ข้อความต้นฉบับในหน้า
ถึงแม่เลย ป้าจึงปลอบไปว่า ถ้าผู้ตาย ใจก็เหี่ยวลงไปหน่อย เป็นห่วงงาน
ไปเกิดเป็นมนุษย์ หรือเดรัจฉาน ก็ ที่พระเดชพระคุณท่านเจ้าคุณหลวง” “คนที่พี่คุ้ม” นั้นเป็นความจริง
ย่อมมาติดต่อกับพวกเราไม่ได้
พ่อชวนพวกเราสร้างบารมี เงินบาท
พอวันอาทิตย์ที่ ๑๘ มกราคม ลอยตัวลิบลิ่วค่าใช้จ่ายต้องเพิ่มขึ้น
หนึ่งในสามคนพี่น้องมาเล่าให้ฟัง มากมาย เราจะได้เงินทองที่ไหนมา
ว่า แม่ของเธอมาเข้าฝันพี่สาวคน ให้พอใช้ สร้างค้างอยู่ หยุดก็ไม่ได้
หนึ่งก่อนงานหล่อรูปทองคำคุณยาย ข้าวของจะเสียหาย
อาจารย์จริงๆ ถึงสองวัน แต่พี่สาว นึกถึงตัวเอง ทำไมนะไม่มีเงิน
คนนั้นไม่ทราบเรื่องข้อต่อรองของ เป็นมหาเศรษฐีพันล้านหมื่นล้านกับ
น้องทั้งสามคนกับป่า จึงไม่ได้โทร เขาบ้าง จะทุ่มสร้างให้เสร็จตั้งใจ ไม่
ศัพท์เล่าเรื่องให้น้องทราบ รอจนพบ ง้อใครเลย เอาบุญคนเดียวให้หมด
ตัวกันจึงเล่า ซึ่งก็เป็นเรื่อง “สายเกิน นึกไปนึกมาถึงเงินตัวเอง ไม่รวมถึง
ไป” ต่างพากันเสียดาย ป้าก็ปลอบ ที่ชักชวนผู้อื่นทำบุญเรื่องเจดีย์วิหาร
ไปว่า เสียดายก็สายไปแล้ว ไหนๆ และสภากับทางวัดไป ๖-๗ แสน
แม่ก็อุตส่าห์มาหา ควรทําบุญให้ท่าน ไม่ถึงล้านก็มีอยู่แค่นั้นทิ่มไปจนหมด
สร้างพระที่ประดิษฐานบนเจดีย์ภาย บัญชีธนาคารจริงๆ แล้วก็เริ่มเก็บ
นอกไว้แล้ว ตอนนี้ก็สร้างองค์พระ ใหม่ รายได้ยามชราก็มีแต่เงินบำ
ประดิษฐานภายในเจดีย์ ให้ท่านอีก นาญไม่กี่พันบาท เพราะออกจาก
สักองค์ ป่าพูดแนะนำไปแล้ว ใจก็ ราชการอายุแค่ ๔๓ ปี เงินอื่นก็มี
คิดว่า “เดี๋ยวก็พากันลังเล จนทางวัด ที่ลูกๆ และเพื่อนพ้องให้ใช้อีกไม่กี่
หมดกำหนดรับบริจาคอีก ก็ไม่รู้” พันทำบุญเป็นปีๆ ก็ยังไม่นึกอิ่มใจ
ตัวอย่างที่เล่ามานี้คุณอย่ามัวลังเล สักที เพราะไม่ได้ดังใจที่ต้องการทำ
ชักช้าตามนะคะ
เกา
คืนวันที่ ๗ มกราคมนั้น ก่อน
หลับป้าก็นึกถามขึ้นมาว่า “เอ ที่ผ่าน
มา ๒-๓ ปีนี่ทางวัดมีการก่อสร้าง
ทดลองว่าผลบุญมีจริง หลายอย่าง เราท่าบุญไม่ได้มากอย่าง
หรือไม่นั้น ป่ากระทำบ่อย และก็ได้ ที่ใจปรารถนา แล้วนี่เราได้บุญแค่
คำตอบยืนยันทุกครั้งไม่เคยพลาด ไหนกันนะ” นึกถามแล้วก็นอนถอน
เมื่อ ๗ มกราคมคล้ายวันเกิดคุณ หายใจ แบบคนท้อแท้รำพึงต่อว่า
ยายอาจารย์ ป่าไปร่วมบุญกับหมู่ คนที่มาเล่าผลบุญให้ฟังเหล่านั้น
คณะที่วัด
วัด ทั้งสร้างพระประจำตัว พวกเขาช่างมีบุญแท้ๆ ได้ฝันเห็นเอง
เลี้ยงพระ และทำบุญเป็นเจ้าภาพ บ้าง คนใกล้ชิดฝันบ้าง ก็ยังพอทราบ
บวชสามเณรหมื่นรูป ปล่อยปลา ฯลฯ ว่าทำบุญแล้วมีผล เป็นกำลังใจให้
วันนั้นเบิกบานใจมาก แต่พอนั่งรถ ขวนขวายในงานบุญยิ่งๆ ขึ้น ส่วนเรา
ผ่านมองเห็นพระเจดีย์ที่กำลังสร้าง นอนหลับสนิทเกินไป ไม่ใคร่มีวิถีจิต ·
วาวสารกัลยาณมิตร ๑๑๔ เมษายน ๒๕๔๗
ดำ ว่าพในที่นี้ คือเทวดา
ชนิดหนึ่ง เมื่อมีชีวิตอยู่ไม่ต้
สร้างกุศลใหญ่อะไรไว้
พอตาย)ป ต้องการสร้างบุญ
เพิ่มเดิม แต่ในภพนั้น
ทํา บุญยากไม่มีเอ้กาสา ทาน
ร้กบาศีลหริวภาวนาอไร
จึงต้องแสวงหาบุญด้วยการ
ตามดูแลคนที่ทําความ
ท่า บุญกุศลบ่อยๆ ดอย
อนเมิทบาบุญควย