข้อง ถ้าองค์กรไหนที่ชอบก่อความวุ่นวาย ที่ ทำให้เราต้องตกเป็นเครื่องมือของนักการ เมือง พ่อค้าและนายทุน เราจะรู้เท่าทัน จะ และรู้จักใส่ปุ๋ยอย่างประหยัด ลดการใช้ยา ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับองค์กรเหล่านั้น เราก็จะ ฆ่าแมลงซึ่งเป็นอันตราย นอกจากนั้นยัง ไม่เป็นกลุ่มเกษตรกรที่ถูกพาไปเดินขบวน ต้องสืบหาว่ามีกองทุนอะไรบ้าง มีแหล่งเงิน ทุนที่ไหนบ้าง มีอะไรบ้างที่จะเอื้ออำนวย ประท้วงเสียเวลาทำมาหากิน เราจะเป็น กลุ่มเกษตรกรที่นอกจากจะมีคุณภาพ มี สักยภาพแล้ว ก็จะเป็นกลุ่มเกษตรกรที่มี คุณธรรม ฉลาดรอบรู้ทันเหตุการณ์ และประการสุดท้าย ผมคิดว่า ผมต้อง พยายามที่จะเข้าไปรู้จักกับบุคคลที่มีความรู้ ความสามารถที่ตั้งใจทำมาหากิน ไปขอถ่าย ทอดความรู้ ความคิดที่ดีงาม ชวนกันประ พฤติปฏิบัติธรรม รักษาศีล ไม่มั่วสุมกับ อบายมุข และที่สำคัญต้องแสวงหาคนดีๆ เข้ามารวมกลุ่ม ตั้งเป็นชุมนุม ตั้งเป็นองค์ กร เป็นต้นแบบของเกษตรกรที่ดีงาม เป็น กลุ่มพลังใหม่ของเกษตรกรแห่งชาติ ที่ผมได้เขียนมาทั้งหมดนี้เป็นเพียงความ เห็นส่วนตัวของผม ถ้ามีอะไรผิดพลาด หรือขาดดกบกพร่อง ผมกราบขอความ เมดดาจากหลวงพ่อช่วยชี้แนะแก้ไขให้ผม ด้วย เพื่อจะได้เป็นประโยชน์ต่อเกษตรกร ทุกคนในประเทศของเราครับ เมษายน ๒๙๔๑ ๔๕ วาวสาวกัลยาณมิตร