การจัดการกับยุงในกลด วารสารกัลยาณมิตร ปี 2541 ฉบับที่ 4 หน้า 90
หน้าที่ 90 / 132

สรุปเนื้อหา

ขึ้นมาได้ ก่อนนอนทุกคืนนั้นจะต้องเปิดไฟ ฉายส่องดูว่า มียุงอยู่รึเปล่า แล้วคอยจับ ออกไป ไม่อย่างนั้นแล้ว พอนอนไปได้สักพัก ยุงก็จะกัดไปเรื่อยๆ เพราะงานนี้มีแค่ ๒ พวก อยู่ในกลดคือยุงกับเรา ยุงซึ่งจะออกไปจาก กลดก็ไม่ได้เพราะไม่มีทางออก ก็จะอยู่กับ เราไปจนถึงเช้า มีอยู่คืนหนึ่งนุ่นจับยุงออก ไปไม่หมด เหลือไว้เป็นเพื่อนอยู่ ๒ ตัว เค้า กัดน่นจนตีนในเวลาดี - น นขึ้นมาดูเวลา ก็คิดว่าทำไมต้องกัดให้ตื่นเวลานี้ด้วยนะ แล้วก็รีบนอนต่อเลย สรุปก็คือ ต้องจับยุง ออกให้หมดก่อนที่จะนอน เราจะเข้าไปกาง กลด 5 โมงครึ่งแล้วสวดมนต์บท ๗ ตำนาน สวดเสร็จก็นั่งสมาธิแล้วจึงนอน ข้อดีของการอยู่กลดก็คือ สำหรับคนที่ กลัวอมนุษย์แล้วก็จะมีจิตใจที่ตั้งมั่นมีสมาธิ มากเป็นพิเศษ เนื่องด้วยความกลัวนั้นเอง ซึ่งเรื่องนี้หลวงพ่อเคยบอกนุ่

หัวข้อประเด็น

- การจัดการกับยุงในกลด

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ขึ้นมาได้ ก่อนนอนทุกคืนนั้นจะต้องเปิดไฟ ฉายส่องดูว่า มียุงอยู่รึเปล่า แล้วคอยจับ ออกไป ไม่อย่างนั้นแล้ว พอนอนไปได้สักพัก ยุงก็จะกัดไปเรื่อยๆ เพราะงานนี้มีแค่ ๒ พวก อยู่ในกลดคือยุงกับเรา ยุงซึ่งจะออกไปจาก กลดก็ไม่ได้เพราะไม่มีทางออก ก็จะอยู่กับ เราไปจนถึงเช้า มีอยู่คืนหนึ่งนุ่นจับยุงออก ไปไม่หมด เหลือไว้เป็นเพื่อนอยู่ ๒ ตัว เค้า กัดน่นจนตีนในเวลาดี - น นขึ้นมาดูเวลา ก็คิดว่าทำไมต้องกัดให้ตื่นเวลานี้ด้วยนะ แล้วก็รีบนอนต่อเลย สรุปก็คือ ต้องจับยุง ออกให้หมดก่อนที่จะนอน เราจะเข้าไปกาง กลด 5 โมงครึ่งแล้วสวดมนต์บท ๗ ตำนาน สวดเสร็จก็นั่งสมาธิแล้วจึงนอน ข้อดีของการอยู่กลดก็คือ สำหรับคนที่ กลัวอมนุษย์แล้วก็จะมีจิตใจที่ตั้งมั่นมีสมาธิ มากเป็นพิเศษ เนื่องด้วยความกลัวนั้นเอง ซึ่งเรื่องนี้หลวงพ่อเคยบอกนุ่นไว้ว่าหากเวลา ใดที่เราไม่ได้นึกถึงองค์พระหรือไม่ได้เอาใจ ไปไว้ที่ศูนย์กลางกาย เมื่อนั้นอมนุษย์ก็จะ ได้ช่อง ส่วนข้อดีที่เหลือก็มี (อันนี้คือหลวง พ่อบอก) เราจะได้อยู่กับตัวเอง ไม่ต้องคุย กับใคร แล้วอยู่กลดนี่ เราจะมองออกไปได้ รอบด้านเลย ได้อยู่กับธรรมชาติ รอบแรกที่นั่นได้นั่งสมาธิในกลดนั้น ใจ ยังเป็นสมาธิเป็นช่วงๆ เพราะอากาศในกลด นั้นร้อนอบอ้าว ทำให้อยากจะเอนหลังนอน เป็นอย่างมาก แต่ต้องบังคับตัวเองไม่ให้นอน ก็นั่งต่อไป วันนั้นยังเสียวๆ อยู่บ้าง กลัวว่า จะมีใครที่ไม่รู้จักมายืนหน้ามุ่งนุ่นจึงพยายาม รวมใจให้นึกถึงแต่องค์พระ แต่วันต่อๆ มา ก็ค่อยๆ เสียวน้อยลง พอนั่นอยู่ในกลดก็ รู้สึกว่าอยู่คนเดียว ใจเราก็อยู่กับเราแล้ว มันก็สบายๆ ไม่มีอะไรมารบกวนใจ สมบัต วารสารกัลยาณมิตร ๘๘ มี น า ค ม ๒๕๔๑
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More